G5225 в Новом Завете

Νομίζω οὖν τοῦτο καλὸν ὑπάρχειν διὰ τὴν ἐνεστῶσαν ἀνάγκην ὅτι καλὸν ἀνθρώπῳ τὸ οὕτως εἶναι

Дык лічу за добрае дзеля цяперашняе патрэбы, што добра чалавеку гэтак быць.

Дзеля цяперашняй патрэбы лічу за лепшае, што добра чалавеку заставацца так.

Дзеля надыходзячых патрэб за лепшае лічу, што добра так застацца жыць чалавеку.

Я дапушчаю, што добра дзеля цяперашняе патрэбы, значыцца, добра чалавеку застацца так, як ён ёсьць.

Дык лічу за добрае дзеля цяпе́рашняе патрэбы, што добра чалаве́ку гэтак быць.

Дык вось, лічу, што з-за цяперашніх цяжкасцей добра заставацца так, што добра для чалавека жыць так.

Таму з-за цяперашняга ўціску я лічу добрым, што чалавеку лепш заставацца такім.

Дык я за лепшае лічу пры цяперашняй патрэбе — што добра чалавеку быць, як ён ёсць.

Таму лічу гэта лепшым (выхадам) са склаўшайся сітуацыі: добра чалавеку заставацца так:

Лічу восьжа, што, дзеля турботнай ростыркі, лепш чалавеку быць так.

ἀνὴρ μὲν γὰρ οὐκ ὀφείλει κατακαλύπτεσθαι τὴν κεφαλήν εἰκὼν καὶ δόξα θεοῦ ὑπάρχων γυνὴ δὲ δόξα ἀνδρός ἐστιν

Бо муж не павінен накрываць галаву, бо ён — вобраз і слава Бога; а жонка ёсьць слава мужа.

Дык вось, мужчына не павінен накрываць галаву, бо ён ёсьць падабенства і слава Божая; а жанчына ёсьць слава мужчыны.

Мужчыне не належыць накрываць галавы, бо ён — вобраз і слава Бога, а жанчына — слава мужчыны.

Бо муж ня мае накрываць галавы, бо ён абраз а слава Божая; а жонка — слава мужава.

Дык мужу ня трэба накрываць галаву, бо ён абраз і слава Божая; жонка-ж ёсьць слава мужава.

Дык вось, мужчына не павінен пакрываць галаву, бо ён — вобраз і слава Божая; а жанчына — слава мужа.

Мужчына не павінен пакрываць сабе галаву, бо ён вобраз і адлюстраванне хвалы Божай. Жанчына ж — адлюстраванне хвалы мужчыны.

Бо мужчына не павінен накрываць сабе галаву, таму што ён вобраз і слава Бога, а жанчына — слава мужава.

А муж ня павінен пакрываць галаву сваю, бо ён ёсьць вобраз і слава Бога; а жонка зьяўляецца славай мужа.

Мужчыне ня сьлед накрываць галаву, ён бо вобраз і слава Бога, а жанчына — слава мужчыны;

πρῶτον μὲν γὰρ συνερχομένων ὑμῶν ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ ἀκούω σχίσματα ἐν ὑμῖν ὑπάρχειν καὶ μέρος τι πιστεύω

Бо, па-першае, чую, што калі вы зыходзіцеся ў царкве, між вамі ёсьць падзел, і я часткова веру,

Бо, па-першае, чую, што, калі вы сыходзіцеся царквою, паміж вамі бывае незлагадзь, у што я крыху і веру.

Перад усім чую, што, калі сходзіцеся разам у царкве, бываюць у вас спрэчкі, і я крыху веру.

Бо, першае, запраўды чую, што, як вы зыходзіцеся на збор, памеж вас бываюць падзелы, чаму часткава й веру.

Бо, напе́рш, калі зьбіраецеся ў царкву, дык, чую, між вамі бывае падзе́л, дый я крыху ве́ру,

Бо, па-першае, чую, што, калі вы збіраецеся разам як Царква, то паміж вамі бываюць падзелы, і гэтаму часткова я веру.

Бо, перш за ўсё, я чую, што, калі вы збіраецеся разам як Касцёл, сярод вас паўстае разлад. І ў гэта я часткова веру.

Бо, па-першае, калі вы збіраецеся ў царкве, чую, што між вас ёсць расколы, я часткова гэтаму веру.

Бо, па-першае, калі вы зьбіраецеся ў царкве, чую, што паміж вамі адбываюцца падзелы, і часткова гэтаму веру.

Перадусім бо — чую — што як зыходзіцеся ў набожні, паўстае між вамі разлад, і гэтаму крыху веру;

ἀλλὰ πολλῷ μᾶλλον τὰ δοκοῦντα μέλη τοῦ σώματος ἀσθενέστερα ὑπάρχειν ἀναγκαῖά ἐστιν

Але члены цела, якія лічацца слабейшымі, нашмат больш патрэбныя.

Наадварот, чэлесы цела, якія здаюцца слабейшымі, намнога больш патрэбныя,

Наадварот, члены цела, якія падаюцца слабейшымі, больш патрэбныя,

Наадварот, чаланы цела, што здаюцца слабшыя, шмат патрабнейшыя.

Але-ж чле́ны це́ла, якія здаюцца слабе́йшымі, шмат патрабне́йшыя,

Наадварот, члены цела, якія здаюцца слабейшымі, значна больш патрэбныя,

Але ж члены цела, якія здаюцца найслабейшымі, нашмат больш патрэбныя.

Але наадварот: тыя члены цела, якія здаюцца слабейшымі, — яны неабходныя.

Але чэлясы цела, якія здаюцца слабейшымі, зьяўляюцца больш патрэбнымі.

Бо-ж часткі цела, што здаюцца слабейшымі, шмат патрабнейшыя,