1 Μετὰ δὲ ταῦτα ἀνέδειξεν ὁ κύριος
1καὶ ἑτέρους
2ἑβδομήκοντα, καὶ ἀπέστειλεν αὐτοὺς ἀνὰ
3δύο πρὸ προσώπου αὐτοῦ εἰς πᾶσαν πόλιν καὶ τόπον οὗ
4ἔμελλεν αὐτὸς ἔρχεσθαι.
2 Ἔλεγεν
5οὖν πρὸς αὐτούς, Ὁ μὲν θερισμὸς πολύς, οἱ δὲ ἐργάται ὀλίγοι∙ δεήθητε οὖν τοῦ κυρίου τοῦ θερισμοῦ, ὅπως
6ἐκβάλῃ ἐργάτας εἰς τὸν θερισμὸν αὐτοῦ.
3 Ὑπάγετε∙ ἰδού,
7ἐγὼ ἀποστέλλω ὑμᾶς ὡς ἄρνας ἐν μέσῳ λύκων.
4 Μὴ βαστάζετε
8βαλάντιον, μὴ πήραν,
9μηδὲ ὑποδήματα∙ καὶ μηδένα κατὰ τὴν ὁδὸν ἀσπάσησθε.
5 Εἰς ἣν δ’ ἂν
10οἰκίαν εἰσέρχησθε, πρῶτον λέγετε, Εἰρήνη τῷ οἴκῳ τούτῳ.
6 Καὶ ἐὰν
11ᾖ ἐκεῖ υἱὸς εἰρήνης,
12ἐπαναπαύσεται ἐπ’ αὐτὸν ἡ εἰρήνη ὑμῶν∙ εἰ δὲ μήγε, ἐφ’ ὑμᾶς
13ἀνακάμψει.
7 Ἐν αὐτῇ δὲ τῇ οἰκίᾳ μένετε,
14ἐσθίοντες καὶ πίνοντες τὰ παρ’ αὐτῶν∙ ἄξιος γὰρ ὁ ἐργάτης τοῦ μισθοῦ αὐτοῦ
15ἐστίν. Μὴ μεταβαίνετε ἐξ οἰκίας εἰς οἰκίαν.
8 Καὶ εἰς ἣν
16ἂν πόλιν εἰσέρχησθε, καὶ δέχωνται ὑμᾶς, ἐσθίετε τὰ παρατιθέμενα ὑμῖν,
9 καὶ θεραπεύετε τοὺς ἐν αὐτῇ ἀσθενεῖς, καὶ λέγετε αὐτοῖς, Ἤγγικεν ἐφ’ ὑμᾶς ἡ βασιλεία τοῦ θεοῦ.
10 Εἰς ἣν δ’ ἂν πόλιν
17εἰσέρχησθε, καὶ μὴ δέχωνται ὑμᾶς, ἐξελθόντες εἰς τὰς πλατείας αὐτῆς εἴπατε,
11 Καὶ τὸν κονιορτὸν τὸν κολληθέντα ἡμῖν
18ἐκ τῆς πόλεως
19ὑμῶν ἀπομασσόμεθα ὑμῖν∙ πλὴν τοῦτο
20γινώσκετε, ὅτι ἤγγικεν
21ἐφ’ ὑμᾶς ἡ βασιλεία τοῦ θεοῦ.
12 22Λέγω ὑμῖν ὅτι Σοδόμοις ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἀνεκτότερον ἔσται, ἢ τῇ πόλει ἐκείνῃ.
13 Οὐαί σοι,
23Χοραζίν, οὐαί σοι, Βηθσαϊδά∙ ὅτι εἰ ἐν Τύρῳ καὶ
24Σιδῶνι
25ἐγένοντο αἱ δυνάμεις αἱ γενόμεναι ἐν ὑμῖν, πάλαι ἂν ἐν σάκκῳ καὶ σποδῷ
26καθήμεναι μετενόησαν.
14 Πλὴν Τύρῳ καὶ
27Σιδῶνι ἀνεκτότερον ἔσται ἐν τῇ κρίσει, ἢ ὑμῖν.
15 Καὶ σύ,
28Καπερναούμ,
29ἡ ἕως τοῦ οὐρανοῦ ὑψωθεῖσα, ἕως
30ᾍδου
31καταβιβασθήσῃ.
16 Ὁ ἀκούων ὑμῶν ἐμοῦ ἀκούει∙ καὶ ὁ ἀθετῶν ὑμᾶς ἐμὲ ἀθετεῖ∙ ὁ δὲ ἐμὲ ἀθετῶν ἀθετεῖ τὸν ἀποστείλαντά με.
17 Ὑπέστρεψαν δὲ οἱ
32ἑβδομήκοντα μετὰ χαρᾶς, λέγοντες, Κύριε, καὶ τὰ δαιμόνια ὑποτάσσεται ἡμῖν ἐν τῷ ὀνόματί σου.
18 Εἶπεν δὲ αὐτοῖς, Ἐθεώρουν τὸν Σατανᾶν ὡς ἀστραπὴν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ πεσόντα.
19 Ἰδού,
33δίδωμι ὑμῖν τὴν ἐξουσίαν τοῦ πατεῖν ἐπάνω ὄφεων καὶ σκορπίων, καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν δύναμιν τοῦ ἐχθροῦ∙ καὶ οὐδὲν ὑμᾶς οὐ μὴ
34ἀδικήσῃ.
20 Πλὴν ἐν τούτῳ μὴ χαίρετε ὅτι τὰ πνεύματα ὑμῖν ὑποτάσσεται∙ χαίρετε
35δὲ ὅτι τὰ ὀνόματα ὑμῶν
36ἐγράφη ἐν τοῖς οὐρανοῖς.
21 Ἐν αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ἠγαλλιάσατο
37τῷ πνεύματι ὁ Ἰησοῦς, καὶ εἶπεν, Ἐξομολογοῦμαί σοι, πάτερ, κύριε τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς, ὅτι ἀπέκρυψας ταῦτα ἀπὸ σοφῶν καὶ συνετῶν, καὶ ἀπεκάλυψας αὐτὰ νηπίοις. Ναί, ὁ πατήρ, ὅτι οὕτως
38ἐγένετο εὐδοκία ἔμπροσθέν σου.
22 39Καὶ στραφεὶς πρὸς τοὺς μαθητὰς εἶπεν, Πάντα
40μοι παρεδόθη ὑπὸ τοῦ πατρός μου∙ καὶ οὐδεὶς
41γινώσκει τίς ἐστιν ὁ υἱός, εἰ μὴ ὁ πατήρ, καὶ τίς ἐστιν ὁ πατήρ, εἰ μὴ ὁ υἱός, καὶ ᾧ
42ἐὰν βούληται ὁ υἱὸς ἀποκαλύψαι.
23 Καὶ στραφεὶς πρὸς τοὺς μαθητὰς κατ’ ἰδίαν εἶπεν, Μακάριοι οἱ ὀφθαλμοὶ οἱ βλέποντες ἃ βλέπετε.
24 Λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι πολλοὶ προφῆται καὶ βασιλεῖς ἠθέλησαν ἰδεῖν ἃ ὑμεῖς βλέπετε, καὶ οὐκ
43εἶδον∙ καὶ ἀκοῦσαι ἃ ἀκούετε, καὶ οὐκ ἤκουσαν.
25 Καὶ ἰδού, νομικός τις ἀνέστη, ἐκπειράζων αὐτόν,
44καὶ λέγων, Διδάσκαλε, τί ποιήσας ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσω;
26 Ὁ δὲ εἶπεν πρὸς αὐτόν, Ἐν τῷ νόμῳ τί γέγραπται; Πῶς ἀναγινώσκεις;
27 Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν, Ἀγαπήσεις κύριον τὸν θεόν σου, ἐξ ὅλης
45τῆς καρδίας σου, καὶ
46ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου, καὶ ἐξ ὅλης τῆς ἰσχύος σου, καὶ ἐξ ὅλης τῆς διανοίας σου∙ καὶ τὸν πλησίον σου ὡς
47σεαυτόν.
28 Εἶπεν δὲ αὐτῷ, Ὀρθῶς ἀπεκρίθης∙ τοῦτο ποίει, καὶ ζήσῃ.
29 Ὁ δὲ θέλων
48δικαιοῦν ἑαυτὸν εἶπεν πρὸς τὸν Ἰησοῦν, Καὶ τίς ἐστίν μου πλησίον;
30 Ὑπολαβὼν
49δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν, Ἄνθρωπός τις κατέβαινεν ἀπὸ Ἱερουσαλὴμ εἰς
50Ἰεριχώ, καὶ λῃσταῖς περιέπεσεν, οἳ καὶ ἐκδύσαντες αὐτὸν καὶ πληγὰς ἐπιθέντες ἀπῆλθον, ἀφέντες ἡμιθανῆ
51τυγχάνοντα.
31 Κατὰ συγκυρίαν δὲ ἱερεύς τις κατέβαινεν
52ἐν τῇ ὁδῷ ἐκείνῃ∙ καὶ ἰδὼν αὐτὸν ἀντιπαρῆλθεν.
32 Ὁμοίως δὲ καὶ
53Λευΐτης
54γενόμενος κατὰ τὸν τόπον ἐλθὼν καὶ ἰδὼν ἀντιπαρῆλθεν.
33 55Σαμαρείτης δέ τις ὁδεύων ἦλθεν κατ’ αὐτόν, καὶ ἰδὼν
56αὐτὸν ἐσπλαγχνίσθη,
34 καὶ προσελθὼν κατέδησεν τὰ τραύματα αὐτοῦ, ἐπιχέων ἔλαιον καὶ οἶνον∙ ἐπιβιβάσας δὲ αὐτὸν ἐπὶ τὸ ἴδιον κτῆνος, ἤγαγεν αὐτὸν εἰς πανδοχεῖον, καὶ ἐπεμελήθη αὐτοῦ.
35 Καὶ ἐπὶ τὴν αὔριον
57ἐξελθών, ἐκβαλὼν
58δύο δηνάρια ἔδωκεν τῷ πανδοχεῖ, καὶ εἶπεν
59αὐτῷ, Ἐπιμελήθητι αὐτοῦ∙ καὶ
60ὅ τι ἂν προσδαπανήσῃς, ἐγὼ ἐν τῷ ἐπανέρχεσθαί με ἀποδώσω σοι.
36 Τίς
61οὖν τούτων τῶν τριῶν
62πλησίον δοκεῖ σοι γεγονέναι τοῦ ἐμπεσόντος εἰς τοὺς λῃστάς;
37 Ὁ δὲ εἶπεν, Ὁ ποιήσας τὸ ἔλεος μετ’ αὐτοῦ. Εἶπεν
63οὖν αὐτῷ
64ὁ Ἰησοῦς, Πορεύου, καὶ σὺ ποίει ὁμοίως.
38 65Ἐγένετο δὲ ἐν τῷ πορεύεσθαι αὐτούς,
66καὶ αὐτὸς εἰσῆλθεν εἰς κώμην τινά∙ γυνὴ δέ τις ὀνόματι Μάρθα ὑπεδέξατο αὐτὸν
67εἰς τὸν οἶκον αὐτῆς.
39 Καὶ τῇδε ἦν ἀδελφὴ καλουμένη
68Μαρία, ἣ καὶ
69παρακαθίσασα παρὰ τοὺς πόδας τοῦ
70Ἰησοῦ ἤκουεν
71τὸν λόγον αὐτοῦ.
40 Ἡ δὲ Μάρθα περιεσπᾶτο περὶ πολλὴν διακονίαν∙ ἐπιστᾶσα δὲ εἶπεν, Κύριε, οὐ μέλει σοι ὅτι ἡ ἀδελφή μου μόνην με
72κατέλειπεν διακονεῖν;
73Εἰπὲ οὖν αὐτῇ ἵνα μοι συναντιλάβηται.
41 Ἀποκριθεὶς δὲ
74εἶπεν αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς, Μάρθα, Μάρθα, μεριμνᾷς καὶ
75τυρβάζῃ περὶ πολλά∙
42 76ἑνὸς δέ ἐστιν χρεία∙
77Μαρία δὲ τὴν ἀγαθὴν μερίδα ἐξελέξατο, ἥτις οὐκ ἀφαιρεθήσεται
78ἀπ’ αὐτῆς.