А в том, что пишу вам, — перед Богом, не лгу.
ἃ δὲ γράφω ὑμῖν ἰδού, ἐνώπιον τοῦ θεοῦ ὅτι οὐ ψεύδομαι
Ἃ δὲ γράφω ὑμῖν, ἰδοὺ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, ὅτι οὐ ψεύδομαι.
α δε γραφω υμιν ιδου ενωπιον του θεου οτι ου ψευδομαι
ἃ δὲ γράφω ὑμῖν, ἰδοὺ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ ὅτι οὐ ψεύδομαι.
ἃ δὲ γράφω ὑμῖν, ἰδοὺ ἐνώπιον τοῦ θεοῦ ὅτι οὐ ψεύδομαι.
ὅς δέ γράφω ὑμεῖς ὁράω ἐνώπιον ὁ θεός ὅτι οὐ ψεύδομαι
ἃ δὲ γράφω ὑμῖν, ἰδοὺ ἐνώπιον τοῦ θεοῦ ὅτι οὐ ψεύδομαι.
ἃ δὲ γράφω ὑμῖν, ἰδοὺ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ ὅτι οὐ ψεύδομαι.
ἃ δὲ γράφω ὑμῖν, ἰδοὺ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ ὅτι οὐ ψεύδομαι.
Ἃ δὲ γράφω ὑμῖν, ἰδοὺ ἐνώπιον τοῦ θεοῦ ὅτι οὐ ψεύδομαι.
Ἃ δὲ γράφω ὑμῖν, ἰδοὺ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ ὅτι οὐ ψεύδομαι.)
ἃ δὲ γράφω ὑμῖν, ἰδοὺ ἐνώπιον τοῦ θεοῦ ὅτι οὐ ψεύδομαι.
Nestle Aland 28th / 2012
ἃ δὲ γράφω ὑμῖν, ἰδοὺ ἐνώπιον τοῦ θεοῦ ὅτι οὐ ψεύδομαι.
α δε γραφω υμι̅ ιδου ενωπιον του θ̅υ̅ οτι ου ψευδομαι
α δε γραφω υμιν ιδου ενωπιον του θ̅υ̅ οτι ου ψευδομαι
α δε γραφω υμιν ιδου ενωπιον του θ̅υ̅ οτι ου ψευδομαι
[отсутствует]