Как будто землю рассекают и дробят нас; сыплются кости наши в челюсти преисподней.
[Пс 140:7 (141)]
Быццам нехта трушчыць і сячэ [дровы] на зямлі, так сыплюцца косткі нашыя ў пашчу пекла.
Быццам зямлю расьсякаюць і трушчаць нас; сыплюцца косткі нашыя ў шчэлепы апраметнай.
[Пс 140:7 (141)]
Як кавалкі ад рассякання і ўзорвання на зямлі, рассыпаны косці іх па цяснінах пекла.
Як бы хто араў а пульхніў зямлю, так раськіданы косьці нашыя ля адтуліны шэолю.
Быццам хтось землю гарэ і трушчыць, так крышаць і нас: косьці нашыя сыплюцца ў ляпу бяздоньня.
Быццам хто зямлю гарэ і трушчыць, так нашыя косткі раськíданыя каля ляпы шэолю.
Як ком зямляны рассыпаецца на зямлі, Так пасыпаюцца косці іх у пекле.
[Пс 140:7 (141)]
Як глыба зямлі раздрабляецца на зямлі, так косьці іх параскіданыя па апраметнай.
[Пс 140:7 (141)]