Благоволение царя — к рабу разумному, а гнев его — против того, кто позорит его.
Зычлівы валадар да слугі разумнага, але абурэньне ягонае на таго, хто асаромлівае яго.
Ласка царова — рабу разумнаму, а гнеў цара — супроць таго, хто ганьбіць яго.
Дапушчаны да цара — разумны слуга, а гнеў выклікае той, хто дзейнічае ганебна.
Зычлівасьць каралеўская да мудрага слугі, але гнеў ягоны на тога, што прычыняе сорам.