Библия › Стронг › G2896 › в тексте Библии
Найдено: 93 стиха (всего 93).
Но когда и вся земля Египетская начала терпеть голод, то народ начал вопиять к фараону о хлебе. И сказал фараон всем Египтянам: пойдите к Иосифу и делайте, что он вам скажет.
και επεινασεν πασα η γη αιγυπτου εκεκραξεν δε ο λαος προς φαραω περι αρτων ειπεν δε φαραω πασι τοις αιγυπτιοις πορευεσθε προς ιωσηφ και ο εαν ειπη υμιν ποιησατε
а кирпичей наложите на них то же урочное число, какое они делали вчера и третьего дня, и не убавляйте; они праздны, потому и кричат: пойдем, принесем жертву Богу нашему;
και την συνταξιν της πλινθειας ης αυτοι ποιουσιν καθ εκαστην ημεραν επιβαλεις αυτοις ουκ αφελεις ουδεν σχολαζουσιν γαρ δια τουτο κεκραγασιν λεγοντες πορευθωμεν και θυσωμεν τω θεω ημων
если же ты притеснишь их, то, когда они возопиют ко Мне, Я услышу вопль их,
[22:22] εαν δε κακια κακωσητε αυτους και κεκραξαντες καταβοησωσι προς με ακοη εισακουσομαι της φωνης αυτων
И услышал Иисус голос народа шумящего и сказал Моисею: военный крик в стане.
και ακουσας ιησους την φωνην του λαου κραζοντων λεγει προς μωυσην φωνη πολεμου εν τη παρεμβολη
И возопил народ к Моисею; и помолился Моисей Господу, и утих огонь.
και εκεκραξεν ο λαος προς μωυσην και ηυξατο μωυσης προς κυριον και εκοπασεν το πυρ
город будет под заклятием, и все, что в нем, Господу; только Раав блудница пусть останется в живых, она и всякий, кто у нее в доме; потому что она укрыла посланных, которых мы посылали;
και τη περιοδω τη εβδομη εσαλπισαν οι ιερεις και ειπεν ιησους τοις υιοις ισραηλ κεκραξατε παρεδωκεν γαρ κυριος υμιν την πολιν
Когда надлежало ей идти, [Гофониил] научил ее просить у отца ее поле, и она сошла с осла. Халев сказал ей: что тебе?
και εγενετο εν τω εισπορευεσθαι αυτην και επεσεισεν αυτην αιτησαι παρα του πατρος αυτης τον αγρον και εγογγυζεν επανω του υποζυγιου και εκραξεν απο του υποζυγιου εις γην νοτου εκδεδοσαι με και ειπεν αυτη χαλεβ τι εστιν σοι
Тогда возопили сыны Израилевы к Господу, и воздвигнул Господь спасителя сынам Израилевым, который спас их, Гофониила, сына Кеназа, младшего брата Халевова.
και εκεκραξαν οι υιοι ισραηλ προς κυριον και ηγειρεν κυριος σωτηρα τω ισραηλ και εσωσεν αυτους τον γοθονιηλ υιον κενεζ αδελφον χαλεβ τον νεωτερον αυτου και εισηκουσεν αυτου
Тогда возопили сыны Израилевы к Господу, и Господь воздвигнул им спасителя Аода, сына Геры, сына Иеминиева, который был левша. И послали сыны Израилевы с ним дары Еглону, царю Моавитскому.
και εκεκραξαν οι υιοι ισραηλ προς κυριον και ηγειρεν αυτοις κυριος σωτηρα τον αωδ υιον γηρα υιου του ιεμενι ανδρα αμφοτεροδεξιον και απεστειλαν οι υιοι ισραηλ δωρα εν χειρι αυτου τω εγλωμ βασιλει μωαβ
И возопили сыны Израилевы к Господу, ибо у него было девятьсот железных колесниц, и он жестоко угнетал сынов Израилевых двадцать лет.
και εκεκραξαν οι υιοι ισραηλ προς κυριον οτι εννακοσια αρματα σιδηρα ην αυτω και αυτος εθλιψεν τον ισραηλ κατα κρατος εικοσι ετη
И весьма обнищал Израиль от Мадианитян, и возопили сыны Израилевы к Господу.
και επτωχευσεν ισραηλ σφοδρα απο προσωπου μαδιαμ και εκεκραξαν οι υιοι ισραηλ προς κυριον
И когда возопили сыны Израилевы к Господу на Мадианитян,
και εγενετο επει εκεκραξαν οι υιοι ισραηλ προς κυριον δια μαδιαμ
И возопили сыны Израилевы к Господу, и говорили: согрешили мы пред Тобою, потому что оставили Бога нашего и служили Ваалам.
και εκεκραξαν οι υιοι ισραηλ προς κυριον λεγοντες ημαρτομεν σοι οτι εγκατελιπομεν τον θεον ημων και ελατρευσαμεν ταις βααλιμ
и Сидоняне, и Амаликитяне, и Моавитяне, и когда вы взывали ко Мне, не спасал ли Я вас от рук их?
και σιδωνιοι και μαδιαμ και αμαληκ εξεθλιψαν υμας και εκεκραξατε προς με και εσωσα υμας εκ χειρος αυτων
Когда они удалились от дома Михи, жители домов соседних с домом Михи собрались и погнались за сынами Дана,
αυτων δε μεμακρυγκοτων απο του οικου μιχα και ιδου μιχα και οι ανδρες οι συν τω οικω μετα μιχα εκραζον κατοπισω υιων δαν
и кричали сынам Дана. [Сыны Дановы] оборотились и сказали Михе: что тебе, что ты так кричишь?
και επεστρεψαν οι υιοι δαν τα προσωπα αυτων και ειπαν προς μιχα τι εστιν σοι οτι εκραξας
(Миха) сказал: вы взяли богов моих, которых я сделал, и священника, и ушли; чего еще более? как же вы говорите: что тебе?
και ειπεν μιχα οτι το γλυπτον μου ο εποιησα εμαυτω ελαβετε και τον ιερεα και απηλθατε και τι εμοι ετι και τι τουτο λεγετε μοι τι τουτο κραζεις
И посыпала Фамарь пеплом голову свою, и разодрала разноцветную одежду, которую имела на себе, и положила руки свои на голову свою, и так шла и вопила.
και ελαβεν θημαρ σποδον και επεθηκεν επι την κεφαλην αυτης και τον χιτωνα τον καρπωτον τον επ αυτης διερρηξεν και επεθηκεν τας χειρας αυτης επι την κεφαλην αυτης και επορευθη πορευομενη και κραζουσα
А царь закрыл лице свое и громко взывал: сын мой Авессалом! Авессалом, сын мой, сын мой!
[19:5] και ο βασιλευς εκρυψεν το προσωπον αυτου και εκραξεν ο βασιλευς φωνη μεγαλη λεγων υιε μου αβεσσαλωμ αβεσσαλωμ υιε μου
хотя весь дом отца моего был повинен смерти пред господином моим царем, но ты посадил раба твоего между ядущими за столом твоим; какое же имею я право жаловаться еще пред царем?
[19:29] οτι ουκ ην πας ο οικος του πατρος μου αλλ η οτι ανδρες θανατου τω κυριω μου τω βασιλει και εθηκας τον δουλον σου εν τοις εσθιουσιν την τραπεζαν σου και τι εστιν μοι ετι δικαιωμα και του κεκραγεναι με ετι προς τον βασιλεα
Ревет ли дикий осел на траве? мычит ли бык у месива своего?
τι γαρ μη δια κενης κεκραξεται ονος αγριος αλλ η τα σιτα ζητων ει δε και ρηξει φωνην βους επι φατνης εχων τα βρωματα
Вот, я кричу: обида! и никто не слушает; вопию, и нет суда.
ιδου γελω ονειδει και ου λαλησω κεκραξομαι και ουδαμου κριμα
Я взываю к Тебе, и Ты не внимаешь мне, — стою, а Ты [только] смотришь на меня.
κεκραγα δε προς σε και ουκ εισακουεις μου εστησαν και κατενοησαν με
Я хожу почернелый, но не от солнца; встаю в собрании и кричу.
στενων πεπορευμαι ανευ φιμου εστηκα δε εν εκκλησια κεκραγως
Внезапно они умирают; среди ночи народ возмутится, и они исчезают; и сильных изгоняют не силою.
κενα δε αυτοις αποβησεται το κεκραγεναι και δεισθαι ανδρος εχρησαντο γαρ παρανομως εκκλινομενων αδυνατων
От множества притеснителей стонут притесняемые, и от руки сильных вопиют.
απο πληθους συκοφαντουμενοι κεκραξονται βοησονται απο βραχιονος πολλων
Там они вопиют, и Он не отвечает им, по причине гордости злых людей.
εκει κεκραξονται και ου μη εισακουση και απο υβρεως πονηρων
Кто приготовляет ворону корм его, когда птенцы его кричат к Богу, бродя без пищи?
τις δε ητοιμασεν κορακι βοραν νεοσσοι γαρ αυτου προς κυριον κεκραγασιν πλανωμενοι τα σιτα ζητουντες
Но Ты, Господи, щит предо мною, слава моя, и Ты возносишь голову мою.
[3:5] φωνη μου προς κυριον εκεκραξα και επηκουσεν μου εξ ορους αγιου αυτου διαψαλμα
Сыны мужей! доколе слава моя будет в поругании? доколе будете любить суету и искать лжи?
[4:4] και γνωτε οτι εθαυμαστωσεν κυριος τον οσιον αυτου κυριος εισακουσεται μου εν τω κεκραγεναι με προς αυτον
цепи ада облегли меня, и сети смерти опутали меня.
[16:6] εγω εκεκραξα οτι επηκουσας μου ο θεος κλινον το ους σου εμοι και εισακουσον των ρηματων μου
и оно выходит, как жених из брачного чертога своего, радуется, как исполин, пробежать поприще:
[17:7] και εν τω θλιβεσθαι με επεκαλεσαμην τον κυριον και προς τον θεον μου εκεκραξα ηκουσεν εκ ναου αγιου αυτου φωνης μου και η κραυγη μου ενωπιον αυτου εισελευσεται εις τα ωτα αυτου
Он покоит меня на злачных пажитях и водит меня к водам тихим,
[21:3] ο θεος μου κεκραξομαι ημερας και ουκ εισακουση και νυκτος και ουκ εις ανοιαν εμοι
Ты приготовил предо мною трапезу в виду врагов моих; умастил елеем голову мою; чаша моя преисполнена.
[21:6] προς σε εκεκραξαν και εσωθησαν επι σοι ηλπισαν και ου κατησχυνθησαν
[21:25] οτι ουκ εξουδενωσεν ουδε προσωχθισεν τη δεησει του πτωχου ουδε απεστρεψεν το προσωπον αυτου απ εμου και εν τω κεκραγεναι με προς αυτον εισηκουσεν μου
Псалом Давида. Воздайте Господу, сыны Божии, воздайте Господу славу и честь,
[27:1] του δαυιδ προς σε κυριε εκεκραξα ο θεος μου μη παρασιωπησης απ εμου μηποτε παρασιωπησης απ εμου και ομοιωθησομαι τοις καταβαινουσιν εις λακκον
На Тебя, Господи, уповаю, да не постыжусь вовек; по правде Твоей избавь меня;
[29:3] κυριε ο θεος μου εκεκραξα προς σε και ιασω με
Буду радоваться и веселиться о милости Твоей, потому что Ты призрел на бедствие мое, узнал горесть души моей
[29:9] προς σε κυριε κεκραξομαι και προς τον θεον μου δεηθησομαι
[30:23] εγω δε ειπα εν τη εκστασει μου απερριμμαι αρα απο προσωπου των οφθαλμων σου δια τουτο εισηκουσας της φωνης της δεησεως μου εν τω κεκραγεναι με προς σε
пойте Ему новую песнь; пойте Ему стройно, с восклицанием,
[31:3] οτι εσιγησα επαλαιωθη τα οστα μου απο του κραζειν με ολην την ημεραν
да будет путь их темен и скользок, и Ангел Господень да преследует их,
[33:7] ουτος ο πτωχος εκεκραξεν και ο κυριος εισηκουσεν αυτου και εκ πασων των θλιψεων αυτου εσωσεν αυτον
Господи! долго ли будешь смотреть [на это]? Отведи душу мою от злодейств их, от львов — одинокую мою.
[33:18] εκεκραξαν οι δικαιοι και ο κυριος εισηκουσεν αυτων και εκ πασων των θλιψεων αυτων ερρυσατο αυτους
Подлинно ли правду говорите вы, судьи, и справедливо судите, сыны человеческие?
[56:3] κεκραξομαι προς τον θεον τον υψιστον τον θεον τον ευεργετησαντα με
Только в Боге успокаивается душа моя: от Него спасение мое.
[60:3] απο των περατων της γης προς σε εκεκραξα εν τω ακηδιασαι την καρδιαν μου εν πετρα υψωσας με
Войду в дом Твой со всесожжениями, воздам Тебе обеты мои,
[64:14] ενεδυσαντο οι κριοι των προβατων και αι κοιλαδες πληθυνουσι σιτον κεκραξονται και γαρ υμνησουσιν
Да постыдятся и посрамятся ищущие души моей! Да будут обращены назад и преданы посмеянию желающие мне зла!
[68:4] εκοπιασα κραζων εβραγχιασεν ο λαρυγξ μου εξελιπον οι οφθαλμοι μου απο του ελπιζειν επι τον θεον μου
Учение Асафа. Внимай, народ мой, закону моему, приклоните ухо ваше к словам уст моих.
[76:1] εις το τελος υπερ ιδιθουν τω ασαφ ψαλμος [76:2] φωνη μου προς κυριον εκεκραξα φωνη μου προς τον θεον και προσεσχεν μοι