Дивно для меня ведение Твоё, — высоко, не могу постигнуть его!
[Пс 138:6 (139)]
Надзвычай дзівоснае веданьне, перавышае мяне, не магу яго сьцяміць!
Дзіўнае мне Тваё веданьне — высока, дасягнуць яго не магу!
[Пс 138:6 (139)]
Вельмі дзівосным сталася Тваё веданне адносна мяне, узнёслае, і не спасцігну яго.
Веданьне лішне чудоўнае імне, высокае, не магу асягчы яго.
Лішне дзіўнае веданьне, лішне высака для мяне, не магу яго сьцяміць!
Лíшне дзіўнае для мяне (Тваё) веданьне. Яно лíшне высака для мяне, і сьцяміць яго я ня магу.
Дзіўна Тваё веданне звыш мяне, Звыш разумення майго.
[Пс 138:6 (139)]
Твая веда зьдзіўляе мяне: яна цяжкая, я ня ў змозе спасьцігнуць яе.
[Пс 138:6 (139)]