Человек подобен дуновению; дни его — как уклоняющаяся тень.
[Пс 143:4 (144)]
Чалавек падобны да марнасьці; дні ягоныя — быццам цень, што мінае.
Чалавек падобны да дыханьня; дні ягоныя — як цень мінушчы.
[Пс 143:4 (144)]
Чалавек стаўся падобны да марнасці, дні яго мінаюць, як цень.
Чалавек падобны да дзьмухненьня; дні ягоныя як сьцень мінаючы.
Чалавек падобны да подмуху; жыцьцё яго — быццам цень мімалётны.
Чалавек падобны да марнасьці; дні ягоныя, як цень мінаючы.
Чалавек падобны пару, Дні ягоныя як цень знікаюць.
[Пс 143:4 (144)]
Чалавек да марнасьці падобны: дні яго, як цень, прамінаюць.
[Пс 143:4 (144)]