1 Καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς, Ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι εἰσίν τινες 1τῶν ὧδε ἑστηκότων, οἵτινες οὐ μὴ γεύσωνται θανάτου, ἕως ἂν ἴδωσιν τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ ἐληλυθυῖαν ἐν δυνάμει.
2 Καὶ 2μεθ’ ἡμέρας ἓξ παραλαμβάνει ὁ Ἰησοῦς τὸν Πέτρον καὶ 3τὸν Ἰάκωβον καὶ 4Ἰωάννην, καὶ ἀναφέρει αὐτοὺς εἰς ὄρος ὑψηλὸν κατ’ ἰδίαν μόνους. Καὶ μετεμορφώθη ἔμπροσθεν αὐτῶν,
3 καὶ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ 5ἐγένοντο στίλβοντα, λευκὰ λίαν 6ὡς χιών, οἷα 7γναφεὺς ἐπὶ τῆς γῆς οὐ 8δύναται λευκᾶναι.
5 Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Πέτρος λέγει τῷ Ἰησοῦ, 12Ῥαββί, καλόν ἐστιν ἡμᾶς ὧδε εἶναι∙ καὶ ποιήσωμεν 13σκηνὰς τρεῖς, σοὶ μίαν, καὶ 14Μωσῇ μίαν, καὶ 15Ἠλίᾳ μίαν.
7 Καὶ ἐγένετο νεφέλη ἐπισκιάζουσα αὐτοῖς∙ καὶ 18ἦλθεν φωνὴ ἐκ τῆς 19νεφέλης, Οὗτός ἐστιν ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός∙ 20αὐτοῦ ἀκούετε.
8 Καὶ ἐξάπινα περιβλεψάμενοι, οὐκέτι οὐδένα εἶδον, 21ἀλλὰ τὸν Ἰησοῦν μόνον μεθ’ ἑαυτῶν.
9 22Καταβαινόντων δὲ αὐτῶν 23ἀπὸ τοῦ ὄρους, διεστείλατο αὐτοῖς ἵνα μηδενὶ 24διηγήσωνται ἃ εἶδον, εἰ μὴ ὅταν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐκ νεκρῶν ἀναστῇ.
10 Καὶ τὸν λόγον ἐκράτησαν πρὸς ἑαυτούς, 25συζητοῦντες τί ἐστιν τὸ ἐκ νεκρῶν ἀναστῆναι.
11 Καὶ ἐπηρώτων αὐτόν, λέγοντες ὅτι Λέγουσιν οἱ γραμματεῖς ὅτι 26Ἠλίαν δεῖ ἐλθεῖν πρῶτον;
12 Ὁ δὲ 27ἀποκριθείς, εἶπεν αὐτοῖς, 28Ἠλίας μὲν ἐλθὼν πρῶτον, 29ἀποκαθιστᾷ πάντα∙ καὶ πῶς γέγραπται ἐπὶ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου, ἵνα πολλὰ πάθῃ καὶ 30ἐξουδενωθῇ.
13 Ἀλλὰ λέγω ὑμῖν ὅτι καὶ 31Ἠλίας ἐλήλυθεν, καὶ ἐποίησαν αὐτῷ ὅσα 32ἠθέλησαν, καθὼς γέγραπται ἐπ’ αὐτόν.
14 Καὶ 33ἐλθὼν πρὸς τοὺς μαθητάς, 34εἶδεν ὄχλον πολὺν περὶ αὐτούς, καὶ γραμματεῖς 35συζητοῦντας 36αὐτοῖς.
17 Καὶ 42ἀποκριθεὶς εἷς ἐκ τοῦ ὄχλου εἶπεν, Διδάσκαλε, ἤνεγκα τὸν υἱόν μου πρός σε, ἔχοντα πνεῦμα ἄλαλον.
18 Καὶ ὅπου 43ἂν αὐτὸν καταλάβῃ, ῥήσσει αὐτόν∙ καὶ ἀφρίζει, καὶ τρίζει τοὺς ὀδόντας 44αὐτοῦ, καὶ ξηραίνεται∙ καὶ 45εἶπον τοῖς μαθηταῖς σου ἵνα αὐτὸ ἐκβάλωσιν, καὶ οὐκ ἴσχυσαν.
19 Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς 46αὐτῷ λέγει, Ὦ γενεὰ ἄπιστος, ἕως πότε πρὸς ὑμᾶς ἔσομαι; Ἕως πότε ἀνέξομαι ὑμῶν; Φέρετε αὐτὸν πρός με.
20 Καὶ ἤνεγκαν αὐτὸν πρὸς αὐτόν∙ καὶ 47ἰδὼν αὐτόν, 48εὐθέως τὸ πνεῦμα 49ἐσπάραξεν αὐτόν∙ καὶ πεσὼν ἐπὶ τῆς γῆς, ἐκυλίετο ἀφρίζων.
21 Καὶ ἐπηρώτησεν τὸν πατέρα αὐτοῦ, Πόσος χρόνος ἐστίν, 50ὡς τοῦτο γέγονεν αὐτῷ; Ὁ δὲ εἶπεν, 51Παιδιόθεν.
22 Καὶ πολλάκις 52αὐτὸν καὶ εἰς τὸ πῦρ ἔβαλεν καὶ εἰς ὕδατα, ἵνα ἀπολέσῃ αὐτόν∙ ἀλλ’ εἴ τι 53δύνασαι, βοήθησον ἡμῖν, σπλαγχνισθεὶς ἐφ’ ἡμᾶς.
23 Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ, Τὸ εἰ 54δύνασαι πιστεῦσαι, πάντα δυνατὰ τῷ πιστεύοντι.
24 55Καὶ εὐθέως κράξας ὁ πατὴρ τοῦ παιδίου, 56μετὰ δακρύων ἔλεγεν, Πιστεύω, 57κύριε, βοήθει μου τῇ ἀπιστίᾳ.
25 Ἰδὼν δὲ ὁ Ἰησοῦς ὅτι ἐπισυντρέχει 58ὄχλος, ἐπετίμησεν τῷ πνεύματι τῷ ἀκαθάρτῳ, λέγων αὐτῷ, Τὸ 59πνεῦμα τὸ ἄλαλον καὶ κωφόν, ἐγώ 60σοι ἐπιτάσσω, ἔξελθε ἐξ αὐτοῦ, καὶ μηκέτι εἰσέλθῃς εἰς αὐτόν.
26 Καὶ 61κράξαν, καὶ πολλὰ σπαράξαν αὐτόν, ἐξῆλθεν∙ καὶ ἐγένετο ὡσεὶ νεκρός, ὥστε 62πολλοὺς λέγειν ὅτι ἀπέθανεν.
27 Ὁ δὲ Ἰησοῦς κρατήσας 63αὐτὸν τῆς χειρός, ἤγειρεν αὐτόν∙ καὶ ἀνέστη.
28 Καὶ 64εἰσελθόντα αὐτὸν εἰς οἶκον, οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ 65ἐπηρώτων αὐτὸν κατ’ ἰδίαν ὅτι Ἡμεῖς οὐκ ἠδυνήθημεν ἐκβαλεῖν αὐτό;
29 Καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Τοῦτο τὸ γένος ἐν οὐδενὶ δύναται ἐξελθεῖν, εἰ μὴ ἐν προσευχῇ 66καὶ νηστείᾳ.
31 Ἐδίδασκεν γὰρ τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ, καὶ ἔλεγεν 70αὐτοῖς ὅτι Ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδίδοται εἰς χεῖρας ἀνθρώπων, καὶ ἀποκτενοῦσιν αὐτόν∙ καὶ ἀποκτανθείς, 71τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἀναστήσεται.
32 Οἱ δὲ ἠγνόουν τὸ ῥῆμα, καὶ ἐφοβοῦντο αὐτὸν ἐπερωτῆσαι.
33 Καὶ 72ἦλθεν εἰς 73Καπερναούμ∙ καὶ ἐν τῇ οἰκίᾳ γενόμενος ἐπηρώτα αὐτούς, Τί ἐν τῇ ὁδῷ 74πρὸς ἑαυτοὺς διελογίζεσθε;
34 Οἱ δὲ ἐσιώπων∙ πρὸς ἀλλήλους γὰρ διελέχθησαν ἐν τῇ ὁδῷ, τίς μείζων.
35 Καὶ καθίσας ἐφώνησεν τοὺς δώδεκα, καὶ λέγει αὐτοῖς, Εἴ τις θέλει πρῶτος εἶναι, ἔσται πάντων ἔσχατος, καὶ πάντων διάκονος.
36 Καὶ λαβὼν παιδίον, ἔστησεν αὐτὸ ἐν μέσῳ αὐτῶν∙ καὶ ἐναγκαλισάμενος αὐτό, εἶπεν αὐτοῖς∙
37 Ὃς 75ἐὰν 76ἓν τῶν τοιούτων παιδίων δέξηται ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου, ἐμὲ δέχεται∙ καὶ ὃς 77ἐὰν ἐμὲ 78δέξηται, οὐκ ἐμὲ δέχεται, ἀλλὰ τὸν ἀποστείλαντά με.
38 79Ἀπεκρίθη δὲ αὐτῷ 80Ἰωάννης, 81λέγων, Διδάσκαλε, 82εἴδομέν τινα 83τῷ ὀνόματί σου ἐκβάλλοντα δαιμόνια, 84ὃς οὐκ ἀκολουθεῖ ἡμῖν∙ καὶ 85ἐκωλύσαμεν αὐτόν, ὅτι οὐκ 86ἀκολουθεῖ ἡμῖν.
39 Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν, Μὴ κωλύετε αὐτόν∙ οὐδεὶς γάρ ἐστιν ὃς ποιήσει δύναμιν ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου, καὶ δυνήσεται ταχὺ κακολογῆσαί με.
40 Ὃς γὰρ οὐκ ἔστιν καθ’ 87ὑμῶν ὑπὲρ ὑμῶν ἐστιν.
41 Ὃς γὰρ ἂν ποτίσῃ ὑμᾶς ποτήριον ὕδατος ἐν 88ὀνόματί μου, ὅτι χριστοῦ ἐστέ, ἀμὴν λέγω 89ὑμῖν, οὐ μὴ ἀπολέσῃ τὸν μισθὸν αὐτοῦ.
42 Καὶ ὃς 90ἐὰν σκανδαλίσῃ ἕνα τῶν 91μικρῶν τῶν πιστευόντων 92εἰς ἐμέ, καλόν ἐστιν αὐτῷ μᾶλλον εἰ περίκειται 93λίθος μυλικὸς περὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ, καὶ βέβληται εἰς τὴν θάλασσαν.
43 Καὶ ἐὰν 94σκανδαλίζῃ σε ἡ χείρ σου, ἀπόκοψον αὐτήν∙ καλόν 95σοι ἐστὶν κυλλὸν 96εἰς τὴν ζωὴν εἰσελθεῖν, ἢ τὰς δύο χεῖρας ἔχοντα ἀπελθεῖν εἰς 97τὴν γέενναν, εἰς τὸ πῦρ τὸ ἄσβεστον,
44 98ὅπου ὁ σκώληξ αὐτῶν οὐ τελευτᾷ, καὶ τὸ πῦρ οὐ σβέννυται.
45 Καὶ ἐὰν ὁ πούς σου σκανδαλίζῃ σε, ἀπόκοψον αὐτόν∙ καλόν 99ἐστίν σοι εἰσελθεῖν εἰς τὴν ζωὴν χωλόν, ἢ 100τοὺς δύο πόδας ἔχοντα βληθῆναι εἰς τὴν γέενναν, 101εἰς τὸ πῦρ τὸ ἄσβεστον,
46 102ὅπου ὁ σκώληξ αὐτῶν οὐ τελευτᾷ, καὶ τὸ πῦρ οὐ σβέννυται.
47 Καὶ ἐὰν ὁ ὀφθαλμός σου σκανδαλίζῃ σε, ἔκβαλε αὐτόν∙ καλόν 103σοι ἐστὶν μονόφθαλμον εἰσελθεῖν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ, ἢ 104δύο ὀφθαλμοὺς ἔχοντα 105βληθῆναι εἰς 106τὴν γέενναν 107τοῦ πυρός,
48 ὅπου ὁ σκώληξ 108αὐτῶν οὐ τελευτᾷ, καὶ τὸ πῦρ οὐ σβέννυται.
49 Πᾶς γὰρ πυρὶ ἁλισθήσεται, 109καὶ πᾶσα θυσία ἁλὶ ἁλισθήσεται.
50 Καλὸν τὸ ἅλας∙ ἐὰν δὲ τὸ ἅλας ἄναλον γένηται, ἐν τίνι αὐτὸ ἀρτύσετε; Ἔχετε ἐν ἑαυτοῖς 110ἅλας, καὶ εἰρηνεύετε ἐν ἀλλήλοις.
