G3058 в Новом Завете

ἐλοιδόρησαν οὖν αὐτὸν καὶ εἶπον Σὺ εἶ μαθητὴς ἐκείνου ἡμεῖς δὲ τοῦ Μωσέως ἐσμὲν μαθηταί

Тады насварыліся на яго і сказалі: «Гэта ты — Ягоны вучань, а мы — вучні Майсея.

А яны дакаралі яго і сказалі: ты вучань Ягоны, а мы Майсеевыя вучні;

Яны дакаралі яго і сказалі: «Гэта ты — Яго вучань, а мы — вучні Майсея.

І вылаялі яго, і сказалі: «Ты вучанік Гэнага, а мы Масеявы вучанікі.

Яны ж дакара́лі яго, кажучы: гэта ты вучань Яго, мы-ж Майсе́явы вучні.

Яны ж зга́нілі яго, ка́жучы: гэта ты вучань Яго, а мы Маісе́евы вучні;

Яны зняважылі яго і сказалі: «Ты Ягоны вучань, а мы — вучні Майсея.

І яны вылаялі яго і сказалі: Ты вучань Таго, а мы вучні Маісеевы;

Тады (яны) вылаялі яго і сказалі: ты ёсьць вучань Ягоны, мы ж ёсьць Масеявы вучні.

Яны-ж злаялі яго і сказалі яму: — ты будзь Ягоным вучнем, а мы вучні Майсея.

Яны-ж злаялі яго і сказалі: Ты будзь ягоным вучнем, а мы вучні Майсея.

Тады дакарылі яны яго, і сказалі: гэта ты вучань Ягоны; але мы Майсеявы вучні.

οἱ δὲ παρεστῶτες εἶπον Τὸν ἀρχιερέα τοῦ θεοῦ λοιδορεῖς

А тыя, што стаялі, сказалі: «Першасьвятара Божага зьневажаеш?»

А тыя, што перад ім стаялі, сказалі: першасьвятара Божага бэсьціш?

А тыя, якія пры ім стаялі, сказалі: «Першасвятара Божага абражаеш?»

Прытомныя ж сказалі: «На найвышшага сьвятара Божага вернеш?»

А тыя, што стаялі перад ім, сказалі: Архірэя Божага зьневажаеш?

Тыя, што стаялі побач, сказалі: першасвятара́ Божага зневажа́еш?

Тыя, што стаялі побач, сказалі: «Першасвятара Божага зневажаеш?»

Тыя ж, што стаялі пры ім, сказалі: Першасвятара Божага лаеш?

А тыя, што стаялі побач, сказалі: архірэя Бога зьняважаеш?

А тыя, што стаялі пры ім, сказалі: Архісьвятару Божаму ты наругаесься?

καὶ κοπιῶμεν ἐργαζόμενοι ταῖς ἰδίαις χερσίν λοιδορούμενοι εὐλογοῦμεν διωκόμενοι ἀνεχόμεθα

і працуем, робячы сваімі рукамі. Зьневажаныя, мы дабраслаўляем; перасьледаваныя, мы церпім;

і працуем, робячы сваімі рукамі. Ліхасловяць нас, мы дабраслаўляем; гоняць нас, мы трываем;

і працуем, робячы рукамі нашымі; выклятыя, мы дабраслаўляем; пераследаваныя, церпім;

І працуем, робячы сваімі собскімі рукамі. Абмаўляюць нас, мы дабраславім; перасьлядуюць нас, мы церпім;

і працуем, робячы сваімі рукамі. Абмаўляныя, мы багаславім; перасьле́даваныя, мы це́рпім;

і працуем, робячы ўсё сваімі рукамі. Нас абражаюць — мы благаслаўляем; нас гоняць — мы трываем;

і цяжка працуем, зарабляючы ўласнымі рукамі. Калі нас праклінаюць, мы благаслаўляем; калі пераследуюць, мы церпім;

і працуем, робячы сваімі рукамі; лаюць нас — мы дабраслаўляем; гоняць нас — мы трымаемся,

і працуем, робячы сваімі рукамі; ліхасловяць нас, (мы) багаслаўляем, (мы) перасьледаваны, (але) трываем;

і мазоль, самаруч зарабляючы; бэсьцяць нас, а мы дабраспрыяннем адплачваем; робяць напасьць, а мы цярпліва зносім;

ὃς λοιδορούμενος οὐκ ἀντελοιδόρει πάσχων οὐκ ἠπείλει παρεδίδου δὲ τῷ κρίνοντι δικαίως

Ён, зьневажаны, не зьневажаў у адказ, церпячы, не пагражаў, а перадаў [суд] Таму, Хто судзіць справядліва.

і калі Яго ліхасловілі, Ён не ліхасловіў наўзаем: пакутуючы, не пагражаў; а аддаваў гэта Судзьдзі Справядліваму;

Ён, зняважаны, не зневажаў, церпячы, не пагражаў, але ўсё перадаў справядліваму Суддзі.

Як на Яго выдумлялі, Ён не выдумляў узаемна; церпячы, не пагражаў, але перадаваў у рукі судзячага справядліва.

Ён, зьневажа́ны, не зьневажа́ў узае́мна; це́рпячы мукі, не пагражаў, а перадаў Таму, Хто судзіць справядліва.

калі Яго ліхасло́вілі, Ён не ліхасло́віў у адказ; паку́туючы, Ён не пагража́ў, а пакіда́ў усё Суддзí Пра́веднаму;

Ён, калі Яму зласловілі, не зласловіў у адказ, калі цярпеў, не пагражаў, але давяраў сябе таму, хто судзіць справядліва.

Хто, калі Яго лаялі, не адказваў лаянкаю; пакутуючы, не пагражаў, а перадаваў Таму, Хто судзіць справядліва;

Ён, будучы зьняважаемы, ня зьняважаў узаемна, паку́туючы ня пагражаў, але перадаваў Таму, Хто судзіць справядліва.

калі Яго зьняважалі, не адузаемняўся зьнявагай, калі цярпеў, не праклінаў, але здаваўся на Таго, Хто судзіць справядліва.