“Urbs fortis nobis in salutem;
posuit muros et antemurale.
quae servat fidem.
servabis pacem,
quia in te speravit.
Dominus est petra aeterna.
civitatem sublimem humiliabit;
humiliabit eam usque ad terram,
detrahet eam usque ad pulverem.
gressus egenorum.
rectum callem iusti complanas.
ad nomen tuum et ad memoriale tuum desiderium animae.
sed et spiritu meo in praecordiis meis te quaero.
Cum resplenduerint iudicia tua in terra,
iustitiam discent habitatores orbis.
non discet iustitiam;
in terra probitatis inique gerit
et non videt maiestatem Domini.
videant confusi zelum tuum in populum,
et ignis hostium tuorum devorabit eos.
omnia enim opera nostra operatus es nobis.
tantum in te recordemur nominis tui.
defuncti non resurgent;
propterea visitasti et contrivisti eos et perdidisti omnem memoriam eorum.
auxisti gentem, glorificatus es;
elongasti omnes terminos terrae.
fuderunt incantationem, castigatio tua in eis.
dolens clamat in doloribus suis,
sic facti sumus a facie tua, Domine.
quasi peperimus ventum.
Salutes non fecimus in terra,
ideo non nati sunt habitatores terrae.
Expergiscimini et laudate, qui habitatis in pulvere,
quia ros lucis ros tuus,
et terra defunctos suos edet in lucem.
claude ostia tua super te,
abscondere modicum ad momentum,
donec pertranseat indignatio.
ut visitet iniquitatem habitatoris terrae contra eum;
et revelabit terra sanguinem suum
et non operiet ultra interfectos suos”.