Когда изнемогал во мне дух мой, Ты знал стезю мою. На пути, которым я ходил, они скрытно поставили сети для меня.
[Пс 141:3 (142)]
Перад абліччам Ягоным я выліваю смутак мой, пра трывогу маю перад абліччам Ягоным апавядаю.
Калі зьнемагаў ува мне дух мой, Ты ведаў сьцежку маю. На дарозе, па якой я хадзіў, яны тайна паставілі сеткі на мяне.
[Пс 141:3 (142)]
Калі дух мой ува мне марнее, Ты ведаеш маю дарогу. На дарозе, па якой я іду, крадком схавалі пятлю на мяне.
Выліваю перад Ім мову сваю, немарасьць сваю перад Ім павядаю,
Калі зьнемагае мой дух у-ва мне, Ты вёдаеш сьцежку маю. На дарозе, якой я хадзіў, яны ўкрадкам сіло мне наставілі.
Перад Ім я выліваю лямантава́ньне маё. Яму пра тугу маю апавядаю.
Калі знікла мужнасць духа майго, Ты ведаў усе сцежкі мае, На шляху, па якім я крочыў, захавалі сетку для мяне.
[Пс 141:3 (142)]
Мальбу маю вылью перад Ім, пра гора маё Яму раскажу.
[Пс 141:3 (142)]