Библия › Стронг › G1161 › в тексте Библии
Фильтр: Иов. Найдено: 584 стиха (всего 3238).
И родились у него семь сыновей и три дочери.
εγενοντο δε αυτω υιοι επτα και θυγατερες τρεις
Сыновья его сходились, делая пиры каждый в своем доме в свой день, и посылали и приглашали трех сестер своих есть и пить с ними.
συμπορευομενοι δε οι υιοι αυτου προς αλληλους εποιουσαν ποτον καθ εκαστην ημεραν συμπαραλαμβανοντες αμα και τας τρεις αδελφας αυτων εσθιειν και πινειν μετ αυτων
И отвечал сатана Господу и сказал: разве даром богобоязнен Иов?
απεκριθη δε ο διαβολος και ειπεν εναντιον του κυριου μη δωρεαν σεβεται ιωβ τον θεον
волы орали, и ослицы паслись подле них, как напали Савеяне и взяли их, а отроков поразили острием меча; и спасся только я один, чтобы возвестить тебе.
και ελθοντες οι αιχμαλωτευοντες ηχμαλωτευσαν αυτας και τους παιδας απεκτειναν εν μαχαιραις σωθεις δε εγω μονος ηλθον του απαγγειλαι σοι
Еще он говорил, как приходит другой и сказывает: Халдеи расположились тремя отрядами и бросились на верблюдов и взяли их, а отроков поразили острием меча; и спасся только я один, чтобы возвестить тебе.
ετι τουτου λαλουντος ηλθεν ετερος αγγελος και ειπεν προς ιωβ οι ιππεις εποιησαν ημιν κεφαλας τρεις και εκυκλωσαν τας καμηλους και ηχμαλωτευσαν αυτας και τους παιδας απεκτειναν εν μαχαιραις εσωθην δε εγω μονος και ηλθον του απαγγειλαι σοι
и вот, большой ветер пришел от пустыни и охватил четыре угла дома, и дом упал на отроков, и они умерли; и спасся только я один, чтобы возвестить тебе.
εξαιφνης πνευμα μεγα επηλθεν εκ της ερημου και ηψατο των τεσσαρων γωνιων της οικιας και επεσεν η οικια επι τα παιδια σου και ετελευτησαν εσωθην δε εγω μονος και ηλθον του απαγγειλαι σοι
Был день, когда пришли сыны Божии предстать пред Господа; между ними пришел и сатана предстать пред Господа.
εγενετο δε ως η ημερα αυτη και ηλθον οι αγγελοι του θεου παραστηναι εναντι κυριου και ο διαβολος ηλθεν εν μεσω αυτων παραστηναι εναντιον του κυριου
И сказал Господь сатане: обратил ли ты внимание твое на раба Моего Иова? ибо нет такого, как он, на земле: человек непорочный, справедливый, богобоязненный и удаляющийся от зла, и доселе тверд в своей непорочности; а ты возбуждал Меня против него, чтобы погубить его безвинно.
ειπεν δε ο κυριος προς τον διαβολον προσεσχες ουν τω θεραποντι μου ιωβ οτι ουκ εστιν κατ αυτον των επι της γης ανθρωπος ακακος αληθινος αμεμπτος θεοσεβης απεχομενος απο παντος κακου ετι δε εχεται ακακιας συ δε ειπας τα υπαρχοντα αυτου δια κενης απολεσαι
И отвечал сатана Господу и сказал: кожу за кожу, а за жизнь свою отдаст человек все, что есть у него;
υπολαβων δε ο διαβολος ειπεν τω κυριω δερμα υπερ δερματος οσα υπαρχει ανθρωπω υπερ της ψυχης αυτου εκτεισει
но простри руку Твою и коснись кости его и плоти его, — благословит ли он Тебя?
ου μην δε αλλα αποστειλας την χειρα σου αψαι των οστων αυτου και των σαρκων αυτου ει μην εις προσωπον σε ευλογησει
И сказал Господь сатане: вот, он в руке твоей, только душу его сбереги.
ειπεν δε ο κυριος τω διαβολω ιδου παραδιδωμι σοι αυτον μονον την ψυχην αυτου διαφυλαξον
И отошел сатана от лица Господня и поразил Иова проказою лютою от подошвы ноги его по самое темя его.
εξηλθεν δε ο διαβολος απο του κυριου και επαισεν τον ιωβ ελκει πονηρω απο ποδων εως κεφαλης
И сказала ему жена его: ты все еще тверд в непорочности твоей! похули Бога и умри.
χρονου δε πολλου προβεβηκοτος ειπεν αυτω η γυνη αυτου μεχρι τινος καρτερησεις λεγων [2:9α] ιδου αναμενω χρονον ετι μικρον προσδεχομενος την ελπιδα της σωτηριας μου [2:9β] ιδου γαρ ηφανισται σου το μνημοσυνον απο της γης υιοι και θυγατερες εμης κοιλιας ωδινες και πονοι ους εις το κενον εκοπιασα μετα μοχθων [2:9χ] συ τε αυτος εν σαπρια σκωληκων καθησαι διανυκτερευων αιθριος [2:9δ] καγω πλανητις και λατρις τοπον εκ τοπου περιερχομενη και οικιαν εξ οικιας προσδεχομενη τον ηλιον ποτε δυσεται ινα αναπαυσωμαι των μοχθων και των οδυνων αι με νυν συνεχουσιν [2:9ε] αλλα ειπον τι ρημα εις κυριον και τελευτα
Но он сказал ей: ты говоришь как одна из безумных: неужели доброе мы будем принимать от Бога, а злого не будем принимать? Во всем этом не согрешил Иов устами своими.
ο δε εμβλεψας ειπεν αυτη ωσπερ μια των αφρονων γυναικων ελαλησας ει τα αγαθα εδεξαμεθα εκ χειρος κυριου τα κακα ουχ υποισομεν εν πασιν τουτοις τοις συμβεβηκοσιν αυτω ουδεν ημαρτεν ιωβ τοις χειλεσιν εναντιον του θεου
И услышали трое друзей Иова о всех этих несчастьях, постигших его, и пошли каждый из своего места: Елифаз Феманитянин, Вилдад Савхеянин и Софар Наамитянин, и сошлись, чтобы идти вместе сетовать с ним и утешать его.
ακουσαντες δε οι τρεις φιλοι αυτου τα κακα παντα τα επελθοντα αυτω παρεγενοντο εκαστος εκ της ιδιας χωρας προς αυτον ελιφας ο θαιμανων βασιλευς βαλδαδ ο σαυχαιων τυραννος σωφαρ ο μιναιων βασιλευς και παρεγενοντο προς αυτον ομοθυμαδον του παρακαλεσαι και επισκεψασθαι αυτον
И подняв глаза свои издали, они не узнали его; и возвысили голос свой и зарыдали; и разодрал каждый верхнюю одежду свою, и бросали пыль над головами своими к небу.
ιδοντες δε αυτον πορρωθεν ουκ επεγνωσαν και βοησαντες φωνη μεγαλη εκλαυσαν ρηξαντες εκαστος την εαυτου στολην και καταπασαμενοι γην
Да омрачит его тьма и тень смертная, да обложит его туча, да страшатся его, как палящего зноя!
εκλαβοι δε αυτην σκοτος και σκια θανατου επελθοι επ αυτην γνοφος
Для чего не умер я, выходя из утробы, и не скончался, когда вышел из чрева?
δια τι γαρ εν κοιλια ουκ ετελευτησα εκ γαστρος δε εξηλθον και ουκ ευθυς απωλομην
Зачем приняли меня колени? зачем было мне сосать сосцы?
ινα τι δε συνηντησαν μοι γονατα ινα τι δε μαστους εθηλασα
Теперь бы лежал я и почивал; спал бы, и мне было бы покойно
νυν αν κοιμηθεις ησυχασα υπνωσας δε ανεπαυσαμην
Там узники вместе наслаждаются покоем и не слышат криков приставника.
ομοθυμαδον δε οι αιωνιοι ουκ ηκουσαν φωνην φορολογου
На что дан страдальцу свет, и жизнь огорченным душою,
ινα τι γαρ δεδοται τοις εν πικρια φως ζωη δε ταις εν οδυναις ψυχαις
обрадовались бы до восторга, восхитились бы, что нашли гроб?
περιχαρεις δε εγενοντο εαν κατατυχωσιν
Вздохи мои предупреждают хлеб мой, и стоны мои льются, как вода,
προ γαρ των σιτων μου στεναγμος μοι ηκει δακρυω δε εγω συνεχομενος φοβω
Нет мне мира, нет покоя, нет отрады: постигло несчастье.
ουτε ειρηνευσα ουτε ησυχασα ουτε ανεπαυσαμην ηλθεν δε μοι οργη
[если] попытаемся мы [сказать] к тебе слово, — не тяжело ли будет тебе? Впрочем кто может возбранить слову!
μη πολλακις σοι λελαληται εν κοπω ισχυν δε ρηματων σου τις υποισει
А теперь дошло до тебя, и ты изнемог; коснулось тебя, и ты упал духом.
νυν δε ηκει επι σε πονος και ηψατο σου συ δε εσπουδασας
Как я видал, то оравшие нечестие и сеявшие зло пожинают его;
καθ ον τροπον ειδον τους αροτριωντας τα ατοπα οι δε σπειροντες αυτα οδυνας θεριουσιν εαυτοις
от дуновения Божия погибают и от духа гнева Его исчезают.
απο προσταγματος κυριου απολουνται απο δε πνευματος οργης αυτου αφανισθησονται
Рев льва и голос рыкающего [умолкает], и зубы скимнов сокрушаются;
σθενος λεοντος φωνη δε λεαινης γαυριαμα δε δρακοντων εσβεσθη
могучий лев погибает без добычи, и дети львицы рассеиваются.
μυρμηκολεων ωλετο παρα το μη εχειν βοραν σκυμνοι δε λεοντων ελιπον αλληλους
И вот, ко мне тайно принеслось слово, и ухо мое приняло нечто от него.
ει δε τι ρημα αληθινον εγεγονει εν λογοις σου ουθεν αν σοι τουτων κακον απηντησεν ποτερον ου δεξεται μου το ους εξαισια παρ αυτου
Среди размышлений о ночных видениях, когда сон находит на людей,
φοβοι δε και ηχω νυκτερινη επιπιπτων φοβος επ ανθρωπους
объял меня ужас и трепет и потряс все кости мои.
φρικη δε μοι συνηντησεν και τρομος και μεγαλως μου τα οστα συνεσεισεν
И дух прошел надо мною; дыбом стали волосы на мне.
και πνευμα επι προσωπον μου επηλθεν εφριξαν δε μου τριχες και σαρκες
Вот, Он и слугам Своим не доверяет и в Ангелах Своих усматривает недостатки:
ει κατα παιδων αυτου ου πιστευει κατα δε αγγελων αυτου σκολιον τι επενοησεν
тем более — в обитающих в храминах из брения, которых основание прах, которые истребляются скорее моли.
τους δε κατοικουντας οικιας πηλινας εξ ων και αυτοι εκ του αυτου πηλου εσμεν επαισεν αυτους σητος τροπον
Взывай, если есть отвечающий тебе. И к кому из святых обратишься ты?
επικαλεσαι δε ει τις σοι υπακουσεται η ει τινα αγγελων αγιων οψη
Так, глупца убивает гневливость, и несмысленного губит раздражительность.
και γαρ αφρονα αναιρει οργη πεπλανημενον δε θανατοι ζηλος
Видел я, как глупец укореняется, и тотчас проклял дом его.
εγω δε εωρακα αφρονας ριζαν βαλλοντας αλλ ευθεως εβρωθη αυτων η διαιτα
Дети его далеки от счастья, их будут бить у ворот, и не будет заступника.
πορρω γενοιντο οι υιοι αυτων απο σωτηριας κολαβρισθειησαν δε επι θυραις ησσονων και ουκ εσται ο εξαιρουμενος
Жатву его съест голодный и из-за терна возьмет ее, и жаждущие поглотят имущество его.
α γαρ εκεινοι συνηγαγον δικαιοι εδονται αυτοι δε εκ κακων ουκ εξαιρετοι εσονται εκσιφωνισθειη αυτων η ισχυς
но человек рождается на страдание, [как] искры, чтобы устремляться вверх.
αλλα ανθρωπος γενναται κοπω νεοσσοι δε γυπος τα υψηλα πετονται
Но я к Богу обратился бы, предал бы дело мое Богу,
ου μην δε αλλα εγω δεηθησομαι κυριου κυριον δε τον παντων δεσποτην επικαλεσομαι
Он уловляет мудрецов их же лукавством, и совет хитрых становится тщетным:
ο καταλαμβανων σοφους εν τη φρονησει βουλην δε πολυπλοκων εξεστησεν
днем они встречают тьму и в полдень ходят ощупью, как ночью.
ημερας συναντησεται αυτοις σκοτος το δε μεσημβρινον ψηλαφησαισαν ισα νυκτι
Он спасает бедного от меча, от уст их и от руки сильного.
απολοιντο δε εν πολεμω αδυνατος δε εξελθοι εκ χειρος δυναστου
И есть несчастному надежда, и неправда затворяет уста свои.
ειη δε αδυνατω ελπις αδικου δε στομα εμφραχθειη
Блажен человек, которого вразумляет Бог, и потому наказания Вседержителева не отвергай,
μακαριος δε ανθρωπος ον ηλεγξεν ο κυριος νουθετημα δε παντοκρατορος μη απαναινου