1 δια τουτο εχοντεϲ την διακονιαν ταυτην καθωϲ ηλεηθημεν ουκ εκκακουμεν
2 αλλα απειπαμεθα τα κρυπτα τηϲ αιϲχυνηϲ μη περιπατουντεϲ εν πανουργια μηδε δολουντεϲ τον λογον του θ̅υ̅ αλλα τη φανερωϲει τηϲ αληθειαϲ ϲυνιϲτανοντεϲ εαυτουϲ προϲ παϲαν ϲυνειδηϲιν α̅ν̅ω̅ν̅ ενωπιον του θ̅υ̅
3 ει δε και εϲτι κεκαλυμμενον το ευαγγελιον ημων εν τοιϲ απολλυμενοιϲ εϲτιν κεκαλυμμενον
4 εν οιϲ ο θ̅ϲ̅ του αιωνοϲ τουτου ετυφλωϲεν τα νοηματα των απιϲτων ειϲ το μη καταυγαϲαι τον φωτιϲμον του ευαγγελιου τηϲ δοξηϲ του κ̅υ̅ οϲ εϲτιν εικων του θ̅υ̅
5 ου γαρ εαυτουϲ κηρυϲϲομεν αλλα ι̅ν̅ χ̅ν̅ κ̅ν̅ εαυτουϲ δε δουλουϲ υμων δια ι̅ν̅
6 οτι ο θ̅ϲ̅ ο ειπων εκ ϲκοτουϲ φωϲ λαμψει οϲ ελαμψεν εν ταιϲ καρδιαιϲ ημων προϲ φωτιϲμον τηϲ γνωϲεωϲ τηϲ δοξηϲ αυτου εν προϲωπω ι̅υ̅ χ̅υ̅
7 εχομεν δε τον θηϲαυρον τουτον εν οϲτρακινοιϲ ϲκευεϲιν ινα η υπερβολη τηϲ δυναμωϲ η του θ̅υ̅ και μη εξ ημων
8 εν παντι θλιβομενοι αλλ ου ϲτενοχωρουμενοι απορουμενοι αλλ ουκ εξαπορουμενοι
9 διωκομενοι αλλ ουκ ενκαταλειπομενοι καταβαλλομενοι αλλ ουκ απολλυμενοι
10 παντοτε την νεκρωϲιν του ι̅υ̅ εν τω ϲωματι περιφεροντεϲ ινα και η ζωη του ι̅υ̅ εν τω ϲωματι ημων φανερωθη
11 ααι γαρ ημειϲ οι ζωντεϲ ειϲ θανατον παραδιδομεθα δια ι̅ν̅ ινα η ζωη του ι̅υ̅ φανερω εν τη θνητη ϲαρκι ημων
12 ωϲτε ο θανατοϲ εν ημων ενεργειται η δε ζωη εν υμιν
13 εχοντεϲ δε το αυτο π̅ν̅α̅ τηϲ πιϲτεωϲ κατα το γεγραμενον επιϲτευϲα ελαληϲα και ημειϲ πιϲτευομεν διο και λαλουμεν
14 ειδοτεϲ οτι ο εγειραϲ τον κ̅ν̅ ι̅ν̅ και ημαϲ ϲυν ι̅υ̅ εγερει και παραϲτηϲει ϲυν υμιν
15 τα γαρ παντα δι υμαϲ ινα η χαριϲ πλεοναϲαϲα δια των πλειονων τη̅ ευχαριϲτιαν περιϲϲευϲη ειϲ την δοξαν του θ̅υ̅
16 διο ουκ εκκακουμεν αλλ ει και ο εξω α̅ν̅ο̅ϲ̅ διαφθειρετε αλλ εϲω ημων ανακαινουται ημερα και ημερα
17 το γαρ παραυτικα ελαφρον τηϲ θλιψεωϲ ημων καθ υπερβολην αιωνιον βαφοϲ δοξηϲ κατεργαζεται ημιν
18 μη ϲκοπουντων ημων τα βλεπομενα αλλα τα μη βλεπομενα τα γαρ βλεπομενα προϲκαιρα τα δε μη βλεπομενα αιωνια