1 І я, браты, ня мог гукаць із вамі, як із духоўнымі, але як ізь цялеснымі, як ізь бязьлеткамі ў Хрысту.
2 Я даў вам малако піць, ня ежу, бо вы яшчэ не маглі есьці яе ані можаце яшчэ,
3 Бо вы яшчэ цялесныя. Бо калі меж вас завідасьць а сьпярэчкі а падзел, дык ці не цялесныя вы? і ці ня ходзіце подле сьвецкае людзіны?
4 Бо калі хто кажа: «Я Паўлаў», а другі: «Я Алолосаў», дык ці не цялесныя вы людзі? Хто Паўла? хто Аполос?
5 Яны адно слугачыя, пераз каторых вы ўверылі, ды колькі кажнаму даў Спадар.
6 Я засадзіў, Аполос паліваў, але вырасьціў Бог;
7 Затым ані тый, што садзе, ані тый, што палівае, ё штось, але Бог, што рост даець.
8 Тый, што садзе, і тый, што палівае, адно; але кажны адзяржыць сваю заплату подле свае працы.
9 Бо мы супрацаўні ў Бога, вы Божая ніва, Божая будоўля вы.
10 Подле данае імне ад Бога ласкі, я, як мудры будаўнічы, паклаў под, а другі будуе на ім; але кажны глядзі, як будуеш на ім.
11 Бо ніхто ня можа пакласьці поду іншага, апрача пакладзенага, каторы ё Ісус Хрыстос.
12 Ці станове хто на гэтым подзе із золата, срэбра, дарагіх камянёў, дзерва, травы, саломы, —
13 Кажнага работа выявіцца; бо дзень пакажа, бо ў вагню выкрываецца, і агонь выпрабуе работу кажнага, якая яна ёсьць.
14 Калі чыя работа застанецца, каторую ён на ім будаваў, тый адзяржыць заплату;
15 А ў каго работа згарыць, тый будзе мець шкоду, але сам спасецца, адылі бы з агню.
16 Ціж вы ня ведаеце, што вы дом Божы, і Дух Божы жывець у вас?
17 Калі хто папсуець дом Божы, таго Бог папсуець, бо дом Божы сьвяты; а гэта вы.
18 Ніхто ня зводзь самога сябе. Калі хто з вас думае быць мудрым у гэтым веку, тый стань неразумным, каб быць мудрым.
19 Бо мудрасьць сьвету гэтага ё дурнота перад Богам, як напісана: «Каторы лове мудрых у хітрыні іхнай».
20 І ўзноў: «Спадар ведае думкі мудрыцоў, што яны марныя».
21 Дык няхай ніхто ня хваліцца людзьмі, бо ўсе вашае:
22 Ці Паўла, ці Аполос, ці Кіфа, ці сьвет, ці жыцьцё, ці сьмерць, ці цяперашніня, ці будучыня, — усе вашае;
23 Вы ж — Хрыстовы, а Хрыстос — Божы.