et flori decidenti gloriae maiestatis eius,
qui erant in vertice vallis pinguissimae,
errantes a vino!
sicut impetus grandinis, turbo confringens,
sicut impetus aquarum multarum inundantium,
et deiciet in terram violenter.
corona superbiae ebriorum Ephraim;
qui est super verticem vallis pinguium,
quasi ficus praecox ante messem,
quam quis, ut viderit,
manu statim arreptam devorabit.
corona gloriae
et sertum maiestatis
residuo populi sui
sedenti ad iudicandum
et fortitudo
vertentibus proelium usque ad portam.
et prae ebrietate nutant;
sacerdos et propheta vacillant prae ebrietate,
absorpti sunt a vino,
nutant in ebrietate,
vacillant in visione,
fluctuant in iudicio.
ita ut non esset ultra locus.
Et quem intellegere faciet auditum?
Ablactatos a lacte,
avulsos ab uberibus.
regula ad regulam, regula ad regulam,
modicum ibi, modicum ibi.
loquetur ad populum istum,
et hoc est refrigerium”.
Et noluerunt audire.
“Praeceptum ad praeceptum, praeceptum ad praeceptum,
regula ad regulam, regula ad regulam,
modicum ibi, modicum ibi”,
ut vadant et cadant retrorsum et conterantur
et illaqueentur et capiantur.
viri illusores, qui dominamini super populum meum,
qui est in Ierusalem.
et cum inferno fecimus pactum;
flagellum inundans cum transierit,
non veniet super nos,
quia posuimus mendacium spem nostram
et in fallacia absconditi sumus”.
“Ecce ego fundamentum ponam in Sion, lapidem,
lapidem probatum, angularem, pretiosum, fundatum;
qui crediderit, non turbabitur.
et iustitiam tamquam perpendiculum;
et subvertet grando spem mendacii,
et latibulum aquae inundabunt.
et pactum vestrum cum inferno non stabit;
flagellum inundans cum transierit,
eritis ei in conculcationem.
quoniam mane diluculo pertransibit,
in die et in nocte,
et erit tantummodo horrendum intellegere auditum”.
et pallium brevius, ut quis se operire possit.
sicut in valle, quae est in Gabaon, irascetur,
ut faciat opus suum, novum opus suum,
ut operetur operationem suam,
peregrinam operationem suam.
ne forte constringantur vincula vestra;
decretum enim destructionis audivi
a Domino, Deo exercituum,
super universam terram.
attendite et audite eloquium meum.
proscindit et sarrit humum suam?
spargit nigellam et serit cuminum,
ponit triticum et hordeum
et far in finibus suis?
Deus suus docet illum.
nec rota plaustri super cuminum circuit;
sed in virga excutitur nigella,
et cuminum in baculo.
Verum non in perpetuum triturans triturabit illum,
neque vexabit eum rota plaustri,
nec ungulis suis comminuet eum.
mirabile fecit consilium,
magnificavit sapientiam.