1 καγω ελθων προϲ υμαϲ αδελφοι ηλθο̅ ου καθ υπεροχην λογου η ϲοφιαϲ καταγγελλων υμι̅ το μυϲτηριον του θ̅υ̅
2 ου γαρ εκρινα ειδεναι τι εν υμι̅ ει μη ι̅ν̅ χ̅ν̅ και τουτον εϲταυρωμενον
3 καγω εν αϲθενεια και εν φοβω και εν τρομω πολλω εγενομην προϲ υμαϲ
4 και ο λογοϲ μου και το κηρυγμα μου ουκ εν πιθοιϲ ανθρωπινηϲ ϲοφιαϲ λογοιϲ αλλ εν αποδιξει π̅ν̅ϲ̅ και δυναμεωϲ
5 ινα η πιϲτιϲ υμων μη η εν ϲοφια α̅ν̅ω̅ν̅ αλλ εν δυναμει θ̅υ̅
6 ϲοφιαν δε λαλουμεν εν τοιϲ τελειοιϲ ϲοφιαν δε ου του αιωνοϲ τουτου ουδε τω̅ αρχοντων του αιωνοϲ τουτου των καταργουμενων
7 αλλα λαλουμεν θ̅υ̅ ϲοφιαν εν μυϲτηριω τη̅ αποκεκρυμμενην ην προωριϲεν ο θ̅ϲ̅ προ τω̅ αιωνων ειϲ δοξαν ημων
8 ην ουδειϲ των αρχοντω̅ του αιωνοϲ τουτου εγνωκεν ει γαρ εγνωϲαν ουκ α̅ τον κ̅ν̅ τηϲ δοξηϲ εϲταυρωϲα̅
9 καθωϲ γεγραπται α οφθαλμοϲ ουκ ειδεν και ουϲ ουκ ηκουϲεν και επι καρδιαν α̅ν̅ο̅υ̅ ουκ ανεβη οϲα ητοιμαϲεν ο θ̅ϲ̅ τοιϲ αγαπωϲιν αυτο̅
10 ημιν δε απεκαλυψεν ο θ̅ϲ̅ δια του π̅ν̅ϲ̅ το γαρ π̅ν̅α̅ παντα εραυνα και τα βαθη του θ̅υ̅
11 τιϲ γαρ οιδεν τα του α̅ν̅ο̅υ̅ ει μη το π̅ν̅α̅ του α̅ν̅ο̅υ̅ το ε̅ αυτω ουτωϲ και τα του θ̅υ̅ ουδειϲ εγνωκεν ει μη το π̅ν̅α̅ του θ̅υ̅
12 ημειϲ δε ου το π̅ν̅α̅ του κοϲμου ελαβομε̅ αλλα το π̅ν̅α̅ το εκ του θ̅υ̅ ινα ειδωμεν τα υπο του θ̅υ̅ χαριϲθεντα ημιν
13 α και λαλουμε̅ ουκ εν διδακτοιϲ ανθρωπινηϲ ϲοφιαϲ λογοιϲ αλλ εν διδακτοιϲ π̅ν̅ϲ̅ π̅ν̅ι̅κ̅ο̅ι̅ϲ̅ π̅ν̅ι̅κ̅α̅ ϲυνκρινοντεϲ
14 ψυχικοϲ δε α̅ν̅ο̅ϲ̅ ου δεχετε τα του π̅ν̅ϲ̅ του θ̅υ̅ μωρια γαρ {}[5] εϲτι̅ και ου δυναται γνωναι οτι π̅ν̅ι̅κ̅ω̅ϲ̅ ανακρινεται
15 ο δε π̅ν̅ι̅κ̅ο̅ϲ̅ ανακρινει τα παντα αυτοϲ δε υπ ουδενοϲ ανακρινεται
16 τιϲ γαρ εγνω νουν κ̅υ̅ οϲ ϲυμβιβαϲει αυτον ημειϲ δε νουν χ̅υ̅ εχομεν