“Confitebor tibi, Domine rex; et collaudabo te Deum salvatorem meum.
quoniam adiutor et protector factus es mihi
a laqueo linguae iniquae
et a labiis operantium mendacium,
et in conspectu insurgentium factus es mihi adiutor.
secundum magnitudinem misericordiae et nominis tui,
a laqueis praeparatis ad escam,
et de multis tribulationibus, quae circumdederunt me,
et de medio ignis, ubi non sum aestuatus;
et a lingua coinquinata et a verbo mendacii,
a iaculo linguae iniustae.
respiciens eram ad adiutorium hominum, et non erat.
et operationis tuae, quae a saeculo est,
et liberas eos de manibus iniquorum.
et pro morte defluente deprecatus sum.
ne derelinquas me in die tribulationis meae
et in tempore superborum sine adiutorio.
et collaudabo illud in confessione”.
Et exaudita est oratio mea.
et eripuisti me de tempore iniquo.
et benedicam nomini Domini.
quaesivi sapientiam palam in oratione mea;
et usque in novissimis inquiram eam,
et effloruit tamquam praecox uva.
ambulavit pes meus iter rectum;
a iuventute mea investigabam eam.
et multum profeci in ea:
et quaesivi bonum et non confundar.
et in faciendo legem diligens fui.
et incognoscibilia eius intellexi.
et in purificatione inveni eam.
propter hoc non derelinquar.
propterea bonam possedi possessionem.
et in ipsa laudabo eum.
et congregate vos in domo disciplinae.
dum animae vestrae sitiunt vehementer?
“Comparate vobis sine argento
et suscipiat anima vestra disciplinam:
in proximo est enim invenire eam.
et inveni mihi multam requiem.
et copiosum aurum possidete in ea.
et non confundemini in laude ipsius.
et dabit vobis mercedem vestram in tempore suo””.