G5615 в Новом Завете

πάλιν ἐξελθὼν περὶ ἕκτην καὶ ἐννάτην ὥραν ἐποίησεν ὡσαύτως

Зноў выйшаўшы каля шостае і дзявятае гадзіны, зрабіў гэтаксама.

Зноў выйшаўшы каля шостай і дзявятай гадзіны, зрабіў тое самае.

І яны пайшлі. Ды зноў выйшаў каля шостай і каля дзявятай гадзіны і зрабіў падобнае.

Ізноў вышаўшы каля шостае а дзявятае гадзіны, зрабіў тое самое.

Зноў выйшаўшы каля шостае і дзевятае гадзіны, зрабіў тое-ж.

І зноў, вы́йшаўшы каля шостай і дзевятай гадзíны, ён зрабіў тое самае.

Яны пайшлі. Зноў выйшаўшы каля шостай і дзевятай гадзіны, зрабіў тое самае.

І яны пайшлі. І зноў, выйшаўшы каля шостай і дзявятай гадзіны, ён зрабіў тое самае.

Зноў выйшаўшы каля шостай і дзявятай гадзіны зрабіў тое самае.

І зноў выйшаў каля гадзіны шостай і дзявятай і зрабіў таксама.

Яны пайшлі. Ізноў жа выйшаў каля гадзіны шостай і дзевятай ды зрабіў гэтаксама.

Яны-ж пайшлі. Ізноў-жа выйшаў каля гадзіны шостай і дзевятай і зрабіў таксама.

καὶ προσελθὼν τῷ δευτέρῳ εἶπεν ὡσαύτως ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν Ἐγώ κύριε καὶ οὐκ ἀπῆλθεν

І, падыйшоўшы да другога, ён сказаў тое самае. Той, адказваючы, сказаў: “Іду, гаспадару”, і не пайшоў.

І, падышоўшы да другога, ён сказаў тое самае. Гэты сказаў у адказ: «іду, гаспадар». І не пайшоў.

Звяртаючыся да другога, сказаў яму падобна. А той, адказваючы, гаворыць: “Іду, гаспадару”, — але не пайшоў.

І падышоўшы да другога, ён сказаў тое самае. Гэта, адказуючы, сказала: "Іду, спадару’; і не пайшло.

І, падыйшоўшы да другога, ён сказаў тое-ж. Гэты сказаў у адказ: іду, гаспадар; — і не пайшоў.

І, падышоўшы да другога, ён сказаў тое самае. Гэты сказаў у адказ: «іду, гаспадар»; і не пайшоў.

Тады падышоў да другога і сказаў тое самае. Той жа сказаў у адказ: “Іду, гаспадару”. І не пайшоў.

І, падышоўшы да другога, ён сказаў тое самае. Той жа сказаў у адказ: Я [іду], гаспадару, — але не пайшоў.

І падыйшоўшы да другога сказаў тое самае. Той жа адказаўшы сказаў: я (іду) гаспадар, але ня пайшоў.

І падайшоўшы да другога, ён сказаў тое-ж; гэты у адказ: — я іду, гаспадару, і не пайшоў.

І падыйшоўшы да другога, сказаў таксама. Гэтыж, адзываючыся. кажа: Іду, спадарвойча — адыж не пайшоў.

І падыйшоўшы да другога, сказаў таксама. Гэты-ж адказваючы, сказаў: Іду, пане — і не пайшоў.

πάλιν ἀπέστειλεν ἄλλους δούλους πλείονας τῶν πρώτων καὶ ἐποίησαν αὐτοῖς ὡσαύτως

Зноў паслаў ён іншых слугаў, больш, чым раней; і з імі зрабілі тое самае.

Зноў паслаў ён іншых слуг, больш чым раней; і зь імі ўчынілі тое самае.

Ізноў паслаў Ён іншых паслугачоў, больш, чым раней, але і ім зрабілі падобна.

Ізноў паслаў ён іншых служцоў, балей за першых; і яны зрабілі ім тое самае.

Зноў паслаў ён другіх слуг, больш чым ране́й; і з імі зрабілі таксама.

Зноў паслаў ён іншых рабоў, больш чым ране́й; і з імі зрабілі тое самае.

Той зноў паслаў яшчэ больш слугаў, і з імі ўчынілі тое самае.

Ён зноў паслаў іншых слуг, больш, чым першых; і з імі ўчынілі тое самае.

Ізноў паслаў ён іншых рабоў, больш чым ране́й; і зь імі зрабілі тое самае.

Зноў паслаў ён іншых, больш, як першы раз, і з імі зрабілі тое самае.

Ізноў паслаў іншых слугаў, болей чым першых, і з імі зрабілі гэтаксама.

Ізноў паслаў іншых слуг, болей чым першых, і з імі зрабілі таксама.

ὡσαύτως καὶ ὁ τὰ δύο ἐκέρδησεν καὶ αὐτὸς ἄλλα δύο

Гэтаксама і той, [які ўзяў] два, прыдбаў і другія два.

гэтак сама і той з двума набыў другія два;

Падобна і той, хто атрымаў два, зарабіў яшчэ два.

Чыста так і тый, што адзяржаў два талані, прыдбаў другія два.

Так сама і той, што дастаў два таля́нты, прыдбаў другія два.

Таксама і той, з двума, набыў другія два.

Таксама і той, які атрымаў два, зарабіў яшчэ два.

таксама [і] той, што атрымаў два таленты, прыдбаў другія два.

Гэтак сама і той, што атрымаў два (талянты): набыў і ён другія два (талянты).

Таксама і той, які дастаў два, прыдбаў яшчэ два.

Таксама й той, што дастаў два, здабыў другія два.

Таксама і той, што дастаў два, здабыў другія два.

καὶ ὁ δεύτερος ἔλαβεν αὐτήν καὶ ἀπέθανεν καὶ οὐδὲ αὐτὸς ἀφῆκεν σπέρμα καὶ ὁ τρίτος ὡσαύτως

І другі ўзяў яе, і памёр, і не пакінуў насеньня, і трэці гэтаксама.

узяў яе другі, і памёр, і ён не пакінуў дзяцей; гэтак сама і трэйці.

І другі ўзяў яе за жонку, і таксама памёр, не пакінуўшы нашчадка. Падобна і трэці.

І другі ўзяў яе, і памер, і ён не пакінуў насеньня, таксама й трэйці.

І другі ўзяў яе́ і памёр, не пакінуўшы сяме́ньня; і трэці гэтак сама.

І другі ўзяў яе, і памёр, і ён не пакінуў се́мені; і трэці таксама.

Тады ўзяў яе другі і таксама памёр, не пакінуўшы патомства. Падобна і трэці.

і другі ўзяў яе і памёр, не пакінуўшы патомства; і трэці таксама;

і другі ўзяў яе і памёр, і ён ня пакінуў насеньня, гэтаксама і трэйці.

I другі ўзяў яе і памёр, не пакінуўшы патомства, таксама і трэйці.

І ўзяў яе другі й памёр, дый гэты не аставіў патомства. І трэці гэтаксама.

І ўзяў яе другі, і памёр, і ані гэты не аставіў патомства. І трэці таксама.

ὁ δὲ ἐκ περισσοῦ ἔλεγεν μᾶλλον Ἐὰν με δέῃ συναποθανεῖν σοι οὐ μή σε ἀπαρνήσομαι ὡσαύτως δὲ καὶ πάντες ἔλεγον

Але той тым мацней гаварыў: «Хоць бы мне трэба было памерці з Табою, не адракуся ад Цябе». Гэтак сама і ўсе гаварылі.

Але ён яшчэ больш настойліва казаў: хоць бы прыпала мне і памерці з Табою, не адракуся ад Цябе. Тое самае і ўсе казалі.

Але ён тым мацней сцвярджаў: «Хоць бы мне трэба было памерці з Табою, не зракуся». Падобна і ўсе казалі.

Але ён станаўчэй казаў: «Калі б я меў памерці з Табою, ніколі ня выпруся Цябе». Гэтак і ўсі іншыя казалі.

Але той яшчэ больш казаў: хаця-б мне́ трэба было паме́рці разам з Табою, не адракуся ад Цябе́. Гэтак сама гаварылі і ўсе́.

А ён яшчэ насто́йлівей гаварыў: калі б мне трэба было і паме́рці з Табою, не адраку́ся ад Цябе. Гэтаксама і ўсе гаварылі.

Але ён яшчэ настойлівей казаў: «Калі б трэба было памерці разам з Табою, не адракуся ад Цябе». Тое самае казалі ўсе.

А ён з яшчэ большым націскам казаў: Нават калі б мне належала памерці з Табою, ні ў якім разе не адракуся ад Цябе! — Тое самае казалі і ўсе.

Але ён яшчэ больш і больш настойліва казаў: калі б мне выпала (нават) памерці з Табою, ніколі ад Цябе ня адракуся. Гэтак сама казалі і ўсе.

Але ён яшчэ мацней запэўняў: — а хоць-бы мне давялося і ўмерці разам з Табою, не адракуся ад Цябе; гэтак гаварылі і ўсе.

Адыж ён шчэ болей запэўняў: І хоць-бы мне давялося і ўмерці разам з табою, не адракуся ад цябе. Гэтаксама і ўсе казалі.

Але ён яшчэ болей гаварыў: І калі-б мне трэба было разам умерці з табою, я не адракуся ад цябе. Гэтаксама-ж казалі і ўсе.

οὐχί λέγω ὑμῖν ἀλλ' ἐὰν μὴ μετανοῆτε πάντες ὡσαύτως ἀπολεῖσθε

Не, кажу вам; але, калі не навернецеся, усе гэтаксама загінеце.

Не, кажу вам; але калі не пакаецеся, усе гэтак сама загінеце.

Не, кажу вам, але, калі вы не навернецеся, усе падобна пагінеце.

Не, кажу вам, але, калі не пакаецеся, усі таксама загінеце.

Не́, кажу вам; але, калі не пака́ецеся, усе́ так сама пагінеце.

Не, кажу вам; але калі не пака́ецеся, усе гэтакса́ма загíнеце.

Не, кажу вам; але калі не пакаецеся, усе таксама загінеце.

Не, кажу вам, але калі вы не пакаецеся, усе гэтак сама загінеце.

Не, кажу вам, але калі ня пакаецеся, усе гэтаксама загінеце.

Не, кажу вам, але калі не пакаецеся, усе таксама загінеце.

Не, кажу вам, але калі ня будзеце мець пакуты, усе таксама пагінеце.

καὶ ὁ τρίτος ἔλαβεν αὐτήν ὡσαύτως δὲ καὶ οἱ ἑπτὰ οὐ κατέλιπον τέκνα καὶ ἀπέθανον

І трэці ўзяў яе, і таксама ўсе сем, і не пакінулі дзяцей, і памерлі.

узяў яе трэйці, таксама і ўсе сямёра, і памерлі, не пакінуўшы дзяцей;

і трэці ўзяў яе; і падобным чынам ўсе сямёра памерлі, не пакінуўшы сыноў.

І трэйці ўзяў яе, і падобна таксама сямёх, не пакінулі дзяцей і памерлі.

узяў яе́ і трэці, таксама й усе́ се́м, і паме́рлі, не пакінуўшы дзяце́й.

і трэці ўзяў яе, і так усе сямёра; і не пакінулі дзяцей, і паме́рлі,

і трэці ўзяў яе, таксама і ўсе сямёра, не пакінуўшы дзяцей, памерлі.

і трэці ўзяў яе, гэтак жа і ўсе сямёра не пакінуді дзяцей і памерлі.

І трэйці ўзяў яе. Гэтак жа сама і (ўсе) сямёра ня аставілі дзяцей і памерлі.

І трэйці узяў яе, і таксама ўсе сем бралі, і паўміралі, не пакінуўшы патомства.

і трэці ўзяў яе; гэтаксама і ўсё сямёх, і не аставіўшы патомства, паўміралі.

ὡσαύτως καὶ τὸ ποτήριον μετὰ τὸ δειπνῆσαι λέγων Τοῦτο τὸ ποτήριον ἡ καινὴ διαθήκη ἐν τῷ αἵματί μου τὸ ὑπὲρ ὑμῶν ἐκχυνόμενον

Гэтаксама і келіх [узяў] пасьля вячэры, кажучы: «Гэта келіх Новага Запавету ў Крыві Маёй, якая за вас праліваецца.

Таксама і чару пасьля вячэры, кажучы: гэтая чара ёсьць новы запавет у Маёй Крыві, якая за вас праліваецца;

Падобна і келіх [узяў] па вячэры, кажучы: «Гэты келіх ёсць Новы Запавет у Крыві Маёй, якая за вас праліваецца.

Таксама чару па вячэры, кажучы: «Гэтая чара ё новая змова ў крыві Маёй, што за вас разьліваецца.

Такжа і ча́ру пасьля вячэры, кажучы: гэтая ча́ра ёсьць новы тэстамант у Маёй крыві, што за вас праліва́ецца.

Таксама і ча́шу пасля вячэ́ры, ка́жучы: гэтая чаша — новы запаве́т у Маёй крывí, якая за вас праліва́ецца.

Таксама ўзяў і келіх пасля вячэры, кажучы: «Гэты келіх ёсць новым запаветам у Крыві Маёй, якая за вас будзе праліта.

Гэтак жа — і чашу пасля вячэры, кажучы: Гэтая чаша — новы запавет у Маёй крыві, што за вас праліваецца.

Таксама і чару пасьля вячэры, кажучы: гэта чара — Новы Запавет у Маёй Крыві, Якая за вас праліваецца.

Таксама і чашу пасьля вячэры ўзяў, кажучы: — гэтая чаша — новы запавет у кпыві Маёй, якая за вас праліваецца.

Таксама і келіх, пасьля вячэры, кажучы: Гэты келіх ёсьць новым тэстамэнтам у крыві маей, каторая за вас будзе праліта.

Ὡσαύτως δὲ καὶ τὸ πνεῦμα συναντιλαμβάνεται ταῖς ἀσθενείαις ἡμῶν τὸ γὰρ τί προσευξώμεθα καθὸ δεῖ οὐκ οἴδαμεν ἀλλ' αὐτὸ τὸ πνεῦμα ὑπερεντυγχάνει ὑπὲρ ἡμῶν στεναγμοῖς ἀλαλήτοις

Гэтаксама і Дух дапамагае ў слабасьцях нашых, бо мы ня ведаем, пра што маліцца, як трэба, але Сам Дух заступаецца за нас стагнаньнямі невымоўнымі.

Гэтак сама і Дух мацуе (нас) у нямогласьцях нашых; бо мы ня ведаем, за што маліцца, як трэба, а Сам Дух заступаецца за нас уздыханьнямі нявымоўнымі.

Падобна і Дух успамагае нашай кволасці; бо мы не ведаем, пра што маліцца, як трэба, але Сам Дух заступаецца за нас у невымоўных уздыханнях.

І падобна таксама Дух памагае нам у нашых кволасьцях; бо мы ня ведаем, як маем маліцца, але Сам Дух прычыняецца за нас стогнамі нявымоўнымі.

Гэтак сама й Дух дапамагае ў слабасьцях нашых; бо мы ня ве́даем, аб чым маліцца, як трэба, але Сам Дух стараецца за нас стагнаньнямі нявымоўнымі.

Таксама і Дух дапамага́е нам пры не́мачах нашых; бо мы не ведаем, аб чым маліцца так, як нале́жыць, а Сам Дух хада́йнічае за нас уздыха́ннямі невымо́ўнымі.

Таксама і Дух дапамагае ў слабасцях нашых, бо мы не ведаем, аб чым трэба маліцца, але сам Дух заступаецца за нас стагнаннямі невымоўнымі.

А гэтак жа і Дух дапамагае ў нашай слабасці: бо мы не ведаем, аб чым нам маліцца, як належыць, але Сам Дух заступаецца [за нас] стогнамі невымоўнымі.

Такім чынам і Дух дапамагае (нам) у немачах нашых; бо аб чым маліцца, як належыць, мы ня ведаем, але Сам Дух хадайнічае за нас стагнаньнямі нявымоўнымі.

Такжа й Дух падтрымоўвае нашу немач; бо ня ведаем яксьлед чаго маліць; але сам Дух зя нас моліць нявыказнымі ўздыханнямі.

ὡσαύτως καὶ τὸ ποτήριον μετὰ τὸ δειπνῆσαι λέγων Τοῦτο τὸ ποτήριον ἡ καινὴ διαθήκη ἐστὶν ἐν τῷ ἐμῷ αἵματι τοῦτο ποιεῖτε ὁσάκις ἂν πίνητε εἰς τὴν ἐμὴν ἀνάμνησιν

Таксама і келіх пасьля вячэры, кажучы: «Гэты келіх ёсьць Новы Запавет у Крыві Маёй. Гэта рабіце, калі будзеце піць, на ўспамін пра Мяне».

Гэтак сама і чару пасьля вячэры, і сказаў: «гэтая чара ёсьць новы запавет у Маёй Крыві; гэта рабеце, калі толькі будзеце піць, у памяць пра Мяне».

Падобным спосабам па вячэры Ён узяў келіх і сказаў: «Гэты келіх ёсць новы запавет у Крыві Маёй. Рабіце гэта, калі толькі будзеце піць, у Маю памяць».

Таксама й чару па вячэры, кажучы: «Гэта чара ё новая ўмова ў крыві Маёй, гэта рабіце так часта, як п’іце, на Маю памятку»,

Таксама й чару пасьля вячэры, кажучы: гэта чара есьць новы запаве́т у Мае́й крыві; гэтае рабе́це, калі будзеце піць, на ўспамін аба Мне́.

Таксама і чашу пасля вячэры, і сказаў: гэтая чаша — новы запавет у Маёй Крыві; рабіце гэта кожны раз, калі будзеце піць, на ўспамін пра Мяне.

Таксама ўзяў пасля вячэры келіх, кажучы: «Гэта ёсць келіх новага запавету ў Крыві Маёй. Кожны раз, калі Яго будзеце піць, чыніце гэта на Маю памяць».

Гэтак жа і чашу пасля вячэры Ён узяў, кажучы: «Гэтая чаша ёсць новы запавет у Маёй Крыві; рабіце гэта кожны раз, калі п’яце яе, — ва ўспамін пра Мяне».

Таксама і чару пасьля вячэры, кажучы: «гэта чара ёсьць Новы Запавет у Маёй Крыві; гэта рабіце кожны раз, калі (толькі) п’яце на ўспамін аба Мне».

Такжа і кіліх па вячэры, кажучы: «Гэты кіліх ёсьць новы запавет у маёй Крыві. Гэта рабеце кажны раз, як будзеце піць на маю памятку».

ὡσαύτως καὶ τὰς γυναῖκας ἐν καταστολῇ κοσμίῳ μετὰ αἰδοῦς καὶ σωφροσύνης κοσμεῖν ἑαυτάς μὴ ἐν πλέγμασιν ἢ χρυσῴ ἢ μαργαρίταις ἢ ἱματισμῷ πολυτελεῖ

каб таксама і жанчыны, у сьціплай вопратцы, з сарамлівасьцю і здаровым розумам аздаблялі сябе не пляценьнем валасоў, ані золатам, ані пэрламі, ані шатамі дарагімі,

каб гэтак сама і жанчыны, у прыстойнай вопратцы, сарамяжліва і цнатліва, упрыгожвалі сябе не заплятаньнем валасоў, ні золатам, ні жэмчугам, ні каляровымі строямі,

Падобна і жанчыны ў прыстойным адзенні, упрыгожаныя са сціпласцю і цнатлівасцю не пляценнем валасоў ці золатам або перламі ці каштоўнымі строямі,

Падобна, каб жанкі, у прыходнай адзежы, сьціпла й разумна, прыбіраліся не пляценьням а золатам або пэрламі, або дарагімі ўборамі,

каб таксама й жанчыны, у прыстойнай вопратцы, са стыдлівасьцяй і мудрасьцяй аздаблялі сябе́ не пляце́ньнем валасоў, ані золатам, ані пэрламі, ані ша́тамі дарагімі,

каб таксама і жанчыны, у прыстойнай вопратцы, з сарамлíвасцю і сцíпласцю, упрыгожвалі сябе не адмысло́вымі прычоскамі, ні золатам, ні жэ́мчугам, ні каштоўнымі ўборамі,

Падобна і жанчыны няхай апранаюцца з належнай стрыманасцю, сціпла і прыстойна, аздабляючы сябе не пляценнем валасоў ці золатам або пэрламі ці каштоўнымі строямі,

Таксама [і] каб жанчыны ўпрыгожвалі сябе прыстойным убраннем з сарамлівасцю і разважлівасцю, не пляценнем валасоў і золатам, ці перламі, ці дарагімі ўборамі,

каб таксама і жанчыны ў прыстойнай вопратцы са сьціпласьцю і разумнасьцю, каб упрыгожвалі сябе ні пляцэньнем валасоў, ні золатам, ні пэрламі, ні дарагой вопраткай,

гэтаксама і жанчыны: ў прыстойным адзеньні, скромна і ўстыдліва, а ня з вымудраванымі заплётамі валасоў, у золаце й пэрлах, ці пышных строях,

Διακόνους ὡσαύτως σεμνούς μὴ διλόγους μὴ οἴνῳ πολλῷ προσέχοντας μὴ αἰσχροκερδεῖς

Дыяканы таксама [мусяць быць] сумленныя, не двудушныя, не прагавітыя на віно, ня сквапныя,

Дыяканы таксама павінны быць сумленныя, ня двухязыкія, непацяглівыя да віна, не карысьлівыя,

Таксама і дыяканы [хай будуць] паважныя, не двуязычныя, не прагавітыя да віна, не сквапныя да нажывы,

Дзяканы маюць таксама быць зважныя, ня двуслоўныя, не адданыя шмат віну, ня шукаючыя не справядлівае карысьці,

Дыяканам таксама (трэба) быць чэснымі, не двуязычнымі, не прагавітымі на віно, ня зьдзірцамі,

Дыяканы таксама павінны быць пава́жнымі, не двуду́шнымі, непрагнымі да віна, не сква́пнымі,

Таксама і дыяканы павінны быць годнымі, некрывадушнымі, не павінны злоўжываць віном і быць карыслівымі.

Таксама дыяканы павінны быць паважныя, не двудушныя, якія не надужываюць віна, не хцівыя,

Дыяканы таксама павінны быць паважанымі, ня двуязычнымі, ня прагавітымі на віно, ня карысьліўцамі,

Дыяканы таксама павінны быць чэснымі, не крывадушнымі (не двуязычнымі), не прагавітымі на віно й нажыву,

γυναῖκας ὡσαύτως σεμνάς μὴ διαβόλους νηφαλέους πιστὰς ἐν πᾶσιν

Таксама жанчыны [мусяць быць] сумленныя, не паклёпніцы, пільныя, верныя ў-ва ўсім.

Гэтак сама і жонкі іхнія павінны быць сумленныя, не паклёпніцы, цьвярозыя, верныя ва ўсім.

Падобна і жонкі — паважныя, не абмоўныя, цвярозыя, верныя ва ўсім.

Жонкі таксама хай будуць зважныя, не абмоўцы, цьвярозыя, у вусім верныя.

Гэтак сама і жонкам трэба быць чэснымі, не абмоўніцамі, цьвярозымі, ве́рнымі ўва ўсім.

Гэтаксама і жонкі іх павінны быць пава́жнымі, не паклёпніцамі, цвярозымі, вернымі ва ўсім.

Жанчыны таксама няхай будуць годнымі, не пляткаркамі, цвярозымі, вернымі ва ўсім.

Таксама жанчыны павінны быць паважаныя, не паклёпніцы, цвярозыя, верныя ва ўсім.

Жанчыны таксама павінны быць бяздакорнымі, ня паклёпніцамі, разважнымі, вернымі ўва ўсім.

Таксама і жонкі іхнія павінны трымацца годна, без абмоўніцтва, паўстрымна, верна ўва ўсім.

ὡσαύτως καὶ τὰ καλὰ ἔργα πρόδηλα ἐστίν καὶ τὰ ἄλλως ἔχοντα κρυβῆναι οὐ δύναται

Гэтаксама і добрыя ўчынкі відочныя; і калі іначай, схавацца ня могуць.

Гэтак сама і добрыя ўчынкі яўныя; а калі і не, схавацца ня могуць.

Падобна і добрыя ўчынкі яўныя, а калі інакш, схавацца не змогуць.

Аднолькава й добрыя ўчынкі яўныя, а калі не таковыя, ня могуць быць схаваныя.

Гэтак сама і добрыя ўчынкі напе́рад яўныя; а калі інакш, схавацца ня могуць.

Таксама і добрыя ўчынкі — яўныя; а калі і не, то застацца скрытымі не могуць.

Падобна і добрыя ўчынкі відавочныя, а калі не, то ўсё роўна схавацца не змогуць.

Гэтак жа і добрыя ўчынкі адкрыта яўныя, а тыя, што іншага роду, не могуць быць схаваны.

Таксама і добрыя ўчынкі вачавідныя; а калі ня вачавідныя, то ўсяроўна схаванымі быць ня могуць.

Такжасама і добрые ўчынкі ёсьць яўныя, а калі й не, укрыцца ня могуць.

πρεσβύτιδας ὡσαύτως ἐν καταστήματι ἱεροπρεπεῖς μὴ διαβόλους μὴ οἴνῳ πολλῷ δεδουλωμένας καλοδιδασκάλους

каб старыя жанчыны паводзілі сябе, як належыцца сьвятым, не паклёпнічалі, не пілі шмат віна, вучылі добраму,

каб старыцы таксама апраналіся, як прыстойна сьвятым, ня былі паклёпніцы, не аддаваліся п’янству, вучылі дабру,

Падобна і старыя жанчыны павінны апранацца, як дастойна святых, высцерагацца пляткарства, не ўпівацца віном, навучаць іншых дабру,

Каб старыя жанкі таксама былі набожнага паступку, не абмоўцы або не падняволеныя шмат якому віну, вучыцелкі дабра;

каб старыя жанчыны адзяваліся, як гожа сьвятым, не абмаўлялі, не паддаваліся п’янству, вучылі на дабро,

каб стары́я жанчыны таксама паводзілі сябе добрапрыстойна, не былі паклёпніцамі, не злоўжыва́лі віном, навуча́лі дабру,

Старэйшыя жанчыны таксама павінны паводзіць сябе так, як належыць святым, не абмаўляць, не быць нявольніцамі віна, але вучыць прыгожаму.

каб старыя жанчыны таксама былі добрапрыстойныя ў сваіх паводзінах, не пляткарылі, не надужывалі віна, вучылі добраму,

старым жанчынам таксама паводзіць сябе адпаведна сьвятасьці, ня быць паклёпніцамі, каб ня паддаваліся п’янству, каб вучылі дабру, —

падобна й старэйшыя жанчыны, хай так носяцца, як прыстоіць сьвятым, ня чэрняць абмоваю, не квапяцца на віно, а даюць іншым добрыя рады,

τοὺς νεωτέρους ὡσαύτως παρακάλει σωφρονεῖν

Маладых людзей таксама ўпрошвай думаць цьвяроза,

Хлопцаў таксама ўмаўляй быць цнатлівымі.

Таксама юнакоў заахвочвай, каб былі стрыманымі.

Таксама захочуй маладзёнаў быць разумнымі.

Моладзь таксама ўгава́рвай быць разважнымі,

юнакоў таксама настаўляй быць разважлівымі.

Юнакоў таксама вучы быць стрыманымі.

Маладзёнаў таксама навучай быць разважнымі,

Юнакоў таксама ўгаворвай быць разважнымі.

Моладзь таксама угаварвай да разважнасьці ва ўсім,