Библия › Стронг › G2070 › в тексте Библии
Фильтр: Рим. Найдено: 5 стихов (всего 51).
Что же? станем ли грешить, потому что мы не под законом, а под благодатью? Никак.
Τί οὖν ἁμαρτήσομεν ὅτι οὐκ ἐσμὲν ὑπὸ νόμον ἀλλ' ὑπὸ χάριν μὴ γένοιτο
Дык што? Ці будзем грашыць, бо мы не пад законам, але пад ласкаю? Няхай ня станецца!
Што ж? ці будзем грашыць таму, што мы не пад законам, а пад мілатою? Зусім не!
Дык што ж? Будзем грашыць, бо мы не пад законам, але пад ласкай? Аніяк!
Што ж? будзем грашыць, бо мы не пад Законам, але пад ласкаю? Няхай ня станецца так.
Дык што? ці пачне́м грашыць, бо мы не пад законам. а пад ласкаю? Няхай ня станецца!
Дык што́ ці будзем грашы́ць, паколькі мы не пад законам, а пад благада́ццю? Ні ў якім разе.
Дык што ж? Будзем грашыць, бо мы не пад Законам, а пад ласкаю? Канешне, не!
Дык што? Ці грашыць нам, таму што мы не пад законам, але пад ласкаю? Зусім не.
Дык што? Будзем грашыць, таму што мы ёсьць ня пад Законам, але пад Багадацьцю? Хай ня будзе (такога)!
Тады што? Ці будзем грашыць дзеля таго, што мы не пад Законам, але пад ласкаю? Ніколі!
Итак, братия, мы не должники плоти, чтобы жить по плоти;
Ἄρα οὖν ἀδελφοί ὀφειλέται ἐσμέν οὐ τῇ σαρκὶ τοῦ κατὰ σάρκα ζῆν
Дык таму, браты, мы не вінаватыя цела, каб жыць паводле цела;
Дык вось, браты, мы не даўжнікі плоці, каб жыць паводле плоці;
Дык вось, браты, мы не даўжнікі цела, каб жыць паводле цела.
Дык, браты, мы даўжбіты ня целу, каб жыць подле цела;
Дык вось, браты, мы — даўжнікі ня це́ла, каб жыць водле це́ла;
Такім чынам, браты, мы не даўжнікі плоці, каб жыць паводле плоці;
Таму, браты, мы не даўжнікі цела, каб жыць паводле цела.
Дык тады, браты, мы даўжнікі не цела, каб згодна з целам жыць,
Такім чынам, браты, мы ня даўжнікі плоці, каб жыць (нам) паводля плоці.
Дык вось, браты, ня цела мы даўжнікі, каб жыць водле цела;
Сей самый Дух свидетельствует духу нашему, что мы — дети Божии.
αὐτὸ τὸ πνεῦμα συμμαρτυρεῖ τῷ πνεύματι ἡμῶν ὅτι ἐσμὲν τέκνα θεοῦ
Гэты Дух сьведчыць духу нашаму, што мы — дзеці Божыя.
Гэты самы Дух сьведчыць духу нашаму, што мы — дзеці Божыя.
Той Самы Дух сведчыць духу нашаму, што мы — сыны Божыя.
Гэты самы Дух сьветча духу нашаму, што мы — дзеці Божыя.
Гэты самы Дух сьве́дчыць духу нашаму, што мы — дзе́ці Божыя,
Сам гэты Дух сведчыць духу нашаму, што мы — дзеці Божыя.
Гэты самы Дух сведчыць духу нашаму, што мы дзеці Божыя.
Сам Дух сведчыць нашаму духу, што мы дзеці Божыя.
Гэты самы Дух сьведчыць духу нашаму, што мы ёсьць дзеці Бога.
Гэты самы Дух сьветчыць нашаму духу, што мы сыны Божыя.
так мы, многие, составляем одно тело во Христе, а порознь один для другого члены.
οὕτως οἱ πολλοὶ ἓν σῶμά ἐσμεν ἐν Χριστῷ ὁ δὲ καθ' εἷς ἀλλήλων μέλη
гэтак мы, многія, зьяўляемся адным целам у Хрысьце, а паасобку адзін для аднаго — члены.
так і мы многія складаем адно цела ў Хрысьце, а паасобку адно аднаго чэлесы.
так і мы многія ёсць адно цела ў Хрысце, а паасобку адзін для аднаго — члены.
Так нас шмат складае адно цела ў Хрысту, а паасобку адны адным сяброве.
гэтак мы многія складаем адно це́ла ў Хрысьце́, а паасобку адзін для аднаго чле́ны.
так і мы многія — адно цела ў Хрысце, а паасобку адзін для аднаго — члены.
так і мы, многія, складаем адно цела ў Хрысце, а паасобку адзін для аднаго — члены.
так мы, многія, — адно цела ў Хрысце, а асобна — мы адзін для аднаго розныя органы.
такім чынам мы многія зьяўляемся ў Хрысьце адным целам, а паасобку адзін для другога (мы ёсьць) чэлясы.
гэтак усе мы зьяўляемся адным целам у Хрыстусе, а паасобку — адзін другога сустаўныя часьціны.
а живем ли — для Господа живем; умираем ли — для Господа умираем: и потому, живем ли или умираем, — [всегда] Господни.
ἐάν τε γὰρ ζῶμεν τῷ κυρίῳ ζῶμεν ἐάν τε ἀποθνῄσκωμεν τῷ κυρίῳ ἀποθνῄσκομεν ἐάν τε οὖν ζῶμεν ἐάν τε ἀποθνῄσκωμεν τοῦ κυρίου ἐσμέν
бо як, калі жывем, дзеля Госпада жывем, так і, калі паміраем, дзеля Госпада паміраем. Таму і калі жывем, і калі паміраем, мы — Госпадавы.
а ці жывём — дзеля Госпада жывём, ці паміраем — дзеля Госпада паміраем. І таму, ці жывём, ці паміраем, — заўсёды Гасподнія.
Дык калі жывём, жывём для Госпада; калі ж паміраем, паміраем для Госпада. Таму, вось, ці жывём, ці паміраем, належым Госпаду.
Бо ці жывем, дзеля Спадара жывем, ці паміраем, дзеля Спадара паміраем. І затым ці жывем, ці паміраем — мы Спадаровы.
бо, калі жыве́м, для Госпада жывем, калі-ж уміраем — для Госпада ўміраем. І дзеля гэтага — ці жыве́м, ці ўміраем, мы — Гасподнія.
а калі жывём — дзеля Госпада жывём, калі паміраем — дзеля Госпада паміраем. І таму, ці жывём мы, ці паміраем — мы Гасподнія.
Бо калі жывём, то жывём для Пана, калі ж паміраем — для Пана паміраем. Таму ці жывём, ці паміраем, мы належым Пану.
Бо ці жывём мы — для Госпада жывём, ці паміраем — для Госпада паміраем. Таму, ці жывём, ці паміраем, мы Гасподнія.
бо калі (мы) жывём — для Госпада жывём; калі ж паміраем — для Госпада паміраем. Дык пагэтаму ці жывём, ці паміраем — мы Госпадавы.
Калі жывём, дык для Бога жывём, калі ўміраем, дык для Бога ўміраем. Восьжа — ці жывём, ці ўміраем — мы заўсёды Госпадавы.