изощряют язык свой, как змея; яд аспида под устами их.
[Пс 139:4 (140)]
навастрылі язык свой, як зьмеі, атрута зьмяіная ў вуснах іхніх. (Сэлях)
яны востраць свой язык, як зьмей, яд асьпіда пад вуснамі іхнімі.
[Пс 139:4 (140)]
Востраць языкі свае, як змяя, яд змяіны — у вуснах іх.
Зайстрылі языкі свае, як гад; гадава атрута пад вуснамі іхнымі. Сэля.
навастрылі язык свой, як зьмеі, яд зьмяіны ў вуснах у іх.
Яны точаць язык свой, як гадзюка. Яд асьпідаў у вуснах іхных. Зэля.
Навастрылі языкі свае, як змеі, Атрута аспідава на вуснах іх.
[Пс 139:4 (140)]
Ад рукі грэшніка захавай мяне, Госпадзе, выбаў мяне ад людзей няправедных, што задумалі падставіць нагу мне.
[Пс 139:4 (140)]