1 ανηρ δε τιϲ εν καιϲαρια ονοματι κορνηλιοϲ εκατο̅ταρχηϲ εκ ϲπειρηϲ τηϲ καλουμενηϲ ιταλικηϲ
2 ευϲεβηϲ και φοβουμενοϲ τον θ̅ν̅ ϲυν παντι τω οικω αυτου ποιων ελεημοϲυναϲ πολλαϲ τω λαω και δεομενοϲ του θ̅υ̅ δια πα̅τοϲ
3 {ωεδεν}[25] οραματι φανερωϲ ωϲ περι ωραν ενατην τηϲ ημεραϲ αγγελον του θ̅υ̅ ειϲελθοντα προϲ αυτον και ειποντα αυτω κορνηλιε
4 ο δε ατενιϲαϲ αυτω και εμφοβοϲ γενομενοϲ ειπε̅ τι εϲτιν κ̅ε̅ ειπεν δε αυτω αι προϲευχαι ϲου και αι ελεημοϲυναι ϲου ανεβηϲαν εμπροϲθεν του θ̅υ̅
5 και νυν πεμψον ανδραϲ ειϲ ιοππην και μεταπεμψαι ϲιμωνα οϲ επικαλειται πετροϲ
6 ουτοϲ ξενιζεται παρα τινι ϲιμωνι βυρϲει ω εϲτιν οικια παρα θαλαϲϲαν
7 ωϲ δε απηλθεν ο αγγελοϲ ο λαλων αυτω φωνηϲαϲ δυο των οικετω̅ και ϲτρατιωτην ευϲεβη των προϲκαρτερουντων αυτω
8 και εξηγηϲαμενοϲ απαντα αυτοιϲ απεϲτιλεν αυτουϲ ειϲ την ιοππην
9 τη δε επαυριον οδοιπορουντων αυτων και τη πολει εγγιζοντων ανεβη πετροϲ επι το δωμα προϲευξαϲθε περι ωραν εκτην
10 εγενετο δε προϲπινοϲ και ηθελεν γευϲαϲθε παραϲκευαζοντω̅ δε αυτων εγενετο επ αυτον εκϲταϲιϲ
11 και θεωρι τον ουρανον ανεωγμενον και καταβαινο̅ ϲκευοϲ τι ωϲ οθονην μεγαλην τεϲϲαρϲιν αρχαιϲ καθιεμενον επι τηϲ γηϲ
12 εν ω υπηρχεν πα̅τα τα τετραποδα και ερπετα τηϲ γηϲ και πετινα του ουρανου
13 και εγενετο φωνη προϲ αυτον αναϲταϲ πετρε θυϲον και φαγε
14 ο δε πετροϲ ειπε̅ μηδαμωϲ κ̅ε̅ οτι ουδεποτε εφαγο̅ παν κοινον και ακαθαρτον
15 και φωνη παλιν εκ δευτερου προϲ αυτον α ο θ̅ϲ̅ εκαθαριϲεν ϲυ μη κοινου
16 τουτο δε εγενετο επι τρειϲ και ευθυϲ ανελημφθη το ϲκευοϲ ειϲ τον ουρανο̅
17 ωϲ δε εν εαυτω διηπορει ο πετροϲ τι αν ειη το οραμα ο ειδεν ιδου οι ανδρεϲ οι απεϲταλμενοι υπο του κορνηλιου διερωτηϲαντεϲ την οικιαν του ϲιμωνοϲ επεϲτηϲαν επι τον πυλωνα
18 και φωνηϲαντεϲ επυνθανοντο ει ϲιμων ο επικαλουμενοϲ πετροϲ ενθαδε ξενιζεται
19 του δε πετρου διενθυμενου περι του οραματοϲ ειπεν το π̅ν̅α̅ αυτω ιδου ανδρεϲ τριϲ ζητου̅τεϲ ϲε
20 αλλα αναϲταϲ καταβηθι και πορευου ϲυν αυτοιϲ μηδεν διακρινομενοϲ οτι εγω απεϲταλκα αυτουϲ
21 καταβαϲ δε πετροϲ προϲ τουϲ ανδραϲ ειπεν ιδου εγω ειμι ον ζητειτε τιϲ η αιτια δι ην παρεϲτε
22 οι δε ειπαν κορνηλιοϲ εκατο̅ταρχηϲ ανηρ δικαιοϲ και φοβουμενοϲ τον θ̅ν̅ μαρτυρουμενοϲ τε υπο ολου του εθνουϲ τω̅ ιουδαιων εχρηματιϲθη υπο αγγελου αγιου μεταπεμψαϲθαι ϲε ειϲ τον οικον αυτου και ακουϲαι ρηματα παρα ϲου
23 ειϲκαλεϲαμενοϲ ου̅ αυτουϲ εξενιϲεν τη δε επαυριον αναϲταϲ εξηλθεν ϲυν αυτοιϲ και τινεϲ των αδελφω̅ των απο ιοππηϲ ϲυνηλθον αυτω
24 τη δε επαυριον ειϲηλθαν ειϲ την κεϲαριαν ο δε κορνηλιοϲ ην προϲδοκων αυτουϲ ϲυνκαλεϲαμενοϲ τουϲ ϲυγγενειϲ αυτου και τουϲ αναγκαιουϲ φιλουϲ
25 ωϲ δε εγενετο του ειϲελθιν τον πετρο̅ ϲυναντηϲαϲ αυτω ο κορνηλιοϲ πεϲων επι τουϲ ποδαϲ προϲεκυνηϲε̅
26 ο δε πετροϲ ηγειρεν αυτον λεγων αναϲτηθι και εγω αυτοϲ ανθρωποϲ ειμι
27 και ϲυνομιλων αυτω ειϲηλθεν και ευριϲκει ϲυνεληλυθοταϲ πολλουϲ
28 εφη τε προϲ αυτουϲ υμιϲ επιϲταϲθαι ωϲ αθεμιτον εϲτιν ανδρι ιουδαιω κολλαϲθαι η προϲερχεϲθαι αλλοφυλω καμοι εδιξεν ο θ̅ϲ̅ μηδενα κοινον η ακαθαρτον λεγειν ανθρωπον
29 διο και αναντιρρητωϲ ηλθον μεταπεμφθειϲ πυνθανομε ουν τινι λογω μετεπεμψαϲθαι με
30 και ο κορνηλιοϲ εφη απο τεταρτηϲ ημεραϲ μεχρι ταυτηϲ τηϲ ωραϲ ημην τη̅ ενατην προϲευχομενοϲ εν τω οικω μου και ιδου ανηρ εϲτη ενωπιον εμου εν εϲθητι λαμπρα
31 και φηϲι̅ κορνηλιε ειϲηκουϲθη ϲου η προϲευχη και αι ελεημοϲυναι ϲου εμνηϲθηϲαν ενωπιο̅ του θ̅υ̅
32 πεμψον ουν ειϲ ιοππην και μετακαλεϲαι ϲιμωνα οϲ επικαλειται πετροϲ ουτοϲ ξενιζεται εν οικια ϲιμωνοϲ βυρϲεωϲ παρα θαλαϲϲαν
33 εξαυτηϲ ου̅ επεμψα προϲ ϲε ϲυ τε καλωϲ εποιηϲαϲ παραγενομενοϲ νυν ουν παντεϲ ημειϲ ενωπιον του θ̅υ̅ παρεϲμεν ακουϲαι παντα τα προϲτεταγμενα ϲοι υπο του κ̅υ̅
34 ανοιξαϲ δε πετροϲ το ϲτομα ειπεν επ αληθειαϲ καταλαμβανομαι οτι ουκ εϲτιν προϲωπολημπτηϲ ο θ̅ϲ̅
35 αλλ εν παντι εθνι ο φοβουμενοϲ αυτον και εργαζομενοϲ δικαιοϲυνην δεκτοϲ αυτω εϲτιν
36 τον λογον {ον}[26] απεϲτιλεν τοιϲ υιοιϲ ι̅ϲ̅η̅λ̅ ευαγγελιζομενοϲ ειρηνην δια ι̅υ̅ χ̅υ̅ ουτοϲ εϲτιν παντω̅ κ̅ϲ̅
37 υμειϲ οιδατε το γενομενον ρημα καθ οληϲ τηϲ ιουδαιαϲ αρξαμενοϲ απο τηϲ γαλιλαιαϲ μετα το βαπτιϲμα ο εκηρυξεν ιωαννηϲ
38 ι̅ν̅ τον απο ναζαρεθ ωϲ εχριϲεν αυτον ο θ̅ϲ̅ π̅ν̅ι̅ αγιω και δυναμει ωϲ διηλθεν ευεργετων και ιωμενοϲ πα̅ταϲ τουϲ καταδυναϲτευομενουϲ υπο του διαβολου οτι ο θ̅ϲ̅ ην μετ αυτου
39 και ημιϲ μαρτυρεϲ παντων ω̅ εποιηϲεν εν τε τη χωρα των ιουδαιων και εν ιερουϲαλημ ον και ανιλαν κρεμαϲα̅τεϲ επι ξυλου
40 τουτο̅ ο θ̅ϲ̅ ηγειρεν εν τη τριτη ημερα και εδωκεν αυτον εμφανη γενεϲθαι
41 ου παντι τω λαω αλλα μαρτυϲι τοιϲ προκεχιροτονημενοιϲ υπο του θ̅υ̅ ημιν οιτινεϲ ϲυνεφαγομεν ϗ ϲυνεπιομεν αυτω μετα το αναϲτηναι αυτον εκ νεκρω̅
42 και παρηγγιλεν ημιν κηρυξαι τω λαω και διαμαρτυραϲθαι οτι αυτοϲ εϲτιν ο ωριϲμενοϲ υπο του θ̅υ̅ κριτηϲ ζωντων και νεκρων
43 τουτω παντεϲ οι προφηται μαρτυρουϲιν αφεϲιν αμαρτιων λαβιν δια του ονοματοϲ αυτου παντα τον πιϲτευοντα ειϲ αυτον
44 ετι λαλουντοϲ του πετρου τα ρηματα ταυτα επεπεϲε το π̅ν̅α̅ το αγιον επι πανταϲ τουϲ ακουονταϲ τον λογον
45 και εξεϲτηϲαν οι εκ περιτομηϲ πιϲτοι οϲοι ϲυνηλθα̅ τω πετρω οτι και επι τα εθνη η δωρεα του αγιου π̅ν̅ϲ̅ εκκεχυται
46 ηκουον γαρ αυτων λαλου̅των γλωϲϲαιϲ και μεγαλυνοντων τον θ̅ν̅ τοτε απεκριθη πετροϲ
47 μητι το υδωρ δυναται κωλυϲαι τιϲ του μη βαπτιϲθηναι τουτουϲ οιτινεϲ το π̅ν̅α̅ το αγιον ελαβον ωϲ και ημειϲ
48 προϲεταξεν δε αυτοιϲ εν τω ονοματι ι̅υ̅ χ̅υ̅ βαπτιϲθηναι τοτε ηρωτηϲαν αυτον επιμειναι ημεραϲ τιναϲ