Засыхает трава, увядает цвет, когда дунет на него дуновение Господа: так и народ — трава.
Высыхае трава, вяне кветка, бо вецер ГОСПАДА падзьмуў на яе. Сапраўды, народ — як трава.
Жухне трава; вяне кветка, як павее на яе ад Госпада: так і народ — трава.
Высахла трава, і завяла кветка, бо дух — вецер Госпадаў — падуў на яе; сапраўды, народ ёсць сена.
Трава сохне, кветка вяне, як вецер ад СПАДАРА падзьмець на яе; чыста так і люд, як трава.