Библия › Стронг › G5549 › в тексте Библии
Найдено: 5 стихов (всего 5).
Если же раб тот, будучи зол, скажет в сердце своем: не скоро придет господин мой,
ἐὰν δὲ εἴπῃ ὁ κακὸς δοῦλος ἐκεῖνος ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ Χρονίζει ὁ κύριος μου ἐλθεῖν
А калі скажа той злы слуга ў сэрцы сваім: “Марудзіць прыйсьці гаспадар мой”, —
А калі скажа ліхі раб той ў сэрцы сваім: «ня хутка прыйдзе гаспадар мой»,
А калі скажа гэны ліхі паслугач у сэрцы сваім: “Марудзіць гаспадар мой з прышэсцем”,
«Калі ж благі слуга тый скажа ў сэрцу сваім: ’Длякаецца гаспадар мой прыйсьці’;
Калі-ж гэны благі слуга́ скажа ў сэрцы сваім: ня хутка прыйдзе гаспадар мой,
А калі скажа ліхí раб той у сэ́рцы сваім: «не хутка пры́йдзе гаспадар мой»,
Калі ж гэты дрэнны слуга скажа ў сэрцы сваім: “Не спяшаецца гаспадар мой”,
Калі ж той ліхі раб скажа ў сэрцы сваім: «Не хутка прыйдзе мой гаспадар»
Калі ж гэны нягодны раб скажа ў сэрцы сваім: марудзіць гаспадар мой зь вяртаньнем,
Калі-ж благі слуга скажа ў сэрцы сваім: — марудзіць прыйсці гаспадар мой; і пачне біць сяброў сваіх ды есьці і піць з п’яніцамі —
А калі-б гэны слуга быў благі і сказаў у сэрцы сваім: «Ня хутка прыйдзе гаспадар мой»,
А калі-б гэны слуга быў благі і сказаў у сэрцы сваім: «Пан мой пазьніцца прыйсьці»
И как жених замедлил, то задремали все и уснули.
χρονίζοντος δὲ τοῦ νυμφίου ἐνύσταξαν πᾶσαι καὶ ἐκάθευδον
А як жаніх замарудзіў, задрамалі ўсе і паснулі.
і калі малады замарудзіўся, дык задрамалі ўсе і паснулі.
А паколькі жаніх замарудзіў, задрамалі ўсе і паснулі.
І як малады задлякаўся, то задрымалі ўсі й паснулі.
А як жаніх замару́дзіў, то задрамалі ўсе́ і паснулі.
І паколькі жаніх затрымаўся, то задрама́лі ўсе і паснулі.
Калі жаніх спазняўся, то задрамалі ўсе і паснулі.
А калі малады запазніўся, яны ўсе задрамалі і паснулі.
А як Малады замарудзіў, то задрамалі ўсе і пасну́лі.
А як малады замарудзіў, то задрамалі ўсе і спалі.
Калі-ж малады замарудзіў, прыдрамалі ўсе й паснулі.
Калі-ж малады замарудзіў, задрамалі ўсе і паснулі.
Между тем народ ожидал Захарию и дивился, что он медлит в храме.
Καὶ ἦν ὁ λαὸς προσδοκῶν τὸν Ζαχαρίαν καὶ ἐθαύμαζον ἐν τῷ χρονίζειν αὐτόν ἐν τῷ ναῷ
І чакаў народ Захарыю, і дзівіўся, што ён марудзіць у бажніцы.
Тым часам люд чакаў Захара і зьдзіўляўся, што ён марудзіў у храме.
І народ чакаў Захарыю, і дзівіліся, што ён так доўга марудзіць у святыні.
Люд жа чакаў Захары й дзіваваўся, што ён так длякаецца ў Доме Божым.
І ждаў народ Захарыю і дзівіўся, што ён марудзіць у царкве́.
І чакаў народ Заха́рыю і здзіўляўся, што ён мару́дзіць у храме.
Народ жа чакаў Захарыю і дзівіўся, што ён затрымліваецца ў святыні.
І народ чакаў Захарыю і дзівіўся, што ён марудзіў у храме.
І чакаў народ Захара і дзівіўся, што ён марудзіць у Сьвятыні.
Тымчасам народ чакаў Захарыя й дзівіўся, што ён марудзіць у храме.
А народ чакаў на Захара, і дзівіліся, што ён марудзіў у сьвятыні.
Если же раб тот скажет в сердце своем: не скоро придет господин мой, и начнет бить слуг и служанок, есть и пить и напиваться, —
ἐὰν δὲ εἴπῃ ὁ δοῦλος ἐκεῖνος ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ Χρονίζει ὁ κύριός μου ἔρχεσθαι καὶ ἄρξηται τύπτειν τοὺς παῖδας καὶ τὰς παιδίσκας ἐσθίειν τε καὶ πίνειν καὶ μεθύσκεσθαι
Калі ж слуга той скажа ў сэрцы сваім: “Марудзіць прыйсьці пан мой”, — і пачне біць слугаў і служак, і есьці, і піць, і напівацца,
А калі раб той скажа ў сэрцы сваім: «ня скора прыйдзе гаспадар мой», і пачне біць слуг і служанак, есьці і піць і напівацца,
А калі той слуга скажа ў сэрцы сваім: “Гаспадар мой марудзіць з прыходам”, ды пачне біць паслугачоў і паслугачак, есці, піць ды напівацца,
Але калі слуга скажа ў сэрцу сваім: "Спадар мой позьніцца прысьці"; і пачнець біць слугаў а служэбкі, і есьці а піць а п’янчыцца,
Калі-ж слуга́ гэты скажа ў сэрцы сваім: ня хутка прыйдзе гаспадар мой; і пачне́ біць слуг ды служа́нак, е́сьці й піць і ўпівацца;
Калі ж скажа раб той у сэ́рцы сваім: «не хутка гаспадар мой пры́йдзе», і пачне́ біць слуг і служанак, есці і піць, і напіва́цца, —
Калі ж гэты слуга ў сэрцы сваім скажа: “Не хутка гаспадар мой прыйдзе”, і пачне біць слугаў і служанак, есці, піць і ўпівацца,
А калі той слуга скажа ў сэрцы сваім: «Позніцца мой гаспадар прыйсці», і пачне біць слуг і служанак, і есці, і піць, і напівацца,
Калі ж раб той скажа ў сэрцы сваім: марудзіць гаспадар мой прыйсьці, і пачне біць слуг і служанак, і есьці і піць, і напівацца;
Калі-ж слуга той скажа ў сэрцы сваім: — спозьніцца прыйсьці гаспадар мой, і пачне біць чаляднікаў і галядніц, есьці, піць і ўпівацца;
А калі-б той слуга сказаў у сэрцы сваім: «Пан мой пазьніцца прыйсьці», і пачаў-бы біць слугаў і служак, і есьці і піць і ўпівацца,
ибо еще немного, очень немного, и Грядущий придет и не умедлит.
ἔτι γὰρ μικρὸν ὅσον ὅσον ὁ ἐρχόμενος ἥξει καὶ οὐ χρονιεῖ
Бо яшчэ крыху, зусім крыху, і надыйдзе Той, Які надыходзіць, і не замарудзіць.
«яшчэ крыху, зусім крыху, і Той, Хто мае прыйсьці, прыйдзе і не забавіцца.
Яшчэ вось крыху, крыху і прыйдзе Той, Які павінен прыйсці, і не замарудзіць.
«Бо яшчэ трошачкі, трошачкі, і Тый, што мае прыйсьці, прыйдзе і не адвалачэць.
бо яшчэ крыху, крыху, і прыдзе Той, Хто надыходзе, і не замарудзіць.
бо «яшчэ трохі, зусім крыху, і Той, Хто ма́е прыйсці, прыйдзе і не запо́зніцца.
Таму што яшчэ крыху, і з’явіцца той, хто павінен прыйсці, і не спозніцца.
«Бо яшчэ няшмат, зусім няшмат — і прыйдзе Той, Хто павінен прыйсці, і не замарудзіць.
Бо яшчэ трохі і вельмі трохі, і Той, Хто ідзе, прыйдзе і ня замарудзіць.
«За хвіліну бо, за малую хвілінку, прыйдзе, каторы мае прыйсьці, а не забавіцца».