et disponit omnia suaviter.
et quaesivi sponsam mihi eam assumere
et amator factus sum formae illius.
sed et omnium Dominus dilexit illam.
et electrix operum illius.
quid sapientia locupletius,
quae operatur omnia?
quis horum, quae sunt, magis quam illa est artifex?
labores huius sunt virtutes:
sobrietatem enim et prudentiam docet,
iustitiam et fortitudinem,
quibus utilius nihil est in vita hominibus.
scit praeterita et futura conicit,
novit versutias sermonum et solutiones aenigmatum,
signa et monstra scit, antequam fiant,
et eventus momentorum et temporum.
sciens quoniam erit mihi consiliaria bonorum
et consolatio sollicitudinum et taedii.
et honorem apud seniores iuvenis;
et in conspectu potentium admirabilis ero.
et loquentem me respicient
et, sermocinante me plura,
manus ori suo imponent.
et memoriam aeternam his, qui post me futuri sunt, relinquam.
et nationes mihi erunt subditae;
in multitudine videbor bonus
et in bello fortis.
non enim habet amaritudinem conversatio illius
nec taedium convictus illius,
sed laetitiam et gaudium.
et commemorans in corde meo
quoniam immortalitas est in cognatione sapientiae,
et in laboribus manuum illius divitiae sine defectione,
et in certamine loquelae illius sapientia,
et praeclaritas in communicatione sermonum ipsius,
circuibam quaerens, ut mihi illam assumerem.
et sortitus sum animam bonam;
veni in corpus incoinquinatum.
C et hoc ipsum erat sapientiae scire, cuius esset hoc donum C
adii Dominum et deprecatus sum illum
et dixi ex toto corde meo: