тогда уста наши были полны веселья, и язык наш — пения; тогда между народами говорили: «великое сотворил Господь над ними!»
[Пс 125:2 (126)]
Былі тады вусны нашыя поўныя сьмеху, і язык наш — сьпяваньня. Казалі тады між паганамі: «Вялікае ГОСПАД з імі ўчыніў!»
Тады вусны нашы былі поўныя весялосьці, і язык наш — сьпяваў; тады між народамі казалі: «вялікае стварыў Гасподзь над імі!».
[Пс 125:2 (126)]
Тады вусны нашыя былі поўныя смеху, а язык наш — радасці. Тады гаварылі між паганаў: «Вялікае ўчыніў з імі Госпад».
Тады, былі поўныя сьмеху вусны нашыя, і язык наш — пяцьця; тады гукалі меж паганаў: «Вялікія рэчы ўчыніў СПАДАР ізь імі!»
Былі тады нашы вусны поўны сьмеху вясёлага, а язык наш — пяяньня. Казалі тады між паганамі: Вялікае Госпад над імі ўчыніў!
Тады рот наш быў поўны радасьці, а язык наш — поўны ўрачыстага сьпеву. Тады казалі між паганамі: «Ягова ўчыніў ім вялікае».
Напоўняцца вусны і язык нашы радасцю, Кажуць тады народы: «Вялікае сатварыў ім Госпад».
[Пс 125:2 (126)]
Тады вусны нашыя былі поўныя весялосьці, а язык наш — радасьці. Тады казалі сярод народаў: «Вялікае ўчыніў з імі Госпад!»
[Пс 125:2 (126)]