Говорю это не потому, что нуждаюсь, ибо я научился быть довольным тем, что у меня есть.
Ня дзеля таго, што я ў нястачы, кажу, бо я навучыўся быць задаволеным тым, што ў мяне ёсьць.
Кажу гэта не таму, што патрэбу маю; бо я навучыўся здавольвацца тым, што ў мяне ёсьць:
Не кажу я гэтага з прычыны недахопу, бо я навучыўся задавольвацца тым, што ёсць.
Ня дзеля нястачы кажу, бо я навучыўся быць здаволены з тога, што маю:
Кажу не як дзеля нястачы, бо я навучыўся быць здаволеным тым, што ў мяне́ ёсьць:
Не з-за нястачы гэта кажу, бо я навучыўся быць здаволеным тым, што ёсць:
Кажу гэта не таму, што маю патрэбу, бо я навучыўся быць задаволеным тым, што ў мяне ёсць.
Кажу гэта не таму, што маю патрэбу, бо я навучыўся быць самадастатковым.
Кажу гэта ня таму, што маю патрэбу, бо я навучыўся быць здаволеным тым, што ў мяне ёсьць.
Кажу гэта не дзеля нястачы, бо я навучыўся задавольвацца тым, што маю: