“Verbum Domini in terra Hadrach
et Damasci requiei eius,
quia Domini est oculus Aram
sicut omnes tribus Israel.
et Tyrus et Sidon, quae sapiens est valde.
et coacervavit argentum quasi pulverem
et aurum ut lutum platearum.
et percutiet in mari fortitudinem eius;
et haec igni devorabitur.
et Gaza dolore torquetur nimis,
et Accaron, quoniam confusa est spes eius;
et peribit rex de Gaza,
et Ascalon non habitabitur.
et disperdam superbiam Philisthim.
et abominationes eius de medio dentium eius,
et relinquetur etiam ipse Deo nostro,
et erit quasi dux in Iuda,
et Accaron quasi Iebusaeus.
contra euntes et revertentes;
et non transibit super eos ultra exactor,
quia nunc vidi in oculis meis.
iubila, filia Ierusalem.
Ecce rex tuus venit tibi
iustus et salvator ipse,
pauper et sedens super asinum
et super pullum filium asinae.
et equum de Ierusalem;
et confringetur arcus belli,
et loquetur pacem gentibus.
Et imperium eius a mari usque ad mare
et a flumine usque ad fines terrae.
extraho vinctos tuos de lacu,
in quo non est aqua.
vincti spei;
hodie quoque annuntians:
Duplicia reddam tibi.
implevi Ephraim;
et suscitabo filios tuos, Sion,
super filios tuos, Graecia,
et ponam te quasi gladium fortium.
et exibit ut fulgur iaculum eius;
et Dominus Deus in tuba canet
et vadet in procellis austri.
et devorabunt et conculcabunt lapides fundae
et bibent, agitabuntur quasi vino
et replebuntur ut phialae et quasi cornua altaris.
in die illa
ut gregem populi sui,
quia lapides coronae
fulgebunt super terram eius.
et quid pulchrum eius!
Frumentum succrescere facit iuvenes,
et mustum virgines.