G2933 в Новом Завете

ἀκούσας δὲ ὁ νεανίσκος τὸν λόγον ἀπῆλθεν λυπούμενος ἦν γὰρ ἔχων κτήματα πολλά

Пачуўшы гэтае слова, юнак адыйшоў засмучаны, бо меў вялікую маёмасьць.

Пачуўшы слова гэтае, юнак адышоў замаркочаны, бо ў яго была вялікая маёмасьць.

Калі юнак пачуў гэтае слова, адышоў сумны, бо меў вялікую маёмасць.

Пачуўшы слова гэтае, маладзён адышоў смутны, бо ён меў вялікую маемасьць.

Пачуўшы слова гэтае, юнак адыйшоўся з сумам, бо ў яго было вялікае багацьце.

Пачуўшы слова гэтае, юнак адышоў засму́чаны, бо ў яго была́ вялікая ўла́снасць.

Пачуўшы сказанае, юнак адышоў маркотны, бо меў вялікую маёмасць.

Але юнак, пачуўшы [гэтае слова], адышоў засмучаны: бо ў яго была вялікая маёмасць.

Пачуўшы ж гэтае слова, юнак адыйшоў замаркочаны, бо ў яго было многа маёнткаў.

І юнак, пачуўшы гэтае слова, адыйшоў у засмучэньні, бо меў вялікую маёмасьць.

Калі-ж пачуў дзяцюк гэта слова, адыйшоў сумны, бо меў ён вялікую маемасьць.

Калі-ж пачуў дзяцюк слова, адыйшоў сумны, бо меў ён вялікія маемасьці.

ὁ δὲ στυγνάσας ἐπὶ τῷ λόγῳ ἀπῆλθεν λυπούμενος ἦν γὰρ ἔχων κτήματα πολλά

Той жа, спахмурнелы ад гэтага слова, адыйшоўся сумны, бо меў вялікую маёмасьць.

А ён, ад гэтага слова сумеўшыся, адышоў замаркочаны, бо ў яго была вялікая маёмасьць.

Той, засмучаны гэтым словам, адышоўся сумны, бо меў вялікую маёмасць.

Ён жа, засмуціўшыся на гэтае слова, адышоў зьнемарашчаны, бо ён меў вялікую маемасьць.

Той жа, зьбянтэжаны гэтым словам, адыйшоўся засмучо́ны, бо ме́ў вялікую мае́масьць.

А той, азмро́чаны гэтым словам, адышоў у сму́тку, бо меў вялікую маёмасць.

Але ён засмуціўся ад гэтых словаў і адышоў маркотны, бо меў вялікую маёмасць.

А ён, спахмурнеўшы ад гэтага слова, адышоў засмучаны: бо ў яго была вялікая маёмасць.

Ён жа стаўшы засмучаным гэтым словам, адыйшоў замаркочаным; бо меў вялікую маёмасьць.

Той-жа засмуціўся ад гэтага слова, і адыйшоў з жалем, бо меў вялікую маемасьць.

Той-жа захныпіўся на гэтае слова й адышоў засмучаны, бо меў вялікія маемасьці.

Той, засьмуціўшыся дзеля слова, адыйшоў сумны, бо меў вялікія маемасьці.

καὶ τὰ κτήματα καὶ τὰς ὑπάρξεις ἐπίπρασκον καὶ διεμέριζον αὐτὰ πᾶσιν καθότι ἄν τις χρείαν εἶχεν

І прадавалі маёмасьць і ўласнасьць, і дзялілі паміж усімі, хто якую меў патрэбу.

і прадавалі дастаткі свае і ўсякую маёмасьць, і надзялялі ўсіх гледзячы па патрэбе кожнага;

і прадавалі маёмасць і ўласнасць ды дзялілі яе між тымі, у каго якая была патрэба;

І прадавалі двары свае а маемасьці, і раздавалі ўсім, подле патрэбы кажнага.

і прадавалі дабро сваё й дастаткі, і дзялілі міжы ўсіх, як каму трэба было.

і прадава́лі ўла́снасць і маёмасць, і дзялíлі на ўсіх, колькі каму трэ́ба было́;

Яны прадавалі набытак свой і маёмасць і дзялілі паміж усімі, хто меў патрэбу.

І яны прадавалі ўладанні і маёмасць і дзялілі іх на ўсіх так, хто якую меў патрэбу;

Тады маёнткі і маёмасьці прадава́лі, і дзялілі яны ўсім, хто якую меў патрэбу.

Маемасьць і дабро прадавалі і дзялілі іх усім, як кожнаму трэба было.

Ἀνὴρ δέ τις Ἁνανίας ὀνόματι σὺν Σαπφείρῃ τῇ γυναικὶ αὐτοῦ ἐπώλησεν κτῆμα

А нейкі муж, на імя Ананія, з Сапфіраю, жонкаю сваёю, прадаў маёмасьць сваю,

А адзін чалавек, якога звалі Ананія, з жонкаю сваёю Сапфіраю, прадаўшы маёмасьць,

А адзін чалавек, імем Ананія, са сваёй жонкай Сафірай прадаў маёмасць

Але якісь муж, імям Ананя, із жонкаю сваёй Сапфіраю, прадаўшы двор,

Адзін муж, на імя Ананія, з жонкай сваёй Сафіраю прадаў маемасьць сваю

А не́йкі муж, па íмені Ана́нія, з жонкаю сваёю Сапфíраю прада́ў маёмасць

Адзін чалавек па імені Ананія са сваёй жонкай Сапфірай прадаў свой набытак

А адзін чалавек імем Ананія са сваёй жонкаю Сапфірай прадаў уладанне

І нейкі мужчына, на імя Гана́ня разам са сваёй жонкай Сахвіраю, прадаў маёмасьць,

Адзін-жа муж, на імя Ананій, з жонкай сваею Сафірай, прадаў поле,