“Ubinam est liber repudii matris vestrae,
quo dimisi eam?
Aut quis est creditor meus,
cui vendidi vos?
Ecce in iniquitatibus vestris venditi estis,
et in sceleribus vestris dimissa est mater vestra.
vocavi, et non erat qui responderet?
Numquid abbreviata est manus mea,
ut non possim redimere?
Aut non est in me virtus ad liberandum?
Ecce in increpatione mea exsiccabo mare,
ponam flumina in siccum;
computrescent pisces sine aqua
et morientur in siti.
et saccum ponam operimentum eorum”.
ut sciam sustentare eum, qui lassus est, verbo;
excitat mane, mane excitat mihi aurem,
ut audiam quasi discipulus.
ego autem non rebellavi, retrorsum non abii.
et genas meas vellentibus:
faciem meam non averti
ab increpationibus et sputis.
ideo non sum confusus,
ideo posui faciem meam ut petram durissimam
et scio quoniam non confundar.
quis contradicet mihi? Stemus simul.
Quis est adversarius meus? Accedat ad me.
quis est qui condemnet me?
Ecce omnes quasi vestimentum conterentur,
tinea comedet eos.
audiens vocem servi sui?
Qui ambulavit in tenebris,
et non est lumen ei,
speret in nomine Domini
et innitatur super Deum suum.
accincti sagittis,
ambulate in lumine ignis vestri
et in sagittis, quas succendistis.
De manu mea factum est hoc vobis;
in doloribus recumbetis.