тогда Ты услышь с неба и прости грех рабов Твоих и народа Твоего, Израиля, указав им добрый путь, по которому идти им, и пошли дождь на землю Твою, которую Ты дал народу Твоему в наследие.
и҆ ты̀ ᲂу҆слы́ши съ нб҃сѐ и҆ млⷭ҇тивъ бꙋ́ди грѣхѡ́мъ рабѡ́въ и҆ люді́й твои́хъ і҆и҃лѧ, ꙗ҆́кѡ ꙗ҆ви́ши и҆̀мъ пꙋ́ть бл҃гъ, по немꙋ́же по́йдꙋтъ, и҆ да́ждь до́ждь на зе́млю твою̀, ю҆́же да́лъ є҆сѝ лю́демъ твои̑мъ въ наслѣ́дїе:
и Ты услыши с небесе и милостив буди грехом рабов и людий Твоих Израиля, яко явиши им путь благ, по немуже пойдут, и даждь дождь на землю Твою, юже дал еси людем Твоим в наследие: