Библия › Стронг › G4260 › в тексте Библии
Найдено: 9 стихов (всего 9).
Авраам же и Сарра были стары и в летах преклонных, и обыкновенное у женщин у Сарры прекратилось.
αβρααμ δε και σαρρα πρεσβυτεροι προβεβηκοτες ημερων εξελιπεν δε σαρρα γινεσθαι τα γυναικεια
Авраам был уже стар и в летах преклонных. Господь благословил Авраама всем.
και αβρααμ ην πρεσβυτερος προβεβηκως ημερων και κυριος ευλογησεν τον αβρααμ κατα παντα
И стал великим человек сей и возвеличивался больше и больше до того, что стал весьма великим.
και υψωθη ο ανθρωπος και προβαινων μειζων εγινετο εως ου μεγας εγενετο σφοδρα
и звук трубный становился сильнее и сильнее. Моисей говорил, и Бог отвечал ему голосом.
εγινοντο δε αι φωναι της σαλπιγγος προβαινουσαι ισχυροτεραι σφοδρα μωυσης ελαλει ο δε θεος απεκρινατο αυτω φωνη
Когда Иисус состарился, вошел в лета [преклонные], тогда Господь сказал ему: ты состарился, вошел в лета [преклонные], а земли брать в наследие остается еще очень много.
και ιησους πρεσβυτερος προβεβηκως των ημερων και ειπεν κυριος προς ιησουν συ προβεβηκας των ημερων και η γη υπολελειπται πολλη εις κληρονομιαν
Спустя много времени после того, как Господь успокоил Израиля от всех врагов его со всех сторон, Иисус состарился, вошел в [преклонные] лета.
και εγενετο μεθ ημερας πλειους μετα το καταπαυσαι κυριον τον ισραηλ απο παντων των εχθρων αυτων κυκλοθεν και ιησους πρεσβυτερος προβεβηκως ταις ημεραις
И призвал Иисус всех [сынов] Израилевых, старейшин их, начальников их, судей их и надзирателей их, и сказал им: я состарился, вошел в [преклонные] лета.
και συνεκαλεσεν ιησους παντας τους υιους ισραηλ και την γερουσιαν αυτων και τους αρχοντας αυτων και τους γραμματεις αυτων και τους δικαστας αυτων και ειπεν προς αυτους εγω γεγηρακα και προβεβηκα ταις ημεραις
Когда царь Давид состарился, вошел в [преклонные] лета, то покрывали его одеждами, но не мог он согреться.
και ο βασιλευς δαυιδ πρεσβυτερος προβεβηκως ημεραις και περιεβαλλον αυτον ιματιοις και ουκ εθερμαινετο
И сказала ему жена его: ты все еще тверд в непорочности твоей! похули Бога и умри.
χρονου δε πολλου προβεβηκοτος ειπεν αυτω η γυνη αυτου μεχρι τινος καρτερησεις λεγων [2:9α] ιδου αναμενω χρονον ετι μικρον προσδεχομενος την ελπιδα της σωτηριας μου [2:9β] ιδου γαρ ηφανισται σου το μνημοσυνον απο της γης υιοι και θυγατερες εμης κοιλιας ωδινες και πονοι ους εις το κενον εκοπιασα μετα μοχθων [2:9χ] συ τε αυτος εν σαπρια σκωληκων καθησαι διανυκτερευων αιθριος [2:9δ] καγω πλανητις και λατρις τοπον εκ τοπου περιερχομενη και οικιαν εξ οικιας προσδεχομενη τον ηλιον ποτε δυσεται ινα αναπαυσωμαι των μοχθων και των οδυνων αι με νυν συνεχουσιν [2:9ε] αλλα ειπον τι ρημα εις κυριον και τελευτα