1 Περὶ δὲ ὧν ἐγράψατέ 1μοι, καλὸν ἀνθρώπῳ γυναικὸς μὴ ἅπτεσθαι.
2 Διὰ δὲ τὰς πορνείας ἕκαστος τὴν ἑαυτοῦ γυναῖκα ἐχέτω, καὶ ἑκάστη τὸν ἴδιον ἄνδρα ἐχέτω.
3 Τῇ γυναικὶ ὁ ἀνὴρ τὴν 2ὀφειλομένην εὔνοιαν ἀποδιδότω∙ ὁμοίως δὲ καὶ ἡ γυνὴ τῷ ἀνδρί.
4 Ἡ γυνὴ τοῦ ἰδίου σώματος οὐκ ἐξουσιάζει, 3ἀλλ’ ὁ ἀνήρ∙ ὁμοίως δὲ καὶ ὁ ἀνὴρ τοῦ ἰδίου σώματος οὐκ ἐξουσιάζει, ἀλλ’ ἡ γυνή.
5 Μὴ ἀποστερεῖτε ἀλλήλους, εἰ μήτι 4ἂν ἐκ συμφώνου πρὸς καιρόν, ἵνα 5σχολάζητε τῇ νηστείᾳ καὶ τῇ προσευχῇ, καὶ πάλιν ἐπὶ τὸ αὐτὸ 6συνέρχησθε, ἵνα μὴ πειράζῃ ὑμᾶς ὁ Σατανᾶς διὰ τὴν ἀκρασίαν 7ὑμῶν.
6 Τοῦτο δὲ λέγω κατὰ 8συγγνώμην, οὐ κατ’ ἐπιταγήν.
7 Θέλω 9γὰρ πάντας ἀνθρώπους εἶναι ὡς καὶ ἐμαυτόν∙ 10ἀλλ’ ἕκαστος ἴδιον 11χάρισμα ἔχει ἐκ θεοῦ, 12ὃς μὲν οὕτως, ὃς δὲ οὕτως.
8 Λέγω δὲ τοῖς ἀγάμοις καὶ ταῖς χήραις, καλὸν αὐτοῖς 13ἐστιν ἐὰν μείνωσιν ὡς κἀγώ.
10 Τοῖς δὲ γεγαμηκόσιν παραγγέλλω, οὐκ ἐγώ, 16ἀλλ’ ὁ κύριος, γυναῖκα ἀπὸ ἀνδρὸς μὴ χωρισθῆναι∙
11 ἐὰν δὲ καὶ χωρισθῇ, μενέτω ἄγαμος, ἢ τῷ ἀνδρὶ καταλλαγήτω—καὶ ἄνδρα γυναῖκα μὴ ἀφιέναι.
12 Τοῖς δὲ λοιποῖς 17ἐγὼ λέγω, οὐχ ὁ κύριος∙ εἴ τις ἀδελφὸς γυναῖκα ἔχει ἄπιστον, καὶ 18αὐτὴ συνευδοκεῖ οἰκεῖν μετ’ αὐτοῦ, μὴ ἀφιέτω αὐτήν.
14 Ἡγίασται γὰρ ὁ ἀνὴρ ὁ ἄπιστος ἐν τῇ γυναικί, καὶ ἡγίασται ἡ γυνὴ ἡ ἄπιστος ἐν τῷ 22ἀνδρί∙ ἐπεὶ ἄρα τὰ τέκνα ὑμῶν ἀκάθαρτά ἐστιν, νῦν δὲ ἅγιά ἐστιν.
15 Εἰ δὲ ὁ ἄπιστος χωρίζεται, χωριζέσθω. Οὐ δεδούλωται ὁ ἀδελφὸς ἢ ἡ ἀδελφὴ ἐν τοῖς τοιούτοις∙ ἐν δὲ εἰρήνῃ κέκληκεν 23ἡμᾶς ὁ θεός.
16 Τί γὰρ οἶδας, γύναι, εἰ τὸν ἄνδρα σώσεις; Ἢ τί οἶδας, ἄνερ, εἰ τὴν γυναῖκα σώσεις;
17 Εἰ μὴ ἑκάστῳ ὡς 24ἐμέρισεν ὁ 25θεός, ἕκαστον ὡς κέκληκεν ὁ 26κύριος, οὕτως περιπατείτω. Καὶ οὕτως ἐν ταῖς ἐκκλησίαις πάσαις διατάσσομαι.
18 Περιτετμημένος τις ἐκλήθη; Μὴ ἐπισπάσθω. Ἐν ἀκροβυστίᾳ 27τις ἐκλήθη; Μὴ περιτεμνέσθω.
19 Ἡ περιτομὴ οὐδέν ἐστιν, καὶ ἡ ἀκροβυστία οὐδέν ἐστιν, ἀλλὰ τήρησις ἐντολῶν θεοῦ.
20 Ἕκαστος ἐν τῇ κλήσει ᾗ ἐκλήθη, ἐν ταύτῃ μενέτω.
21 Δοῦλος ἐκλήθης; Μή σοι μελέτω∙ ἀλλ’ εἰ καὶ δύνασαι ἐλεύθερος γενέσθαι, μᾶλλον χρῆσαι.
22 Ὁ γὰρ ἐν κυρίῳ κληθεὶς δοῦλος, ἀπελεύθερος κυρίου ἐστίν∙ ὁμοίως 28καὶ ὁ ἐλεύθερος κληθείς, δοῦλός ἐστιν χριστοῦ.
23 Τιμῆς ἠγοράσθητε∙ μὴ 29γίνεσθε δοῦλοι ἀνθρώπων.
24 Ἕκαστος ἐν ᾧ ἐκλήθη, ἀδελφοί, ἐν τούτῳ μενέτω παρὰ 30θεῷ.
25 Περὶ δὲ τῶν παρθένων ἐπιταγὴν κυρίου οὐκ ἔχω∙ γνώμην δὲ δίδωμι ὡς ἠλεημένος ὑπὸ κυρίου πιστὸς εἶναι.
26 Νομίζω οὖν τοῦτο καλὸν ὑπάρχειν διὰ τὴν ἐνεστῶσαν ἀνάγκην, ὅτι καλὸν ἀνθρώπῳ τὸ οὕτως εἶναι.
27 Δέδεσαι γυναικί; Μὴ ζήτει λύσιν. Λέλυσαι ἀπὸ γυναικός; Μὴ ζήτει γυναῖκα.
28 Ἐὰν δὲ καὶ 31γήμῃς, οὐχ ἥμαρτες∙ καὶ ἐὰν γήμῃ 32ἡ παρθένος, οὐχ ἥμαρτεν. Θλίψιν δὲ τῇ σαρκὶ ἕξουσιν οἱ τοιοῦτοι∙ ἐγὼ δὲ ὑμῶν φείδομαι.
29 Τοῦτο δέ φημι, 33ἀδελφοί, ὁ καιρὸς συνεσταλμένος∙ 34τὸ λοιπόν ἐστιν ἵνα καὶ οἱ ἔχοντες γυναῖκας ὡς μὴ ἔχοντες ὦσιν∙
30 καὶ οἱ κλαίοντες, ὡς μὴ κλαίοντες∙ καὶ οἱ χαίροντες, ὡς μὴ χαίροντες∙ καὶ οἱ ἀγοράζοντες, ὡς μὴ κατέχοντες∙
31 καὶ οἱ χρώμενοι 35τῷ κόσμῳ τούτῳ, ὡς μὴ καταχρώμενοι∙ παράγει γὰρ τὸ σχῆμα τοῦ κόσμου τούτου.
32 Θέλω δὲ ὑμᾶς ἀμερίμνους εἶναι. Ὁ ἄγαμος μεριμνᾷ τὰ τοῦ κυρίου, πῶς 36ἀρέσει τῷ κυρίῳ∙
33 ὁ δὲ γαμήσας μεριμνᾷ τὰ τοῦ κόσμου, πῶς 37ἀρέσει τῇ γυναικί.
34 38Μεμέρισται καὶ ἡ γυνὴ 39καὶ ἡ παρθένος. Ἡ ἄγαμος μεριμνᾷ τὰ τοῦ κυρίου, ἵνα ᾖ ἁγία 40καὶ 41σώματι καὶ πνεύματι∙ ἡ δὲ γαμήσασα μεριμνᾷ τὰ τοῦ κόσμου, πῶς 42ἀρέσει τῷ ἀνδρί.
35 Τοῦτο δὲ πρὸς τὸ ὑμῶν αὐτῶν 43συμφέρον λέγω∙ οὐχ ἵνα βρόχον ὑμῖν ἐπιβάλω, ἀλλὰ πρὸς τὸ εὔσχημον καὶ 44εὐπρόσεδρον τῷ κυρίῳ ἀπερισπάστως.
36 Εἰ δέ τις ἀσχημονεῖν ἐπὶ τὴν παρθένον αὐτοῦ νομίζει, ἐὰν ᾖ ὑπέρακμος, καὶ οὕτως ὀφείλει 45γίνεσθαι, ὃ θέλει ποιείτω∙ οὐχ ἁμαρτάνει∙ γαμείτωσαν.
37 Ὃς δὲ ἕστηκεν 46ἑδραῖος ἐν τῇ καρδίᾳ, μὴ ἔχων ἀνάγκην, ἐξουσίαν δὲ ἔχει περὶ τοῦ ἰδίου θελήματος, καὶ τοῦτο κέκρικεν ἐν τῇ 47καρδίᾳ αὐτοῦ, τοῦ τηρεῖν τὴν ἑαυτοῦ παρθένον, καλῶς 48ποιεῖ.
39 Γυνὴ δέδεται 52νόμῳ ἐφ’ ὅσον χρόνον ζῇ ὁ ἀνὴρ αὐτῆς∙ ἐὰν δὲ 53καὶ κοιμηθῇ ὁ 54ἀνήρ, ἐλευθέρα ἐστὶν ᾧ θέλει γαμηθῆναι, μόνον ἐν κυρίῳ.
40 Μακαριωτέρα δέ ἐστιν ἐὰν οὕτως μείνῃ, κατὰ τὴν ἐμὴν γνώμην∙ δοκῶ 55δὲ κἀγὼ πνεῦμα θεοῦ ἔχειν.
