1 Ὁ δὲ Σαῦλος ἔτι
1ἐμπνέων ἀπειλῆς καὶ φόνου εἰς τοὺς μαθητὰς τοῦ κυρίου, προσελθὼν τῷ ἀρχιερεῖ,
2 ᾐτήσατο παρ’ αὐτοῦ ἐπιστολὰς εἰς Δαμασκὸν πρὸς τὰς συναγωγάς, ὅπως ἐάν τινας εὕρῃ
2τῆς ὁδοῦ ὄντας ἄνδρας τε καὶ γυναῖκας, δεδεμένους ἀγάγῃ εἰς Ἱερουσαλήμ.
3 Ἐν δὲ τῷ πορεύεσθαι, ἐγένετο αὐτὸν ἐγγίζειν τῇ Δαμασκῷ∙
3καὶ ἐξαίφνης
4περιήστραψεν αὐτὸν φῶς
5ἀπὸ τοῦ οὐρανοῦ∙
4 καὶ πεσὼν ἐπὶ τὴν γῆν, ἤκουσεν φωνὴν λέγουσαν αὐτῷ, Σαούλ, Σαούλ, τί με διώκεις;
5 Εἶπεν δέ, Τίς εἶ, κύριε; Ὁ δὲ
6κύριος εἶπεν, Ἐγώ εἰμι Ἰησοῦς ὃν σὺ
7διώκεις∙
6 ἀλλὰ ἀνάστηθι καὶ εἴσελθε εἰς τὴν πόλιν, καὶ λαληθήσεταί σοι
8τί σε δεῖ ποιεῖν.
7 Οἱ δὲ ἄνδρες οἱ συνοδεύοντες αὐτῷ
9εἱστήκεισαν
10ἐνεοί, ἀκούοντες μὲν τῆς φωνῆς, μηδένα δὲ θεωροῦντες.
8 Ἠγέρθη δὲ
11ὁ Σαῦλος ἀπὸ τῆς γῆς∙ ἀνεῳγμένων
12τε τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ,
13οὐδένα ἔβλεπεν, χειραγωγοῦντες δὲ αὐτὸν εἰσήγαγον εἰς Δαμασκόν.
9 Καὶ ἦν ἡμέρας τρεῖς μὴ βλέπων, καὶ οὐκ ἔφαγεν οὐδὲ ἔπιεν.
10 Ἦν δέ τις μαθητὴς ἐν Δαμασκῷ ὀνόματι Ἀνανίας, καὶ εἶπεν πρὸς αὐτὸν
14ὁ κύριος ἐν ὁράματι, Ἀνανία. Ὁ δὲ εἶπεν, Ἰδοὺ ἐγώ, κύριε.
11 Ὁ δὲ κύριος πρὸς αὐτόν,
15Ἀναστὰς πορεύθητι ἐπὶ τὴν ῥύμην τὴν καλουμένην Εὐθεῖαν, καὶ ζήτησον ἐν οἰκίᾳ Ἰούδα Σαῦλον ὀνόματι, Ταρσέα∙ ἰδοὺ γὰρ προσεύχεται,
12 καὶ εἶδεν
16ἐν ὁράματι ἄνδρα
17ὀνόματι Ἀνανίαν εἰσελθόντα καὶ ἐπιθέντα αὐτῷ
18χεῖρα, ὅπως ἀναβλέψῃ.
13 Ἀπεκρίθη δὲ
19Ἀνανίας, Κύριε,
20ἀκήκοα ἀπὸ πολλῶν περὶ τοῦ ἀνδρὸς τούτου, ὅσα κακὰ
21ἐποίησεν τοῖς ἁγίοις σου ἐν Ἱερουσαλήμ∙
14 καὶ ὧδε ἔχει ἐξουσίαν παρὰ τῶν ἀρχιερέων, δῆσαι πάντας τοὺς ἐπικαλουμένους τὸ ὄνομά σου.
15 Εἶπεν δὲ πρὸς αὐτὸν ὁ κύριος, Πορεύου, ὅτι σκεῦος ἐκλογῆς
22μοι ἐστὶν οὗτος, τοῦ βαστάσαι τὸ ὄνομά μου ἐνώπιον
23ἐθνῶν
24καὶ βασιλέων, υἱῶν τε Ἰσραήλ∙
16 ἐγὼ γὰρ ὑποδείξω αὐτῷ ὅσα δεῖ αὐτὸν ὑπὲρ τοῦ ὀνόματός μου παθεῖν.
17 Ἀπῆλθεν δὲ Ἀνανίας καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὴν οἰκίαν, καὶ ἐπιθεὶς ἐπ’ αὐτὸν τὰς χεῖρας εἶπεν, Σαοὺλ ἀδελφέ, ὁ κύριος ἀπέσταλκέν με,
25ὁ ὀφθείς σοι ἐν τῇ ὁδῷ ᾗ ἤρχου, ὅπως ἀναβλέψῃς καὶ πλησθῇς πνεύματος ἁγίου.
18 Καὶ εὐθέως
26ἀπέπεσον
27ἀπὸ τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ
28ὡσεὶ λεπίδες, ἀνέβλεψέν
29τε καὶ ἀναστὰς ἐβαπτίσθη,
19 καὶ λαβὼν τροφὴν
30ἐνίσχυσεν.
Ἐγένετο δὲ
31ὁ Σαῦλος μετὰ
32τῶν ἐν Δαμασκῷ μαθητῶν ἡμέρας τινάς.
20 Καὶ εὐθέως ἐν ταῖς συναγωγαῖς ἐκήρυσσεν τὸν
33χριστόν, ὅτι οὗτός ἐστιν ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ.
21 Ἐξίσταντο δὲ πάντες οἱ ἀκούοντες καὶ ἔλεγον, Οὐχ οὗτός ἐστιν ὁ πορθήσας
34ἐν Ἱερουσαλὴμ τοὺς ἐπικαλουμένους τὸ ὄνομα τοῦτο, καὶ ὧδε εἰς τοῦτο
35ἐλήλυθεν ἵνα δεδεμένους αὐτοὺς ἀγάγῃ ἐπὶ τοὺς ἀρχιερεῖς;
22 Σαῦλος δὲ μᾶλλον ἐνεδυναμοῦτο, καὶ
36συνέχυνεν
37τοὺς Ἰουδαίους τοὺς κατοικοῦντας ἐν Δαμασκῷ,
38συμβιβάζων ὅτι οὗτός ἐστιν ὁ χριστός.
23 Ὡς δὲ ἐπληροῦντο ἡμέραι ἱκαναί, συνεβουλεύσαντο οἱ Ἰουδαῖοι ἀνελεῖν αὐτόν∙
24 ἐγνώσθη δὲ τῷ Σαύλῳ ἡ ἐπιβουλὴ αὐτῶν.
39Παρετήρουν τε τὰς πύλας ἡμέρας τε καὶ νυκτός, ὅπως αὐτὸν ἀνέλωσιν∙
25 λαβόντες δὲ
40αὐτὸν οἱ μαθηταὶ νυκτός,
41καθῆκαν διὰ τοῦ τείχους, χαλάσαντες ἐν
42σπυρίδι.
26 Παραγενόμενος δὲ
43ὁ Σαῦλος
44ἐν Ἱερουσαλήμ,
45ἐπειρᾶτο κολλᾶσθαι τοῖς μαθηταῖς∙ καὶ πάντες ἐφοβοῦντο αὐτόν, μὴ πιστεύοντες ὅτι ἐστὶν μαθητής.
27 Βαρνάβας δὲ ἐπιλαβόμενος αὐτὸν ἤγαγεν πρὸς τοὺς ἀποστόλους, καὶ διηγήσατο αὐτοῖς πῶς ἐν τῇ ὁδῷ εἶδεν τὸν κύριον, καὶ ὅτι ἐλάλησεν αὐτῷ, καὶ πῶς ἐν Δαμασκῷ ἐπαρρησιάσατο ἐν τῷ ὀνόματι
46τοῦ Ἰησοῦ.
28 Καὶ ἦν μετ’ αὐτῶν
47εἰσπορευόμενος
48εἰς Ἱερουσαλήμ,
49καὶ παρρησιαζόμενος ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ
50κυρίου Ἰησοῦ,
29 ἐλάλει τε καὶ συνεζήτει πρὸς τοὺς Ἑλληνιστάς∙ οἱ δὲ ἐπεχείρουν
51αὐτὸν ἀνελεῖν.
30 Ἐπιγνόντες δὲ οἱ ἀδελφοὶ κατήγαγον αὐτὸν εἰς
52Καισάρειαν, καὶ ἐξαπέστειλαν
53αὐτὸν εἰς Ταρσόν.
31 54Αἱ μὲν οὖν ἐκκλησίαι καθ’ ὅλης τῆς Ἰουδαίας καὶ Γαλιλαίας καὶ
55Σαμαρείας εἶχον εἰρήνην οἰκοδομούμεναι, καὶ πορευόμεναι τῷ φόβῳ τοῦ κυρίου καὶ τῇ παρακλήσει τοῦ ἁγίου πνεύματος ἐπληθύνοντο.
32 Ἐγένετο δὲ Πέτρον διερχόμενον διὰ πάντων κατελθεῖν καὶ πρὸς τοὺς ἁγίους τοὺς κατοικοῦντας
56Λύδδαν.
33 Εὗρεν δὲ ἐκεῖ ἄνθρωπόν τινα
57Αἰνέαν ὀνόματι, ἐξ ἐτῶν ὀκτὼ κατακείμενον ἐπὶ
58κραββάτῳ, ὃς ἦν παραλελυμένος.
34 Καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ Πέτρος, Αἰνέα, ἰᾶταί σε Ἰησοῦς
59ὁ χριστός∙ ἀνάστηθι καὶ στρῶσον σεαυτῷ. Καὶ εὐθέως ἀνέστη.
35 Καὶ
60εἶδον αὐτὸν πάντες οἱ κατοικοῦντες
61Λύδδαν καὶ τὸν
62Ἀσσάρωνα, οἵτινες ἐπέστρεψαν ἐπὶ τὸν κύριον.
36 Ἐν Ἰόππῃ δέ τις ἦν μαθήτρια ὀνόματι
63Ταβηθά, ἣ διερμηνευομένη λέγεται Δορκάς∙ αὕτη ἦν πλήρης
64ἀγαθῶν ἔργων καὶ ἐλεημοσυνῶν ὧν ἐποίει.
37 Ἐγένετο δὲ ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις ἀσθενήσασαν αὐτὴν ἀποθανεῖν∙ λούσαντες δὲ
65αὐτὴν ἔθηκαν ἐν
66ὑπερῴῳ.
38 Ἐγγὺς δὲ οὔσης
67Λύδδης τῇ Ἰόππῃ, οἱ μαθηταὶ ἀκούσαντες ὅτι Πέτρος ἐστὶν ἐν αὐτῇ,
68ἀπέστειλαν πρὸς αὐτόν, παρακαλοῦντες μὴ
69ὀκνῆσαι διελθεῖν ἕως
70αὐτῶν.
39 Ἀναστὰς δὲ Πέτρος συνῆλθεν αὐτοῖς∙ ὃν παραγενόμενον ἀνήγαγον εἰς τὸ ὑπερῷον, καὶ παρέστησαν αὐτῷ πᾶσαι αἱ χῆραι κλαίουσαι καὶ ἐπιδεικνύμεναι χιτῶνας καὶ ἱμάτια ὅσα ἐποίει μετ’ αὐτῶν οὖσα ἡ Δορκάς.
40 Ἐκβαλὼν δὲ ἔξω πάντας ὁ Πέτρος
71θεὶς τὰ γόνατα προσηύξατο∙ καὶ ἐπιστρέψας πρὸς τὸ σῶμα, εἶπεν,
72Ταβηθά, ἀνάστηθι. Ἡ δὲ ἤνοιξεν τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῆς∙ καὶ ἰδοῦσα τὸν Πέτρον, ἀνεκάθισεν.
41 Δοὺς δὲ αὐτῇ χεῖρα, ἀνέστησεν αὐτήν∙ φωνήσας δὲ τοὺς ἁγίους καὶ τὰς χήρας, παρέστησεν αὐτὴν ζῶσαν.
42 Γνωστὸν δὲ ἐγένετο καθ’ ὅλης
73τῆς Ἰόππης, καὶ
74πολλοὶ ἐπίστευσαν ἐπὶ τὸν κύριον.
43 Ἐγένετο δὲ
75ἡμέρας ἱκανὰς μεῖναι αὐτὸν ἐν Ἰόππῃ παρά τινι Σίμωνι βυρσεῖ.