Ибо пред очами Твоими тысяча лет, как день вчерашний, когда он прошёл, и как стража в ночи.
[Пс 89:5 (90)]
Ты іх зносіш [разводзьдзем]; яны — як сон і як трава, якая раніцаю зелянее.
Бо прад вачыма Тваімі тысяча гадоў, як дзень учарашні, калі ён прыйшоў, як варта начная.
[Пс 89:5 (90)]
Ты аддаляеш іх, і стануць яны сном:
Ты зносіш іх цур’ём; яны, як сон; нараніцы яны, як трава, што мяняецца;
Ты іх зносіш разводзьдзем; яны — як сон зраньня, як трава, што гібее.
Ты зносіш іх (як) паводкай. Яны як сон, як трава, якая раніцай вырастае,
Бо тысяча гадоў перад Тварам Тваім, Божа, што дзень учорашні, Які прайходзіць, як варта начная.
[Пс 89:5 (90)]
Бо тысяча гадоў у вачах Тваіх, быццам дзень учарашні, што прамінуў, і як варта начная.
[Пс 89:5 (90)]