G987 в Новом Завете

βλασφημούμενοι παρακαλοῦμεν ὡς περικαθάρματα τοῦ κόσμου ἐγενήθημεν πάντων περίψημα ἕως ἄρτι

абражаюць нас, мы молімся; мы сталіся, як адкіды гэтага сьвету, як сьмецьце для ўсіх да цяпер.

клянуць нас, мы молімся; мы як сьмецьце для сьвету, як пыл, усімі таптаны дагэтуль.

зневажаныя, мы молімся; мы сталіся, быццам смецце гэтага свету, агідай для ўсіх аж дасюль.

Уражаюць нас, мы молім; мы сталі сьвету, як шумецьце, адкіданыя ўсімі аж дагэтуль.

зьняважа́ныя, мы молімся. Мы сталіся, як сьмяцьцё сусьве́тнае, як пыл для ўсіх да цяпе́р.

нас зневажа́юць — мы суцяша́ем; мы сталі сме́ццем для свету, адкíдамі для ўсіх аж дагэтуль.

калі нас зневажаюць, мы молімся. Мы сталі як смецце свету, як адкіды ўсяго ажно дагэтуль.

зневажаюць нас — мы суцяшаем. Мы зрабіліся як смецце для свету, адкідамі для ўсіх — дагэтуль.

(мы) зганьбаваныя, (але мы) угаворваем; мы (сталіся) як сьмецьце для (усяго) сьвету, мы сталіся для ўсіх адкідамі аж дагэтуль.

ганьбяць нас, а мы зь любасьцю адпрашваемся; мы сталіся моў сьмецьцем гэтага сьвету, гідасьцю ўсім аж дагэтуль.

εἰ δὲ ἐγὼ χάριτι μετέχω τί βλασφημοῦμαι ὑπὲρ οὗ ἐγὼ εὐχαριστῶ

Калі я ў ласцы атрымліваю, навошта блюзьніць на мяне за тое, за што я дзякую?

Калі я з удзячнасьцю ем, дык навошта мяне дакараць за тое, за што я дзякую?

Калі я прымаю што з падзякаю, то чаму мяне ліхасловяць за тое, за што я дзякую?

Калі я з падзякаю спажываю, то нашто ганіць мяне за тое, за што я дзякую?

Калі я з падзякаю прымаю, дык чаму ганьбаваць мяне́ за тое, за што дзякую?

Калі я з падзя́каю прымаю ежу, дык навошта мяне дакараць за тое, за што я ўзношу падзяку?

Калі я з удзячнасцю прымаю ежу, то чаму асуджаюць мяне за тое, што я дзякую?

Калі я прымаю што з удзячнасцю, то чаму мяне ліхасловяць за тое, за што дзякую?

І калі я з удзячнасьцю ем (нешта), дык чаму мяне ганьбаваць (за тое), за што я дзякую?

Калі я з падзякаю спажываю, то чамуб мяне ганьбаваць за тое, за што дзякую?