1 Ἀρχὴ τοῦ εὐαγγελίου Ἰησοῦ χριστοῦ,
1υἱοῦ τοῦ θεοῦ.
2 2Ὡς γέγραπται ἐν
3τοῖς προφήταις, Ἰδού,
4ἐγὼ ἀποστέλλω τὸν ἄγγελόν μου πρὸ προσώπου σου, ὃς κατασκευάσει τὴν ὁδόν σου
5ἔμπροσθέν σου.
3 Φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ, Ἑτοιμάσατε τὴν ὁδὸν κυρίου∙ εὐθείας ποιεῖτε τὰς τρίβους αὐτοῦ.
4 Ἐγένετο
6Ἰωάννης
7βαπτίζων ἐν τῇ ἐρήμῳ,
8καὶ κηρύσσων βάπτισμα μετανοίας εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν.
5 Καὶ ἐξεπορεύετο πρὸς αὐτὸν πᾶσα ἡ Ἰουδαία χώρα, καὶ οἱ
9Ἱεροσολυμῖται,
10καὶ ἐβαπτίζοντο πάντες ἐν τῷ Ἰορδάνῃ ποταμῷ ὑπ’ αὐτοῦ, ἐξομολογούμενοι τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν.
6 11Ἦν δὲ ὁ
12Ἰωάννης ἐνδεδυμένος τρίχας καμήλου, καὶ ζώνην δερματίνην περὶ τὴν ὀσφὺν αὐτοῦ, καὶ
13ἐσθίων ἀκρίδας καὶ μέλι ἄγριον.
7 Καὶ ἐκήρυσσεν, λέγων, Ἔρχεται ὁ ἰσχυρότερός μου ὀπίσω
14μου, οὗ οὐκ εἰμὶ ἱκανὸς κύψας λῦσαι τὸν ἱμάντα τῶν ὑποδημάτων αὐτοῦ.
8 Ἐγὼ
15μὲν ἐβάπτισα ὑμᾶς
16ἐν ὕδατι∙ αὐτὸς δὲ βαπτίσει ὑμᾶς
17ἐν πνεύματι ἁγίῳ.
9 Καὶ ἐγένετο ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις, ἦλθεν
18Ἰησοῦς ἀπὸ
19Ναζαρὲτ τῆς Γαλιλαίας, καὶ ἐβαπτίσθη
20ὑπὸ Ἰωάννου εἰς τὸν Ἰορδάνην.
10 Καὶ
21εὐθέως ἀναβαίνων
22ἀπὸ τοῦ ὕδατος, εἶδεν σχιζομένους τοὺς οὐρανούς, καὶ τὸ πνεῦμα
23ὡσεὶ περιστερὰν καταβαῖνον
24ἐπ’ αὐτόν∙
11 καὶ φωνὴ
25ἐγένετο ἐκ τῶν οὐρανῶν, Σὺ εἶ ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός, ἐν
26ᾧ
27εὐδόκησα.
12 Καὶ
28εὐθὺς τὸ πνεῦμα αὐτὸν ἐκβάλλει εἰς τὴν ἔρημον.
13 Καὶ ἦν
29ἐκεῖ ἐν τῇ ἐρήμῳ
30ἡμέρας τεσσαράκοντα πειραζόμενος ὑπὸ τοῦ Σατανᾶ, καὶ ἦν μετὰ τῶν θηρίων, καὶ
31οἱ ἄγγελοι διηκόνουν αὐτῷ.
14 32Μετὰ δὲ τὸ παραδοθῆναι
33τὸν
34Ἰωάννην, ἦλθεν ὁ Ἰησοῦς εἰς τὴν Γαλιλαίαν, κηρύσσων τὸ εὐαγγέλιον
35τῆς βασιλείας τοῦ θεοῦ,
15 36καὶ λέγων ὅτι Πεπλήρωται ὁ καιρός, καὶ ἤγγικεν ἡ βασιλεία τοῦ θεοῦ∙ μετανοεῖτε, καὶ πιστεύετε ἐν τῷ εὐαγγελίῳ.
16 37Περιπατῶν δὲ παρὰ τὴν θάλασσαν τῆς Γαλιλαίας εἶδεν Σίμωνα καὶ Ἀνδρέαν τὸν ἀδελφὸν
38αὐτοῦ τοῦ Σίμωνος βάλλοντας ἀμφίβληστρον ἐν τῇ θαλάσσῃ∙ ἦσαν γὰρ
39ἁλιεῖς.
17 Καὶ εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Δεῦτε ὀπίσω μου, καὶ ποιήσω ὑμᾶς γενέσθαι
40ἁλιεῖς ἀνθρώπων.
18 Καὶ
41εὐθέως ἀφέντες τὰ δίκτυα
42αὐτῶν, ἠκολούθησαν αὐτῷ.
19 Καὶ προβὰς
43ἐκεῖθεν ὀλίγον, εἶδεν Ἰάκωβον τὸν τοῦ Ζεβεδαίου, καὶ
44Ἰωάννην τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, καὶ αὐτοὺς ἐν τῷ πλοίῳ καταρτίζοντας τὰ δίκτυα.
20 Καὶ
45εὐθέως ἐκάλεσεν αὐτούς∙ καὶ ἀφέντες τὸν πατέρα αὐτῶν Ζεβεδαῖον ἐν τῷ πλοίῳ μετὰ τῶν μισθωτῶν ἀπῆλθον ὀπίσω αὐτοῦ.
21 Καὶ εἰσπορεύονται εἰς
46Καπερναούμ∙ καὶ
47εὐθέως τοῖς σάββασιν
48εἰσελθὼν
49εἰς τὴν συναγωγήν, ἐδίδασκεν.
22 Καὶ ἐξεπλήσσοντο ἐπὶ τῇ διδαχῇ αὐτοῦ∙ ἦν γὰρ διδάσκων αὐτοὺς ὡς ἐξουσίαν ἔχων, καὶ οὐχ ὡς οἱ γραμματεῖς.
23 50Καὶ ἦν ἐν τῇ συναγωγῇ αὐτῶν ἄνθρωπος ἐν πνεύματι ἀκαθάρτῳ, καὶ ἀνέκραξεν,
24 λέγων,
51Ἔα, τί ἡμῖν καὶ σοί, Ἰησοῦ Ναζαρηνέ; Ἦλθες ἀπολέσαι ἡμᾶς; Οἶδά σε τίς εἶ, ὁ ἅγιος τοῦ θεοῦ.
25 Καὶ ἐπετίμησεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς,
52λέγων, Φιμώθητι, καὶ ἔξελθε ἐξ αὐτοῦ.
26 Καὶ σπαράξαν αὐτὸν τὸ πνεῦμα τὸ ἀκάθαρτον καὶ
53κράξαν φωνῇ μεγάλῃ, ἐξῆλθεν ἐξ αὐτοῦ.
27 Καὶ ἐθαμβήθησαν
54πάντες, ὥστε
55συζητεῖν
56πρὸς ἑαυτούς, λέγοντας, Τί ἐστιν τοῦτο;
57Τίς ἡ διδαχὴ ἡ καινὴ αὕτη, ὅτι κατ’ ἐξουσίαν καὶ τοῖς πνεύμασιν τοῖς ἀκαθάρτοις ἐπιτάσσει, καὶ ὑπακούουσιν αὐτῷ;
28 58Ἐξῆλθεν δὲ ἡ ἀκοὴ αὐτοῦ
59εὐθὺς εἰς ὅλην τὴν περίχωρον τῆς Γαλιλαίας.
29 Καὶ
60εὐθέως ἐκ τῆς συναγωγῆς ἐξελθόντες,
61ἦλθον εἰς τὴν οἰκίαν Σίμωνος καὶ Ἀνδρέου, μετὰ Ἰακώβου καὶ
62Ἰωάννου.
30 Ἡ δὲ πενθερὰ
63Σίμωνος κατέκειτο πυρέσσουσα, καὶ
64εὐθέως λέγουσιν αὐτῷ περὶ αὐτῆς∙
31 καὶ προσελθὼν ἤγειρεν αὐτήν, κρατήσας τῆς χειρὸς
65αὐτῆς∙ καὶ ἀφῆκεν αὐτὴν ὁ πυρετὸς
66εὐθέως, καὶ διηκόνει αὐτοῖς.
32 Ὀψίας δὲ γενομένης, ὅτε
67ἔδυ ὁ ἥλιος, ἔφερον πρὸς αὐτὸν πάντας τοὺς κακῶς ἔχοντας καὶ τοὺς δαιμονιζομένους∙
33 καὶ
68ἡ πόλις ὅλη ἐπισυνηγμένη ἦν πρὸς τὴν θύραν.
34 Καὶ ἐθεράπευσεν πολλοὺς κακῶς ἔχοντας ποικίλαις νόσοις, καὶ δαιμόνια πολλὰ ἐξέβαλεν, καὶ οὐκ ἤφιεν λαλεῖν τὰ δαιμόνια, ὅτι ᾔδεισαν
69αὐτόν.
35 Καὶ πρωῒ
70ἔννυχον λίαν ἀναστὰς ἐξῆλθεν,
71καὶ ἀπῆλθεν εἰς ἔρημον τόπον, κἀκεῖ προσηύχετο.
36 Καὶ
72κατεδίωξαν αὐτὸν
73ὁ Σίμων καὶ οἱ μετ’ αὐτοῦ∙
37 καὶ
74εὑρόντες αὐτὸν λέγουσιν αὐτῷ ὅτι Πάντες
75σε ζητοῦσιν.
38 Καὶ λέγει αὐτοῖς,
76Ἄγωμεν εἰς τὰς ἐχομένας κωμοπόλεις, ἵνα
77καὶ ἐκεῖ κηρύξω∙ εἰς τοῦτο γὰρ
78ἐξελήλυθα.
39 Καὶ
79ἦν κηρύσσων
80ἐν ταῖς συναγωγαῖς αὐτῶν εἰς ὅλην τὴν Γαλιλαίαν, καὶ τὰ δαιμόνια ἐκβάλλων.
40 Καὶ ἔρχεται πρὸς αὐτὸν λεπρός, παρακαλῶν αὐτὸν
81καὶ γονυπετῶν
82αὐτόν,
83καὶ λέγων αὐτῷ ὅτι Ἐὰν θέλῃς, δύνασαί με καθαρίσαι.
41 84Ὁ δὲ Ἰησοῦς
85σπλαγχνισθείς, ἐκτείνας τὴν χεῖρα,
86ἥψατο αὐτοῦ, καὶ λέγει αὐτῷ, Θέλω, καθαρίσθητι.
42 Καὶ
87εἰπόντος αὐτοῦ εὐθέως ἀπῆλθεν ἀπ’ αὐτοῦ ἡ λέπρα, καὶ
88ἐκαθαρίσθη.
43 Καὶ ἐμβριμησάμενος αὐτῷ,
89εὐθέως ἐξέβαλεν αὐτόν,
44 καὶ λέγει αὐτῷ, Ὅρα μηδενὶ μηδὲν εἴπῃς∙
90ἀλλ’ ὕπαγε, σεαυτὸν δεῖξον τῷ ἱερεῖ, καὶ
91προσένεγκε περὶ τοῦ καθαρισμοῦ σου ἃ προσέταξεν
92Μωσῆς, εἰς μαρτύριον αὐτοῖς.
45 Ὁ δὲ ἐξελθὼν ἤρξατο κηρύσσειν πολλὰ καὶ διαφημίζειν τὸν λόγον, ὥστε μηκέτι αὐτὸν δύνασθαι φανερῶς εἰς πόλιν εἰσελθεῖν,
93ἀλλ’ ἔξω
94ἐν ἐρήμοις τόποις
95ἦν∙ καὶ ἤρχοντο πρὸς αὐτὸν
96πανταχόθεν.