et prudentia dat vocem suam?
supra viam in mediis semitis stans,
in ipsis foribus conclamat:
et vox mea ad filios hominum.
et insipientes, animadvertite.
et aperientur labia mea, ut recta praedicent.
et labia mea detestabuntur impium.
non est in eis pravum quid neque perversum;
et aequi invenientibus scientiam.
doctrinam magis quam aurum electum.
et omne desiderabile ei non potest comparari”.
et artem excogitandi invenio.
arrogantiam et superbiam et viam pravam
et os bilingue detestor.
mea est intellegentia, mea est fortitudo.
et principes iusta decernunt;
et potentes decernunt iustitiam.
et, qui mane vigilant ad me, invenient me.
opes superbae et iustitia.
et genimina mea argento electo.
in medio semitarum iudicii,
et thesauros eorum repleam.
antequam quidquam faceret a principio;
et ex antiquis, antequam terra fieret.
necdum fontes graves aquis,
ante colles ego parturiebar.
et initium glebae orbis terrae.
quando certa lege et gyro vallabat abyssos,
et praevaluerunt fontes abyssi,
et aquis, ne transirent fines suos,
quando iecit fundamenta terrae,
delectatio eius per singulos dies,
ludens coram eo omni tempore,
et deliciae meae esse cum filiis hominum.
beati, qui custodiunt vias meas;
et nolite abicere eam.
et qui vigilat ad fores meas cotidie
et observat ad postes ostii mei.
et hauriet delicias a Domino.
omnes, qui me oderunt, diligunt mortem.