Библия › Стронг › G302 › в тексте Библии
Фильтр: 2Кор. Найдено: 3 стиха (всего 173).
но когда обращаются к Господу, тогда это покрывало снимается.
ἡνίκα δ' ἄν ἐπιστρέψῃ πρὸς κύριον περιαιρεῖται τὸ κάλυμμα
а калі хто зьвернецца да Госпада, заслона здымаецца.
але калі зьвяртаюцца да Госпада, тады гэта покрыва здымаецца.
А калі хто навяртаецца да Госпада, заслона ападае.
Але, як наварачаюцца да Спадара, запінашка гэна здыймаецца.
але, калі зварачаюцца да Госпада, заслона здымаецца.
але калі хто звяртаецца да Госпада, то покрыва здымаецца.
Калі ж нехта звяртаецца да Пана, заслона здымаецца.
Але калі іх сэрца звяртаецца да Госпада, пакрывала здымаецца.
але, калі (чалавек) навернецца да Госпада, пакрывала гэта здымаецца.
але, як сэрца іх навернецца да Госпада спадзе ззаслона.
Впрочем, да не покажется, что я устрашаю вас [только] посланиями.
ἵνα μὴ δόξω ὡς ἂν ἐκφοβεῖν ὑμᾶς διὰ τῶν ἐπιστολῶν
Каб ня думаў хто, быццам я палохаю вас пасланьнямі,
Зрэшты, хай ня здасца, што я палохаю вас толькі пасланьнямі.
каб не падалося, што я вас палохаю лістамі;
Хай ня здасца, што я страшу вас лістамі;
Каб не здалося, быццам я палохаю вас пасланьнямі,
Няхай не здаецца, быццам я палохаю вас у пасланнях.
Не думайце, што я палохаю вас пасланнямі.
Кажу гэта, каб не здалося, быццам я запалохваю вас лістамі,
Каб ня здалося вам, што я быццам бы палохаю вас Пасланьнямі.
каб не здалося, бач, што маніўся вас застрашваць лістамі;
К стыду говорю, что [на это] у нас недоставало сил. А если кто смеет [хвалиться] чем-либо, то (скажу по неразумию смею и я.
κατὰ ἀτιμίαν λέγω ὡς ὅτι ἡμεῖς ἠσθενήσαμεν ἐν ᾧ δ' ἄν τις τολμᾷ ἐν ἀφροσύνῃ λέγω τολμῶ κἀγώ
На сорам кажу, што мы быццам саслабелі. А калі хто адважваецца ў чым, кажу ў неразумнасьці, адважваюся і я.
На сорам кажу, што на гэта ў нас неставала сілы; а калі хто мае адвагу хваліцца чым-небудзь, дык скажу зь неразуменьня, набяруся адвагі і я.
Кажу гэта на сорам, як быццам мы нядужыя былі; нехта мае ў гэтым адвагу, — кажу ў неразумнасці, — дык і я адважуся.
На сорам кажу, быццам мы былі слабыя; а ў чым хто адважны (гукаю ў неразумнасьці), адважны й я.
На сорам кажу, што мы як-быццам абяссілелі. А калі хто адважаецца ў чым (кажу па дурноце), дык адважаюся і я.
На сорам кажу, што мы аказаліся сла́бымі. А калі хтосьці на нешта адва́жваецца, то — скажу па неразумнасці — адва́жваюся і я.
Кажу з сорамам, што мы як быццам знясіленыя. Калі хто адважваецца нечым хваліцца, то, кажучы неразважліва, адважуся і я.
На сорам кажу, як быццам мы былі слабыя. Але ў чым хто-небудзь іншы ні адважваўся — у неразумнасці кажу, — адважваюся ў тым і я.
На сорам вам кажу, што мы (на такія ўчынкі) аказаліся слабымі. Але калі нехта ў нечым асьмельваецца, то ў няразумнасьці гавару, асьмельваюся і я.
На сорам сабе кажу, што на гэта у нас быццам не хапала сіл; але ў чым-бы там хто ні выяўляў сьмеласьці хваліцца, сьмею (недарэчна кажучы) і я.