1 Ἤγγιζεν δὲ ἡ ἑορτὴ τῶν ἀζύμων, ἡ λεγομένη Πάσχα.
2 Καὶ ἐζήτουν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ γραμματεῖς τὸ πῶς ἀνέλωσιν αὐτόν∙ ἐφοβοῦντο γὰρ τὸν λαόν.
5 Καὶ ἐχάρησαν, καὶ συνέθεντο αὐτῷ 5ἀργύριον δοῦναι.
6 Καὶ ἐξωμολόγησεν καὶ ἐζήτει εὐκαιρίαν τοῦ παραδοῦναι αὐτὸν 6αὐτοῖς ἄτερ ὄχλου.
7 Ἦλθεν δὲ ἡ ἡμέρα τῶν ἀζύμων, 7ἐν ᾗ ἔδει θύεσθαι τὸ Πάσχα.
8 Καὶ ἀπέστειλεν Πέτρον καὶ 8Ἰωάννην, εἰπών, Πορευθέντες ἑτοιμάσατε ἡμῖν τὸ Πάσχα, ἵνα φάγωμεν.
10 Ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς, Ἰδού, εἰσελθόντων ὑμῶν εἰς τὴν πόλιν, συναντήσει ὑμῖν ἄνθρωπος κεράμιον ὕδατος βαστάζων∙ ἀκολουθήσατε αὐτῷ εἰς τὴν οἰκίαν 11οὗ εἰσπορεύεται.
11 Καὶ ἐρεῖτε τῷ οἰκοδεσπότῃ τῆς οἰκίας, Λέγει σοι ὁ διδάσκαλος, Ποῦ ἐστιν τὸ κατάλυμα, ὅπου τὸ Πάσχα μετὰ τῶν μαθητῶν μου φάγω;
12 Κἀκεῖνος ὑμῖν δείξει 12ἀνώγεον μέγα ἐστρωμένον∙ ἐκεῖ ἑτοιμάσατε.
13 Ἀπελθόντες δὲ εὗρον καθὼς 13εἴρηκεν αὐτοῖς, καὶ ἡτοίμασαν τὸ Πάσχα.
14 Καὶ ὅτε ἐγένετο ἡ ὥρα, ἀνέπεσεν, καὶ οἱ 14δώδεκα ἀπόστολοι σὺν αὐτῷ.
15 Καὶ εἶπεν πρὸς αὐτούς, Ἐπιθυμίᾳ ἐπεθύμησα τοῦτο τὸ Πάσχα φαγεῖν μεθ’ ὑμῶν πρὸ τοῦ με παθεῖν∙
18 λέγω γὰρ ὑμῖν 19ὅτι οὐ μὴ πίω ἀπὸ 20τοῦ 21γενήματος τῆς ἀμπέλου, ἕως 22ὅτου ἡ βασιλεία τοῦ θεοῦ ἔλθῃ.
19 Καὶ λαβὼν ἄρτον, εὐχαριστήσας ἔκλασεν καὶ ἔδωκεν αὐτοῖς, λέγων, Τοῦτό ἐστιν τὸ σῶμά μου 23τὸ ὑπὲρ ὑμῶν διδόμενον∙ τοῦτο ποιεῖτε εἰς τὴν ἐμὴν ἀνάμνησιν.
20 24Ὡσαύτως καὶ τὸ ποτήριον μετὰ τὸ δειπνῆσαι, λέγων, Τοῦτο τὸ ποτήριον ἡ καινὴ διαθήκη ἐν τῷ αἵματί μου, τὸ ὑπὲρ ὑμῶν 25ἐκχυνόμενον.
21 Πλὴν ἰδού, ἡ χεὶρ τοῦ παραδιδόντος με μετ’ ἐμοῦ ἐπὶ τῆς τραπέζης.
22 26Καὶ ὁ μὲν υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου 27πορεύεται κατὰ τὸ ὡρισμένον∙ πλὴν οὐαὶ τῷ ἀνθρώπῳ ἐκείνῳ δι’ οὗ παραδίδοται.
23 Καὶ αὐτοὶ ἤρξαντο 28συζητεῖν πρὸς ἑαυτοὺς τὸ τίς ἄρα εἴη ἐξ αὐτῶν ὁ τοῦτο μέλλων πράσσειν.
24 Ἐγένετο δὲ καὶ 29φιλονεικία ἐν αὐτοῖς τὸ τίς αὐτῶν δοκεῖ εἶναι μείζων.
25 Ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς, Οἱ βασιλεῖς τῶν ἐθνῶν κυριεύουσιν αὐτῶν, καὶ οἱ ἐξουσιάζοντες αὐτῶν εὐεργέται καλοῦνται.
26 Ὑμεῖς δὲ οὐχ οὕτως∙ ἀλλ’ ὁ μείζων ἐν ὑμῖν 30γενέσθω ὡς ὁ νεώτερος∙ καὶ ὁ ἡγούμενος ὡς ὁ διακονῶν.
27 Τίς γὰρ μείζων, ὁ ἀνακείμενος ἢ ὁ διακονῶν; 31Οὐχὶ ὁ ἀνακείμενος; Ἐγὼ δέ 32εἰμι ἐν μέσῳ ὑμῶν ὡς ὁ διακονῶν.
28 Ὑμεῖς δέ ἐστε οἱ διαμεμενηκότες μετ’ ἐμοῦ ἐν τοῖς πειρασμοῖς μου∙
29 κἀγὼ διατίθεμαι ὑμῖν, καθὼς διέθετό μοι ὁ πατήρ μου, βασιλείαν,
30 ἵνα 33ἐσθίητε καὶ πίνητε ἐπὶ τῆς τραπέζης 34μου καὶ 35καθίσεσθε ἐπὶ θρόνων, 36κρίνοντες τὰς δώδεκα φυλὰς τοῦ Ἰσραήλ.
32 ἐγὼ δὲ ἐδεήθην περὶ σοῦ, ἵνα μὴ 39ἐκλίπῃ ἡ πίστις σου∙ καὶ σύ ποτε ἐπιστρέψας 40στήριξον τοὺς ἀδελφούς σου.
33 Ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ, Κύριε, μετὰ σοῦ ἕτοιμός εἰμι καὶ εἰς φυλακὴν καὶ εἰς θάνατον πορεύεσθαι.
34 Ὁ δὲ εἶπεν, Λέγω σοι, Πέτρε, οὐ 41μὴ φωνήσῃ σήμερον ἀλέκτωρ, 42πρὶν ἢ τρὶς ἀπαρνήσῃ μὴ εἰδέναι με.
35 Καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Ὅτε ἀπέστειλα ὑμᾶς ἄτερ 43βαλαντίου καὶ πήρας καὶ ὑποδημάτων, μή τινος 44ὑστερήσατε; Οἱ δὲ 45εἶπον, 46Οὐθενός.
36 Εἶπεν 47οὖν αὐτοῖς, Ἀλλὰ νῦν ὁ ἔχων 48βαλάντιον ἀράτω, ὁμοίως καὶ πήραν∙ καὶ ὁ μὴ ἔχων, 49πωλήσει τὸ ἱμάτιον αὐτοῦ, καὶ 50ἀγοράσει μάχαιραν.
37 Λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι 51ἔτι τοῦτο τὸ γεγραμμένον δεῖ τελεσθῆναι ἐν ἐμοί, τὸ Καὶ μετὰ ἀνόμων ἐλογίσθη∙ καὶ γὰρ 52τὰ περὶ ἐμοῦ τέλος ἔχει.
38 Οἱ δὲ 53εἶπον, Κύριε, ἰδού, μάχαιραι ὧδε δύο. Ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς, Ἱκανόν ἐστιν.
39 Καὶ ἐξελθὼν ἐπορεύθη κατὰ τὸ ἔθος εἰς τὸ ὄρος τῶν Ἐλαιῶν∙ ἠκολούθησαν δὲ αὐτῷ 54καὶ οἱ μαθηταὶ 55αὐτοῦ.
40 Γενόμενος δὲ ἐπὶ τοῦ τόπου, εἶπεν αὐτοῖς, Προσεύχεσθε μὴ εἰσελθεῖν εἰς πειρασμόν.
41 Καὶ αὐτὸς ἀπεσπάσθη ἀπ’ αὐτῶν ὡσεὶ λίθου βολήν, καὶ θεὶς τὰ γόνατα προσηύχετο,
42 λέγων, Πάτερ, εἰ βούλει 56παρενεγκεῖν 57τὸ ποτήριον τοῦτο ἀπ’ ἐμοῦ∙ πλὴν μὴ τὸ θέλημά μου, ἀλλὰ τὸ σὸν 58γενέσθω.
44 Καὶ γενόμενος ἐν ἀγωνίᾳ, ἐκτενέστερον προσηύχετο. 61Ἐγένετο δὲ ὁ ἱδρὼς αὐτοῦ ὡσεὶ θρόμβοι αἵματος καταβαίνοντες ἐπὶ τὴν γῆν.
45 Καὶ ἀναστὰς ἀπὸ τῆς προσευχῆς, ἐλθὼν πρὸς τοὺς 62μαθητὰς εὗρεν 63αὐτοὺς κοιμωμένους ἀπὸ τῆς λύπης,
46 καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Τί καθεύδετε; Ἀναστάντες προσεύχεσθε, ἵνα μὴ εἰσέλθητε εἰς πειρασμόν.
47 Ἔτι 64δὲ αὐτοῦ λαλοῦντος, ἰδού, ὄχλος καὶ ὁ λεγόμενος Ἰούδας, εἷς τῶν δώδεκα, 65προήρχετο 66αὐτούς, καὶ ἤγγισεν τῷ Ἰησοῦ φιλῆσαι 67αὐτόν.
48 68Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ, Ἰούδα, φιλήματι τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου παραδίδως;
52 Εἶπεν δὲ 75ὁ Ἰησοῦς πρὸς τοὺς παραγενομένους 76ἐπ’ αὐτὸν ἀρχιερεῖς καὶ στρατηγοὺς τοῦ ἱεροῦ καὶ πρεσβυτέρους, Ὡς ἐπὶ λῃστὴν 77ἐξεληλύθατε μετὰ μαχαιρῶν καὶ ξύλων;
53 Καθ’ ἡμέραν ὄντος μου μεθ’ ὑμῶν ἐν τῷ ἱερῷ, οὐκ ἐξετείνατε τὰς χεῖρας ἐπ’ ἐμέ. 78Ἀλλ’ αὕτη 79ὑμῶν ἐστιν ἡ ὥρα, καὶ ἡ ἐξουσία τοῦ σκότους.
54 Συλλαβόντες δὲ αὐτὸν ἤγαγον, καὶ εἰσήγαγον 80αὐτὸν εἰς 81τὸν οἶκον τοῦ ἀρχιερέως∙ ὁ δὲ Πέτρος ἠκολούθει μακρόθεν.
55 82Ἁψάντων δὲ 83πῦρ ἐν μέσῳ τῆς αὐλῆς, καὶ 84συγκαθισάντων 85αὐτῶν, ἐκάθητο ὁ Πέτρος 86ἐν μέσῳ αὐτῶν.
56 Ἰδοῦσα δὲ αὐτὸν παιδίσκη τις καθήμενον πρὸς τὸ φῶς, καὶ ἀτενίσασα αὐτῷ, εἶπεν, Καὶ οὗτος σὺν αὐτῷ ἦν.
58 Καὶ μετὰ βραχὺ ἕτερος ἰδὼν αὐτὸν ἔφη, Καὶ σὺ ἐξ αὐτῶν εἶ. Ὁ δὲ Πέτρος 89εἶπεν, Ἄνθρωπε, οὐκ εἰμί.
59 Καὶ διαστάσης ὡσεὶ ὥρας μιᾶς, ἄλλος τις διϊσχυρίζετο, λέγων, Ἐπ’ ἀληθείας καὶ οὗτος μετ’ αὐτοῦ ἦν∙ καὶ γὰρ Γαλιλαῖός ἐστιν.
60 Εἶπεν δὲ ὁ Πέτρος, Ἄνθρωπε, οὐκ οἶδα ὃ λέγεις. Καὶ παραχρῆμα, ἔτι λαλοῦντος αὐτοῦ, ἐφώνησεν 90ἀλέκτωρ.
61 Καὶ στραφεὶς ὁ κύριος ἐνέβλεψεν τῷ Πέτρῳ. Καὶ ὑπεμνήσθη ὁ Πέτρος τοῦ 91λόγου τοῦ κυρίου, ὡς εἶπεν αὐτῷ ὅτι Πρὶν ἀλέκτορα 92φωνῆσαι, ἀπαρνήσῃ με τρίς.
62 93Καὶ ἐξελθὼν ἔξω ὁ Πέτρος ἔκλαυσεν πικρῶς.
64 Καὶ περικαλύψαντες αὐτόν, 96ἔτυπτον αὐτοῦ τὸ πρόσωπον, καὶ ἐπηρώτων αὐτόν, λέγοντες, Προφήτευσον. Τίς ἐστιν ὁ παίσας σε;
65 Καὶ ἕτερα πολλὰ βλασφημοῦντες ἔλεγον εἰς αὐτόν.
66 Καὶ ὡς ἐγένετο ἡμέρα, συνήχθη τὸ πρεσβυτέριον τοῦ λαοῦ, ἀρχιερεῖς 97καὶ γραμματεῖς, καὶ 98ἀνήγαγον αὐτὸν εἰς τὸ συνέδριον 99αὐτῶν, λέγοντες,
67 Εἰ σὺ εἶ ὁ χριστός, 100εἰπὲ ἡμῖν. Εἶπεν δὲ αὐτοῖς, Ἐὰν ὑμῖν εἴπω, οὐ μὴ πιστεύσητε∙
69 Ἀπὸ τοῦ 103νῦν ἔσται ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου καθήμενος ἐκ δεξιῶν τῆς δυνάμεως τοῦ θεοῦ.
70 104Εἶπον δὲ πάντες, Σὺ οὖν εἶ ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ; Ὁ δὲ πρὸς αὐτοὺς ἔφη, Ὑμεῖς λέγετε ὅτι ἐγώ εἰμι.
