G3592 в Новом Завете

εις το τελος εν ψαλμοις ωδη τω δαυιδ [4:2] εν τω επικαλεισθαι με εισηκουσεν μου ο θεος της δικαιοσυνης μου εν θλιψει επλατυνας μοι οικτιρησον με και εισακουσον της προσευχης μου

[9:17] γινωσκεται κυριος κριματα ποιων εν τοις εργοις των χειρων αυτου συνελημφθη ο αμαρτωλος ωδη διαψαλματος

[17:1] εις το τελος τω παιδι κυριου τω δαυιδ α ελαλησεν τω κυριω τους λογους της ωδης ταυτης εν ημερα η ερρυσατο αυτον κυριος εκ χειρος παντων των εχθρων αυτου και εκ χειρος σαουλ [17:2] και ειπεν αγαπησω σε κυριε η ισχυς μου

[29:1] εις το τελος ψαλμος ωδης του εγκαινισμου του οικου τω δαυιδ [29:2] υψωσω σε κυριε οτι υπελαβες με και ουκ ηυφρανας τους εχθρους μου επ εμε

[38:1] εις το τελος τω ιδιθουν ωδη τω δαυιδ [38:2] ειπα φυλαξω τας οδους μου του μη αμαρτανειν εν γλωσση μου εθεμην τω στοματι μου φυλακην εν τω συστηναι τον αμαρτωλον εναντιον μου

[41:9] ημερας εντελειται κυριος το ελεος αυτου και νυκτος ωδη παρ εμοι προσευχη τω θεω της ζωης μου

[44:1] εις το τελος υπερ των αλλοιωθησομενων τοις υιοις κορε εις συνεσιν ωδη υπερ του αγαπητου [44:2] εξηρευξατο η καρδια μου λογον αγαθον λεγω εγω τα εργα μου τω βασιλει η γλωσσα μου καλαμος γραμματεως οξυγραφου

[47:1] ψαλμος ωδης τοις υιοις κορε δευτερα σαββατου [47:2] μεγας κυριος και αινετος σφοδρα εν πολει του θεου ημων ορει αγιω αυτου

[64:1] εις το τελος ψαλμος τω δαυιδ ωδη ιερεμιου και ιεζεκιηλ εκ του λογου της παροικιας οτε εμελλον εκπορευεσθαι [64:2] σοι πρεπει υμνος ο θεος εν σιων και σοι αποδοθησεται ευχη εν ιερουσαλημ

[65:1] εις το τελος ωδη ψαλμου αναστασεως αλαλαξατε τω θεω πασα η γη

[66:1] εις το τελος εν υμνοις ψαλμος ωδης [66:2] ο θεος οικτιρησαι ημας και ευλογησαι ημας επιφαναι το προσωπον αυτου εφ ημας διαψαλμα

[67:1] εις το τελος τω δαυιδ ψαλμος ωδης [67:2] αναστητω ο θεος και διασκορπισθητωσαν οι εχθροι αυτου και φυγετωσαν οι μισουντες αυτον απο προσωπου αυτου

[68:31] αινεσω το ονομα του θεου μετ ωδης μεγαλυνω αυτον εν αινεσει

[74:1] εις το τελος μη διαφθειρης ψαλμος τω ασαφ ωδης [74:2] εξομολογησομεθα σοι ο θεος εξομολογησομεθα και επικαλεσομεθα το ονομα σου

[75:1] εις το τελος εν υμνοις ψαλμος τω ασαφ ωδη προς τον ασσυριον [75:2] γνωστος εν τη ιουδαια ο θεος εν τω ισραηλ μεγα το ονομα αυτου

[82:1] ωδη ψαλμου τω ασαφ [82:2] ο θεος τις ομοιωθησεται σοι μη σιγησης μηδε καταπραυνης ο θεος

[86:1] τοις υιοις κορε ψαλμος ωδης οι θεμελιοι αυτου εν τοις ορεσιν τοις αγιοις

[87:1] ωδη ψαλμου τοις υιοις κορε εις το τελος υπερ μαελεθ του αποκριθηναι συνεσεως αιμαν τω ισραηλιτη [87:2] κυριε ο θεος της σωτηριας μου ημερας εκεκραξα και εν νυκτι εναντιον σου

[90:1] αινος ωδης τω δαυιδ ο κατοικων εν βοηθεια του υψιστου εν σκεπη του θεου του ουρανου αυλισθησεται

[91:1] ψαλμος ωδης εις την ημεραν του σαββατου [91:2] αγαθον το εξομολογεισθαι τω κυριω και ψαλλειν τω ονοματι σου υψιστε

[91:4] εν δεκαχορδω ψαλτηριω μετ ωδης εν κιθαρα

[92:1] εις την ημεραν του προσαββατου οτε κατωκισται η γη αινος ωδης τω δαυιδ ο κυριος εβασιλευσεν ευπρεπειαν ενεδυσατο ενεδυσατο κυριος δυναμιν και περιεζωσατο και γαρ εστερεωσεν την οικουμενην ητις ου σαλευθησεται

[94:1] αινος ωδης τω δαυιδ δευτε αγαλλιασωμεθα τω κυριω αλαλαξωμεν τω θεω τω σωτηρι ημων

[95:1] οτε ο οικος ωκοδομειτο μετα την αιχμαλωσιαν ωδη τω δαυιδ ασατε τω κυριω ασμα καινον ασατε τω κυριω πασα η γη

[107:1] ωδη ψαλμου τω δαυιδ [107:2] ετοιμη η καρδια μου ο θεος ετοιμη η καρδια μου ασομαι και ψαλω εν τη δοξη μου

[119:1] ωδη των αναβαθμων προς κυριον εν τω θλιβεσθαι με εκεκραξα και εισηκουσεν μου

[120:1] ωδη των αναβαθμων ηρα τους οφθαλμους μου εις τα ορη ποθεν ηξει η βοηθεια μου

[121:1] ωδη των αναβαθμων ευφρανθην επι τοις ειρηκοσιν μοι εις οικον κυριου πορευσομεθα

[122:1] ωδη των αναβαθμων προς σε ηρα τους οφθαλμους μου τον κατοικουντα εν τω ουρανω

[123:1] ωδη των αναβαθμων ει μη οτι κυριος ην εν ημιν ειπατω δη ισραηλ

[124:1] ωδη των αναβαθμων οι πεποιθοτες επι κυριον ως ορος σιων ου σαλευθησεται εις τον αιωνα ο κατοικων ιερουσαλημ

[125:1] ωδη των αναβαθμων εν τω επιστρεψαι κυριον την αιχμαλωσιαν σιων εγενηθημεν ως παρακεκλημενοι

[126:1] ωδη των αναβαθμων τω σαλωμων εαν μη κυριος οικοδομηση οικον εις ματην εκοπιασαν οι οικοδομουντες αυτον εαν μη κυριος φυλαξη πολιν εις ματην ηγρυπνησεν ο φυλασσων

[127:1] ωδη των αναβαθμων μακαριοι παντες οι φοβουμενοι τον κυριον οι πορευομενοι εν ταις οδοις αυτου

[128:1] ωδη των αναβαθμων πλεονακις επολεμησαν με εκ νεοτητος μου ειπατω δη ισραηλ

[129:1] ωδη των αναβαθμων εκ βαθεων εκεκραξα σε κυριε

[130:1] ωδη των αναβαθμων τω δαυιδ κυριε ουχ υψωθη μου η καρδια ουδε εμετεωρισθησαν οι οφθαλμοι μου ουδε επορευθην εν μεγαλοις ουδε εν θαυμασιοις υπερ εμε

[131:1] ωδη των αναβαθμων μνησθητι κυριε του δαυιδ και πασης της πραυτητος αυτου

[131:14] αυτη η καταπαυσις μου εις αιωνα αιωνος ωδε κατοικησω οτι ηρετισαμην αυτην

[132:1] ωδη των αναβαθμων τω δαυιδ ιδου δη τι καλον η τι τερπνον αλλ η το κατοικειν αδελφους επι το αυτο

[133:1] ωδη των αναβαθμων ιδου δη ευλογειτε τον κυριον παντες οι δουλοι κυριου οι εστωτες εν οικω κυριου εν αυλαις οικου θεου ημων

[136:3] οτι εκει επηρωτησαν ημας οι αιχμαλωτευσαντες ημας λογους ωδων και οι απαγαγοντες ημας υμνον ασατε ημιν εκ των ωδων σιων

[136:4] πως ασωμεν την ωδην κυριου επι γης αλλοτριας

[143:9] ο θεος ωδην καινην ασομαι σοι εν ψαλτηριω δεκαχορδω ψαλω σοι