et omnes sibilabunt super aspernationem illius;
et omnis, qui tetigerit eum, excutiet manus.
filia autem in deminorationem generatur.
nam, quae confundit, in contumeliam fit genitoris.
ab utrisque autem inhonorabitur.
disciplina et doctrina in omni tempore sapientia.
quasi qui excitat dormientem de gravi somno.
et in fine narrationis dicit: “Quis est hic?”.
et supra fatuum plora, defecit enim sensus.
fatui autem et impii omnes dies vitae illorum.
et cum insensato ne abieris.
et non coinquinaberis impactione illius.
et non acediaberis in stultitia illius.
Et quod illi aliud nomen quam fatuus?
quam hominem imprudentem et fatuum et impium.
non dissolvetur;
sic et cor confirmatum in cogitatione consilii,
nullus timor illud commovebit.
sicut ornatus in pariete polito.
contra faciem venti non permanebunt,
contra impetum timoris non resistet. (23)
et, qui pungit cor, pellit amicitiam.
sic et qui conviciatur amico, dissolvit amicitiam.
non desperes: est enim regressus;
ad amicum
non timeas: est enim concordatio,
excepto convicio et improperio et superbia
et mysterii revelatione et plaga dolosa;
in his omnis effugiet amicus.
ut et in bonis illius communices;
ut et in hereditate illius coheres sis.
sic et ante sanguinem maledicta et contumeliae et minae.
a facie illius non me abscondam;
et, si mala mihi evenerint per illum, sustinebo:
et super labia mea signaculum aptum,
ut non cadam ab ipsis, et lingua mea perdat me?