G569 в Новом Завете

κἀκεῖνοι ἀκούσαντες ὅτι ζῇ καὶ ἐθεάθη ὑπ' αὐτῆς ἠπίστησαν

Але тыя, пачуўшы, што Ён жывы і яна бачыла Яго, не паверылі.

але яны, пачуўшы, што Ён жывы, і яна бачыла Яго, — не паверылі.

Але яны, пачуўшы, што Ён жывы і што яна Яго бачыла, не паверылі.

Але тыя, пачуўшы, што Ён жывы, і яна бачыла Яго, не нялі веры.

І яны, пачуўшы, што Ён жыве́ й быў ба́чаны ёю, не паве́рылі.

і тыя, пачуўшы, што Ён жывы́ і што яна бачыла Яго, не паверылі.

А яны, хоць і пачулі, што Ён жывы і што яна Яго бачыла, не паверылі.

і тыя, пачуўшы, што Ён жывы і яна бачыла Яго, не паверылі.

а тыя пачуўшы, што (Ён) жывы і быў бачаны ёю, ня паве́рылі.

Але яны, пачуўшы, што Ён жывы і што яна бачыла Яго, — не паверылі.

А яны, пачуўшы, што жыве ды быў ёю бачаны, не паверылі.

Яны-ж, пачуўшы, што жыве і быў бачаны ёю, не паверылі.

ὁ πιστεύσας καὶ βαπτισθεὶς σωθήσεται ὁ δὲ ἀπιστήσας κατακριθήσεται

Хто паверыць і ахрысьціцца, будзе збаўлены, а хто не паверыць, будзе асуджаны.

Хто будзе верыць і хрысьціцца, выратаваны будзе; а хто ня будзе верыць, асуджаны будзе.

Хто паверыць і прыме хрост, будзе збаўлены. Хто ж не паверыць, будзе асуджаны.

Хто будзе верыць і ахрысьціцца, спасён будзе; а хто ня будзе верыць, будзе засуджаны.

Хто паве́рыць і ахры́сьціцца, спасён будзе; хто-ж не паве́рыць, засу́джаны будзе.

Хто ўверуе і ахры́сціцца, той спасёны будзе; а хто не ўверуе, асу́джаны будзе.

Хто паверыць і ахрысціцца, будзе збаўлены, а хто не паверыць, будзе асуджаны.

Хто ўверуе і ахрысціцца — будзе выратаваны, а хто не ўверуе — будзе засуджаны.

Хто паверыць і будзе ахрышчаны, уратаваны будзе, а хто ня паверыць, засуджаны будзе.

Хто паверыць і ахрысьціцца, збавёны будзе, а хто не паверыць, асуджаны будзе.

Хто ўверыць і ахрысьціцца, будзе збаўлёны; а хто ня ўверыць, будзе асуджаны.

Хто ўверыць і ахрысьціцца, будзе збаўлены, а хто ня ўверыць, будзе асуджаны.

καὶ ἐφάνησαν ἐνώπιον αὐτῶν ὡσεὶ λῆρος τὰ ῥήματα αὐτῶν καὶ ἠπίστουν αὐταῖς

І падаліся ім словы іхнія пустымі, і не паверылі ім.

І здаліся ім словы іхнія пустымі, і не паверылі ім.

І словы іх здаліся ім недарэчнасцю, і не паверылі ім.

І здаліся словы тыя ў вачох іхных неразумнымі, і не паверылі ім.

І здаліся ім словы іх пустымі, і не паве́рылі ім.

І здалíся ім пусты́мі сло́вы гэтыя, і не паве́рылі ім.

Але словы гэтыя здаліся ім пустымі, і не верылі ім.

і паказаліся ім нібы прыдумкаю гэтыя [іх] словы, і не паверылі ім.

І здаліся ім словы іхныя пустымі, і ня верылі ім.

Але тым паказаліся словы іхныя трызьненьнем, і не паверылі ім.

І здаліся ім гэтыя словы, як выдумкі, і не паверылі ім.

ἔτι δὲ ἀπιστούντων αὐτῶν ἀπὸ τῆς χαρᾶς καὶ θαυμαζόντων εἶπεν αὐτοῖς Ἔχετέ τι βρώσιμον ἐνθάδε

Калі ж яны ад радасьці яшчэ ня верылі і зьдзіўляліся, Ён сказаў ім: «Ці маеце тут якую ежу?»

А калі яны ад радасьці яшчэ ня верылі і дзіваваліся, Ён сказаў ім: ці ёсьць у вас тут якая ежа?

А калі яны яшчэ не верылі з радасці і дзівіліся, сказаў ім: «Ці маеце што есці?»

Як жа яны яшчэ з радасьці ня верылі і былі зьдзіваваўшыся, Ён сказаў ім: «Маеце што тут есьці?».

Калі-ж яны ад радасьці яшчэ ня ве́рылі і дзівіліся, Ён сказаў ім: ці ёсьць у вас тут якая е́жа?

Калі ж яны яшчэ не верылі ад радасці і здзіўля́ліся, Ён сказаў ім: ці ёсць у вас тут якая ежа?

А калі яны ад радасці яшчэ не верылі і дзівіліся, Ён сказаў ім: «Ці маеце тут што з’есці?»

Калі ж яны ад радасці яшчэ не верылі і здзіўляліся, Ён сказаў ім: Ці ёсць у вас тут якая яда?

Калі ж яны ад радасьці яшчэ ня верылі і дзівіліся, (Ён) сказаў ім: ці ёсьць у вас тут якая ежа?

Калі-ж з радасьці яшчэ ня верылі і дзівіліся, сказаў ім: — ці маеце тут чаго-небудзь да яды?

Калі-ж яны яшчэ ня верылі і дзівіліся ад радасьці, сказаў: Маеце тут што есьці?

καὶ οἱ μὲν ἐπείθοντο τοῖς λεγομένοις οἱ δὲ ἠπίστουν

І адны былі перакананыя сказаным, а другія ня верылі.

І адны пераконваліся ад словаў ягоных, а другія ня верылі.

І адны былі перакананы тым, што гаварыў, а другія не верылі.

І адныя пераконаваліся сказаным ім, а другія ня верылі.

І адны былі перакананы словамі ягонымі, другія-ж ня ве́рылі.

І адных перако́нвала ска́занае, а другія не ве́рылі.

Адных пераконвала сказанае, а другія не верылі.

І адных пераконвала сказанае, а другія не верылі.

І адны былі пераконваемы словамі (ягонымі), другія ж ня верылі.

І некаторыя верылі таму, што гаварылася, а некаторыя ня верылі.

τί γὰρ εἰ ἠπίστησάν τινες μὴ ἡ ἀπιστία αὐτῶν τὴν πίστιν τοῦ θεοῦ καταργήσει

Бо што, калі некаторыя не паверылі? Ці недаверства іхняе зьнішчыць веру Божую?

Бо што ж? калі некаторыя ня верылі, хіба ж няверства іхняе зьнішчыць вернасьць Божую?

Што з таго, што некаторыя не паверылі? Ці ж іх нявер’е знішчыць вернасць Бога?

Бо што ж? Калі некатрыя былі няверныя, нявернасьць іхная памярцьвіць вернасьць Божую?

Бо што-ж? калі некаторыя і ня ўве́равалі, дык ці няве́ра іх зьнішчыць ве́ру Божую?

Бо што ж? калі некато́рыя і не ўве́равалі, то хіба́ іх няве́р’е знíшчыць ве́рнасць Бо́жую?

Бо калі некаторыя і сталіся нявернымі, то ці іхняе нявер’е знішчыць Божую вернасць?

Бо што? Калі некаторыя не ўверавалі, хіба іх нявер’е знішчыць веру Божую?

Дык што, калі нікаторыя (зь іх) былі нявернымі? Няўжо іхная нявернасьць зьнішчыць вернасьць Бога?

Што з таго, калі некаторыя зь іх і ня ўверылі? Ціж недаверства іхняе зьнівечыць вернасьць Божую? Ніколі!

εἰ ἀπιστοῦμεν ἐκεῖνος πιστὸς μένει ἀρνήσασθαι ἑαυτὸν οὐ δύναται

калі мы ня верым, Ён застаецца верным, бо ад Сябе адрачыся ня можа.

калі мы няверныя, Ён застаецца верны, бо Сябе зрачыся ня можа.

калі мы зняверымся, дык Ён верным застанецца, бо Сам Сябе зрачыся не можа.

Калі мы няверныя, Ён застаецца верны, бо Ён ня можа выперціся Самога Сябе.

калі мы няве́рныя, ён ве́рным астае́цца, бо ад сябе́ адрачыся ня Можа.

калі мы няверныя, то Ён застаецца верным, бо ад Сябе адрачы́ся не можа.

калі адрачэмся, і Ён адрачэцца ад нас; калі мы не верым, Ён застаецца верным, бо самога сябе адрачыся не можа.

калі мы няверныя, Ён застаецца верны, бо адрачыся ад Сябе Ён не можа».

калі мы няверныя, то Ён застаецца верным, бо Сам Сябе адрачыся ня можа.

Хоць бы мы ня верылі, ён застанецца верным, ад сябе бо адрачыся ня можа.