1 ανηρ δε τιϲ ανανιαϲ ονοματι ϲυν παμφιρη τη γυναικι αυτου επωληϲε̅ κτημα
2 {}[8] ενοϲφιϲατο απο τηϲ τιμηϲ ϲυνιδυηϲ και τηϲ γυναικοϲ και ενεγκαϲ μεροϲ τι παρα τουϲ ποδαϲ των αποϲτολων εθηκεν
3 ειπεν δε ο πετροϲ ανανια δια τι επηρωϲεν ο ϲαταναϲ την καρδιαν ϲου ψευϲαϲθαι ϲε το π̅ν̅α̅ το αγιον και νοϲφιϲαϲθαι απο τηϲ τιμηϲ του χωριου
4 ουχι {εμενο̅}[9] ϲοι εμενεν και πραθεν εν τη ϲη εξουϲια υπηρχε̅ τι οτι εθου εν τη καρδια ϲου το πραγμα τουτο ουκ εψευϲω ανθρωποιϲ αλλα τω θ̅ω̅
5 ακουων δε ο ανανιαϲ τουϲ λογουϲ τουτουϲ πεϲων εξεψυξεν και εγενετο φοβοϲ μεγαϲ επι πα̅ταϲ τουϲ ακουονταϲ
6 αναϲταντεϲ δε οι νεωτεροι ϲυνεϲτιλαν αυτον και εξενεγκαντεϲ εθαψαν
7 εγενετο δε εωϲ ωρων τριων διαϲτημα και η γυνη αυτου μη ιδυια το γεγονοϲ ειϲηλθεν
8 απεκριθη δε προϲ αυτην πετροϲ ειπε μοι ει τοϲουτου το χωριον απεδοϲθαι η δε ειπεν ναι τοϲουτου
9 ο δε πετροϲ προϲ αυτην τι ουν οτι ϲυνεφωνηθη υμι̅ πειραϲαι το π̅ν̅α̅ κ̅υ̅ ιδου οι ποδεϲ των θαψαντων τον ανδρα ϲου επι τη θυρα και εξοιϲουϲιν ϲε
10 επεϲεν δε παραχρημα προϲ τουϲ ποδαϲ αυτου και εξεψυξεν ειϲελθοντεϲ δε οι νεανιϲκοι ευρον αυτην νεκραν και εξενεγκαντεϲ εθαψαν προϲ τον ανδρα αυτηϲ
11 και εγενετο φοβοϲ μεγαϲ εφ ολην την εκκληϲιαν και επι πανταϲ τουϲ ακουονταϲ ταυτα
12 δια δε των χιρων των αποϲτολω̅ εγινετο ϲημια και τερατα πολλα εν τω λαω και ηϲα̅ ομοθυμαδον απαντεϲ εν τη ϲτοα ϲαλομωντοϲ
13 των δε λοιπων ουδιϲ ετολμα κολλαϲθαι αυτοιϲ αλλ εμεγαλυνεν αυτουϲ ο λαοϲ
14 μαλλον δε προϲετιθε̅το πιϲτευοντεϲ τω κ̅ω̅ πληθη ανδρω̅ τε και γυναικων
15 ωϲτε και ειϲ ταϲ πλατιαϲ εκφερει̅ τουϲ αϲθενιϲ και τιθεναι επι κλιναριων και κραβαττων ινα ερχομενου πετρου καν η ϲκια επιϲκιαϲη τινι αυτω
16 ϲυνηρχετο δε και το πληθοϲ των περιξ πολεων ι̅η̅λ̅μ̅ φερο̅τεϲ αϲθενιϲ και οχλουμενουϲ υπο π̅ν̅α̅τ̅ω̅ν̅ ακαθαρτων οιτινεϲ εθεραπευοντο απαντεϲ
17 αναϲταϲ δε ο αρχιερευϲ και παντεϲ οι ϲυν αυτω η ουϲα αιρεϲειϲ των ϲαδδουκαιων επληϲθηϲαν ζηλου
18 και επεβαλο̅ ταϲ χιραϲ επι τουϲ αποϲτολουϲ και εθεντο αυτουϲ ε̅ τηρηϲει δημοϲια
19 αγγελοϲ δε κ̅υ̅ δια νυκτοϲ ανοιξαϲ ταϲ θυραϲ τηϲ φυλακηϲ εξαγαγων τε αυτουϲ ειπεν
20 πορευεϲθε και ϲταθεντεϲ λαλειτε εν τω ιερω τω λαω παντα τα ρηματα τηϲ ζωηϲ ταυτηϲ
21 ακουϲαντεϲ δε ειϲηλθον υπο τον ορθρον ειϲ το ιερον και εδιδαϲκο̅ παραγενομενοϲ δε ο αρχιερευϲ και οι ϲυν αυτω ϲυνεκαλεϲαν το ϲυνεδριον και παϲαν την γερουϲιαν τω̅ υιων ι̅ϲ̅λ̅ και απεϲτιλαν ειϲ το δεϲμωτηριον αχθηναι αυτουϲ
22 οι δε παραγενομενοι υπηρεται ουχ ευρον αυτουϲ εν τη φυλακη αναϲτρεψαντεϲ δε απηγγιλον
23 λεγοντεϲ οτι το δεϲμωτηριον ευρομεν κεκλιϲμενον εν παϲη αϲφαλεια και τουϲ φυλακαϲ εϲτωταϲ επι των θυρων ανοιξαντεϲ δε εϲω ουδενα ευρομεν
24 ωϲ δε ηκουϲαν τουϲ λογουϲ τουτουϲ ο τε ϲτρατηγοϲ του ιερου και οι αρχιερειϲ διηπορουν περι αυτων το τι αν γενοιτο τουτο
25 παραγενομενοϲ δε τιϲ απηγγιλεν αυτοιϲ οτι ιδου ανδρεϲ ουϲ εθεϲθαι εν τη φυλακη ειϲι̅ εν τω ιερω {}[10] διδαϲκο̅τεϲ τον λαον
26 τοτε απελθων ο ϲτρατηγοϲ ϲυν τοιϲ υπηρεταιϲ ηγεν αυτουϲ ου μετα βιαϲ εφοβου̅το γαρ τον λαον μη λιθαϲθωϲιν
27 αγαγο̅τεϲ δε αυτουϲ εϲτηϲαν εν τω ϲυνεδριω και επηρωτηϲεν αυτουϲ ο αρχιερευϲ
28 λεγων παραγγελια παρηγγιλαμεν υμιν μη διδαϲκι̅ επι τω ονοματι τουτω και ιδου επληρωϲαται την ι̅η̅λ̅μ̅ τηϲ διδαχηϲ υμω̅ και βουλεϲθαι επαγαγειν εφ ημαϲ το αιμα του ανθρωπου τουτου
29 αποκριθειϲ δε πετροϲ και οι αποϲτολοι ειπαν πιθαρχειν δι θ̅ω̅ μαλλον η ανθρωποιϲ
30 ο δε θ̅ϲ̅ των πατερων ημων ηγειρεν ι̅ν̅ ον υμειϲ διεχιριϲαϲθε κρεμαϲαντεϲ επι ξυλου
31 τουτον ο θ̅ϲ̅ αρχηγον και ϲωτηρα υψωϲεν τη δεξια αυτου του δουναι μετανοιαν τω ι̅ϲ̅λ̅ και αφεϲιν αμαρτιων
32 και ημειϲ εϲμεν μαρτυρεϲ των ρηματων τουτων και το π̅ν̅α̅ το αγιον ο εδωκεν ο θ̅ϲ̅ τοιϲ πιθαρχουϲιν αυτω
33 οι δε ακουϲαντεϲ διεπριοντο και εβουλευοντο αναιλειν αυτουϲ
34 αναϲταϲ δε τιϲ εν τω ϲυνεδριω φαριϲαιοϲ ονοματι γαμαλιηλ νομοδιδαϲκαλοϲ τιμιοϲ παντι τω λαω εκελευϲεν εξω βραχυ τουϲ ανθρωπουϲ ποιηϲαι
35 ειπεν τε προϲ αυτουϲ ανδρεϲ ιϲδραηλειται προϲεχετε εαυτοιϲ επι τοιϲ ανθρωποιϲ τουτοιϲ τι μελλεται πραττειν
36 προ γαρ τουτω̅ των ημερων ανεϲτη θευδαϲ λεγω̅ ειναι τινα εαυτο̅ ω προϲεκλιθη α̅δρων αριθμοϲ ωϲει τετρακοϲιοι οϲ ανηρεθη και παντεϲ οϲοι επιθοντο αυτω διελυθηϲαν και εγενοντο ειϲ ουδεν
37 μετα τουτον ανεϲτη ιουδαϲ ο γαλιλαιοϲ εν ταιϲ ημεραιϲ τηϲ απογραφηϲ και απεϲτηϲεν λαον οπιϲω αυτου κακινοϲ απωλετο και παντεϲ οϲοι επιθοντο αυτω διεϲκορπιϲθηϲα̅
38 και τα νυν λεγω {}[11] αποϲτηται απο τω̅ ανθρωπων τουτων και αφετε αυτουϲ οτι εαν η εξ α̅θρωπων η βουλη αυτη η το εργον τουτο καταλυθηϲεται
39 ει δε εκ θ̅υ̅ εϲτιν ου δυνηϲεϲθαι καταλυϲαι αυτουϲ μηποτε και θεομαχοι ευρεθητε επιϲθηϲαν δε αυτω
40 και προϲκαλεϲαμενοι τουϲ αποϲτολουϲ δειραντεϲ παρηγγιλα̅ μη λαλιν επι τω ονοματι του ι̅υ̅ και απελυϲαν
41 οι μεν ουν επορευοντο χαιροντεϲ απο προϲωπου του ϲυνεδριου οτι κατηξιωθηϲαν υπερ του ονοματοϲ ατιμαϲθηναι
42 παϲαν τε ημεραν εν τω ιερω και κατ οικον ουκ επαυο̅το διδαϲκοντεϲ και ευαγγελιζομενοι τον χ̅ν̅ ι̅ν̅