G4422 в Новом Завете

ὅταν δὲ ἀκούσητε πολέμους καὶ ἀκαταστασίας μὴ πτοηθῆτε δεῖ γὰρ ταῦτα γενέσθαι πρῶτον ἀλλ' οὐκ εὐθέως τὸ τέλος

Калі ж пачуеце пра войны і бязладзьдзе, не жахайцеся, бо гэта мусіць стацца спачатку, але не адразу канец».

А як пачуеце пра войны і смуты, не жахайцеся: бо гэта павінна быць раней; але не адразу канец.

А калі пачуеце пра войны і замяшанні, не злякайцеся, бо трэба, каб гэта здарылася перш, але яшчэ не зараз канец».

Як жа пачуеце праз войны а замятні, не палохайцеся, бо гэта мае стацца ўперад, але ня зараз канец».

Калі-ж пачуеце пра войны і паўстаньні, не палохайцеся, бо гэта мусіць стацца ране́й, але ня зараз кане́ц.

Калі ж пачуеце пра войны і сму́ты, не жаха́йцеся, бо гэта павíнна быць спача́тку; але не адразу канец.

Калі ж пачуеце пра войны і хваляванні, не палохайцеся, бо спачатку гэта павінна адбыцца, але не адразу канец».

А калі пачуеце пра войны і хваляванні, не жахайцеся: бо гэта павінна спярша адбыцца, але канец надыдзе не адразу.

Калі ж пачуеце пра войны і паўстаньні, ня жахайцеся, бо гэта мусіць стацца спачатку, але ня адразу канец.

Калі-ж пачуеце пра войны і забурэньні, не жахайцеся, бо гэта павінна стацца перш, але не адразу канец.

Калі-ж пачуеце аб войнах і бунтах, ня бойцеся; трэба, каб перш гэтае сталася, але яшчэ ня зараз канец.

πτοηθέντες δὲ καὶ ἔμφοβοι γενόμενοι ἐδόκουν πνεῦμα θεωρεῖν

Яны, жахнуўшыся і спалохаўшыся, падумалі, што бачаць духа.

Яны, сумеўшыся і спалохаўшыся, падумалі, што бачаць духа;

А яны, устрывожаныя і напалоханыя, думалі, што духа бачаць.

Але яны, заклапаціўшыся а спалохаўшыся, падумалі, што бачаць духа.

Яны, здуме́ўшыся і спалохаўшыся, падумалі, што відзяць духа,

Яны ж, суме́ўшыся і спало́хаўшыся, думалі, што бачаць духа;

Збянтэжаныя і напалоханыя, яны думалі, што бачаць духа.

Яны ж, зжахнуўшыся і перапалохаўшыся, думалі, што бачаць духа.

Яны ж спалоханыя і ў жаху падумалі, (што) бачаць духа.

Яны, сумеўшыся, у страху думалі, што бачаць духа.

А яны, стрывожаныя і перапалоханыя, думалі, што бачаць духа.