G5225 в Новом Завете

ὅτι τὴν μὲν παράκλησιν ἐδέξατο σπουδαιότερος δὲ ὑπάρχων αὐθαίρετος ἐξῆλθεν πρὸς ὑμᾶς

бо ён і просьбу прыняў, і з вялікай дбайнасьцю сваёй ахвотай пайшоў да вас.

бо, хоць я і прасіў яго, але ён, будучы занадта руплівы, пайшоў да вас з добрае волі.

бо не толькі прыняў маю просьбу, але, будучы вельмі дбалым, добраахвотна выбраўся да вас.

Бо ён запраўды прыняў маленьне і, будучы поўны рупатлівасьці, самахоць пайшоў да вас.

бо і просьбу прыняў, і, сам больш дбалы, свае́й ахвотай пайшоў да вас.

бо ён і просьбу нашу прыняў, і, будучы вельмі руплівым, па сваёй волі адправіўся да вас.

бо ён прыняў запрашэнне і ў сваёй вялікай руплівасці, паводле свайго жадання, пайшоў да вас.

таму што ён прыняў просьбу, але, будучы вельмі руплівым, дабраахвотна пайшоў да вас.

Таму што ён прыняў (маю) просьбу, але будучы вельмі руплівым (пра вас), ён пайшоў да вас добраахвотна.

бо і просьбу маю прыняў, але і з уласнае дбайнасьці ахвочае сам пайшоў к вам.

ἔστω δέ ἐγὼ οὐ κατεβάρησα ὑμᾶς ἀλλ' ὑπάρχων πανοῦργος δόλῳ ὑμᾶς ἔλαβον

Дык няхай я сам не абцяжарваў вас, але можа, як хітрун, подступам браў з вас?

Але няхай будзе, што сам я ня вельмі вас абцяжарваў, але, як што я хітры, дык хітрасьцю браў вас,

Хай будзе і так, я не абцяжарыў вас. Але, можа, як падступнік, хітрасцю вас абіраў?

Але няхай так будзе, што я вас не цяжарыў, але, будучы хітры, браў вас падходам.

Няхай так, што сам я не абцяжаў вас; але, як хітрун, мо’ подступа́м браў з вас?

Дапусцім, было так: я не абцяжарваў вас, але, будучы хітрым, я падманам браў з вас.

Няхай будзе так. Я не абцяжарыў вас. Але, будучы хітрым, я подступам здабыў вас.

Але няхай будзе так, я не абцяжарыў вас; але можа, калі б быў хітрым, я ўзяў бы вас падступствам.

Дапу́сьцім, што я (адкрытым чынам) ня абцяжарыў вас, але будучы хітрым, (як небудзь) хітрасьцю вас абабраў.

Але хай сабе — сам я вас не абцяжваў, алеж...як хітрун, моў подступам з вас цягнуў...