Библия › Tischendorf › ΓΑΛΑΤΑΣ
Παῦλος ἀπόστολος οὐ ἀπό ἄνθρωπος οὐδέ διά ἄνθρωπος ἀλλά διά Ἰησοῦς Χριστός καί θεός πατήρ ὁ ἐγείρω αὐτός ἐκ νεκρός καί ὁ σύν ἐγώ πᾶς ἀδελφός ὁ ἐκκλησία ὁ Γαλατία χάρις ὑμεῖς καί εἰρήνη ἀπό θεός πατήρ καί κύριος ἡμᾶς Ἰησοῦς Χριστός ὁ δίδωμι ἑαυτοῦ περί ὁ ἁμαρτία ἡμᾶς ὅπως ἐξαιρέω ἡμᾶς ἐκ ὁ αἰών ὁ ἐνίστημι πονηρός κατά ὁ θέλημα ὁ θεός καί πατήρ ἡμᾶς ὅς ὁ δόξα εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών ἀμήν
θαυμάζω ὅτι οὕτω ταχέως μετατίθημι ἀπό ὁ καλέω ὑμεῖς ἐν χάρις Χριστός εἰς ἕτερος εὐαγγέλιον ὅς οὐ εἰμί ἄλλος εἰ μή τὶς εἰμί ὁ ταράσσω ὑμεῖς καί θέλω μεταστρέφω ὁ εὐαγγέλιον ὁ Χριστός ἀλλά καί ἐάν ἡμᾶς ἤ ἄγγελος ἐκ οὐρανός εὐαγγελίζω παρά ὅς εὐαγγελίζω ὑμεῖς ἀνάθεμα εἰμί ὡς προερέω καί ἄρτι πάλιν λέγω εἰ τὶς ὑμεῖς εὐαγγελίζω παρά ὅς παραλαμβάνω ἀνάθεμα εἰμί
ἄρτι γάρ ἄνθρωπος πείθω ἤ ὁ θεός ἤ ζητέω ἄνθρωπος ἀρέσκω εἰ ἔτι ἄνθρωπος ἀρέσκω Χριστός δοῦλος οὐ ἄν εἰμί
γνωρίζω δέ ὑμεῖς ἀδελφός ὁ εὐαγγέλιον ὁ εὐαγγελίζω ὑπό ἐγώ ὅτι οὐ εἰμί κατά ἄνθρωπος οὐδέ γάρ ἐγώ παρά ἄνθρωπος παραλαμβάνω αὐτός οὔτε διδάσκω ἀλλά διά ἀποκάλυψις Ἰησοῦς Χριστός
ἀκούω γάρ ὁ ἐμός ἀναστροφή ποτέ ἐν ὁ Ἰουδαϊσμός ὅτι κατά ὑπερβολή διώκω ὁ ἐκκλησία ὁ θεός καί πορθέω αὐτός καί προκόπτω ἐν ὁ Ἰουδαϊσμός ὑπέρ πολύς συνηλικιώτης ἐν ὁ γένος ἐγώ περισσοτέρως ζηλωτής ὑπάρχω ὁ πατρικός ἐγώ παράδοσις ὅτε δέ εὐδοκέω ὁ ἀφορίζω ἐγώ ἐκ κοιλία μήτηρ ἐγώ καί καλέω διά ὁ χάρις αὐτός ἀποκαλύπτω ὁ υἱός αὐτός ἐν ἐγώ ἵνα εὐαγγελίζω αὐτός ἐν ὁ ἔθνος εὐθέως οὐ προσανατίθημι σάρξ καί αἷμα οὐδέ ἀνέρχομαι εἰς Ἱεροσόλυμα πρός ὁ πρό ἐγώ ἀπόστολος ἀλλά ἀπέρχομαι εἰς Ἀραβία καί πάλιν ὑποστρέφω εἰς Δαμασκός
ἔπειτα μετά τρεῖς ἔτος ἀνέρχομαι εἰς Ἱεροσόλυμα ἱστορέω Κηφᾶς καί ἐπιμένω πρός αὐτός ἡμέρα δεκαπέντε ἕτερος δέ ὁ ἀπόστολος οὐ ὁράω εἰ μή Ἰάκωβος ὁ ἀδελφός ὁ κύριος ὅς δέ γράφω ὑμεῖς ὁράω ἐνώπιον ὁ θεός ὅτι οὐ ψεύδομαι ἔπειτα ἔρχομαι εἰς ὁ κλίμα ὁ Συρία καί ὁ Κιλικία εἰμί δέ ἀγνοέω ὁ πρόσωπον ὁ ἐκκλησία ὁ Ἰουδαία ὁ ἐν Χριστός μόνον δέ ἀκούω εἰμί ὅτι ὁ διώκω ἡμᾶς ποτέ νῦν εὐαγγελίζω ὁ πίστις ὅς ποτέ πορθέω καί δοξάζω ἐν ἐγώ ὁ θεός
ἔπειτα διά δεκατέσσαρες ἔτος πάλιν ἀναβαίνω εἰς Ἱεροσόλυμα μετά Βαρνάβας συμπαραλαμβάνω καί Τίτος ἀναβαίνω δέ κατά ἀποκάλυψις καί ἀνατίθεμαι αὐτός ὁ εὐαγγέλιον ὅς κηρύσσω ἐν ὁ ἔθνος κατά ἴδιος δέ ὁ δοκέω μήπως εἰς κενός τρέχω ἤ τρέχω ἀλλά οὐδέ Τίτος ὁ σύν ἐγώ Ἕλλην εἰμί ἀναγκάζω περιτέμνω διά δέ ὁ παρείσακτος ψευδάδελφος ὅστις παρεισέρχομαι κατασκοπέω ὁ ἐλευθερία ἡμᾶς ὅς ἔχω ἐν Χριστός Ἰησοῦς ἵνα ἡμᾶς καταδουλόω ὅς οὐδέ πρός ὥρα εἲκω ὁ ὑποταγή ἵνα ὁ ἀλήθεια ὁ εὐαγγέλιον διαμένω πρός ὑμεῖς ἀπό δέ ὁ δοκέω εἰμί τὶς ὁποῖος ποτέ εἰμί οὐδείς ἐγώ διαφέρω πρόσωπον ὁ θεός ἄνθρωπος οὐ λαμβάνω ἐγώ γάρ ὁ δοκέω οὐδείς προσανατίθημι ἀλλά τοὐναντίον ὁράω ὅτι πιστεύω ὁ εὐαγγέλιον ὁ ἀκροβυστία καθώς Πέτρος ὁ περιτομή ὁ γάρ ἐνεργέω Πέτρος εἰς ἀποστολή ὁ περιτομή ἐνεργέω καί ἐγώ εἰς ὁ ἔθνος καί γινώσκω ὁ χάρις ὁ δίδωμι ἐγώ Ἰάκωβος καί Κηφᾶς καί Ἰωάννης ὁ δοκέω στῦλος εἰμί δεξιός δίδωμι ἐγώ καί Βαρνάβας κοινωνία ἵνα ἡμᾶς εἰς ὁ ἔθνος αὐτός δέ εἰς ὁ περιτομή μόνον ὁ πτωχός ἵνα μνημονεύω ὅς καί σπουδάζω αὐτός οὗτος ποιέω
ὅτε δέ ἔρχομαι Κηφᾶς εἰς Ἀντιόχεια κατά πρόσωπον αὐτός ἀνθίστημι ὅτι καταγινώσκω εἰμί πρό ὁ γάρ ἔρχομαι τὶς ἀπό Ἰάκωβος μετά ὁ ἔθνος συνεσθίω ὅτε δέ ἔρχομαι ὑποστέλλω καί ἀφορίζω ἑαυτοῦ φοβέω ὁ ἐκ περιτομή καί συνυποκρίνομαι αὐτός καί ὁ λοιποί Ἰουδαῖος ὥστε καί Βαρνάβας συναπάγω αὐτός ὁ ὑπόκρισις ἀλλά ὅτε ὁράω ὅτι οὐ ὀρθοποδέω πρός ὁ ἀλήθεια ὁ εὐαγγέλιον λέγω ὁ Κηφᾶς ἔμπροσθεν πᾶς εἰ σύ Ἰουδαῖος ὑπάρχω ἐθνικῶς καί οὐ Ἰουδαϊκῶς ζάω πῶς ὁ ἔθνος ἀναγκάζω Ἰουδαΐζω
ἡμᾶς φύσις Ἰουδαῖος καί οὐ ἐκ ἔθνος ἁμαρτωλός εἴδω δέ ὅτι οὐ δικαιόω ἄνθρωπος ἐκ ἔργον νόμος ἐάν μή διά πίστις Χριστός Ἰησοῦς καί ἡμᾶς εἰς Χριστός Ἰησοῦς πιστεύω ἵνα δικαιόω ἐκ πίστις Χριστός καί οὐ ἐκ ἔργον νόμος ὅτι ἐκ ἔργον νόμος οὐ δικαιόω πᾶς σάρξ εἰ δέ ζητέω δικαιόω ἐν Χριστός εὑρίσκω καί αὐτός ἁμαρτωλός ἆρα Χριστός ἁμαρτία διάκονος μή γίνομαι εἰ γάρ ὅς καταλύω οὗτος πάλιν οἰκοδομέω παραβάτης ἐμαυτοῦ συνιστάω ἐγώ γάρ διά νόμος νόμος ἀποθνήσκω ἵνα θεός ζάω Χριστός συσταυρόω ζάω δέ οὐκέτι ἐγώ ζάω δέ ἐν ἐγώ Χριστός ὅς δέ νῦν ζάω ἐν σάρξ ἐν πίστις ζάω ὁ ὁ υἱός ὁ θεός ὁ ἀγαπάω ἐγώ καί παραδίδωμι ἑαυτοῦ ὑπέρ ἐγώ οὐ ἀθετέω ὁ χάρις ὁ θεός εἰ γάρ διά νόμος δικαιοσύνη ἄρα Χριστός δωρεάν ἀποθνήσκω
ὦ ἀνόητος Γαλάτης τίς ὑμεῖς βασκαίνω ὅς κατά ὀφθαλμός Ἰησοῦς Χριστός προγράφω σταυρόω οὗτος μόνον θέλω μανθάνω ἀπό ὑμεῖς ἐκ ἔργον νόμος ὁ πνεῦμα λαμβάνω ἤ ἐκ ἀκοή πίστις οὕτω ἀνόητος εἰμί ἐνάρχομαι πνεῦμα νῦν σάρξ ἐπιτελέω τοσοῦτος πάσχω εἰκῆ εἴγε καί εἰκῆ ὁ οὖν ἐπιχορηγέω ὑμεῖς ὁ πνεῦμα καί ἐνεργέω δύναμις ἐν ὑμεῖς ἐκ ἔργον νόμος ἤ ἐκ ἀκοή πίστις καθώς Ἀβραάμ πιστεύω ὁ θεός καί λογίζομαι αὐτός εἰς δικαιοσύνη
γινώσκω ἄρα ὅτι ὁ ἐκ πίστις οὗτος υἱός εἰμί Ἀβραάμ προείδω δέ ὁ γραφή ὅτι ἐκ πίστις δικαιόω ὁ ἔθνος ὁ θεός προευαγγελίζομαι ὁ Ἀβραάμ ὅτι ἐνευλογέω ἐν σύ πᾶς ὁ ἔθνος ὥστε ὁ ἐκ πίστις εὐλογέω σύν ὁ πιστός Ἀβραάμ
ὅσος γάρ ἐκ ἔργον νόμος εἰμί ὑπό κατάρα εἰμί γράφω γάρ ὅτι ἐπικατάρατος πᾶς ὅς οὐ ἐμμένω πᾶς ὁ γράφω ἐν ὁ βιβλίον ὁ νόμος ὁ ποιέω αὐτός ὅτι δέ ἐν νόμος οὐδείς δικαιόω παρά ὁ θεός δῆλος ὅτι ὁ δίκαιος ἐκ πίστις ζάω ὁ δέ νόμος οὐ εἰμί ἐκ πίστις ἀλλά ὁ ποιέω αὐτός ζάω ἐν αὐτός Χριστός ἡμᾶς ἐξαγοράζω ἐκ ὁ κατάρα ὁ νόμος γίνομαι ὑπέρ ἡμᾶς κατάρα ὅτι γράφω ἐπικατάρατος πᾶς ὁ κρεμάννυμι ἐπί ξύλον ἵνα εἰς ὁ ἔθνος ὁ εὐλογία ὁ Ἀβραάμ γίνομαι ἐν Χριστός Ἰησοῦς ἵνα ὁ ἐπαγγελία ὁ πνεῦμα λαμβάνω διά ὁ πίστις
ἀδελφός κατά ἄνθρωπος λέγω ὅμως ἄνθρωπος κυρόω διαθήκη οὐδείς ἀθετέω ἤ ἐπιδιατάσσομαι ὁ δέ Ἀβραάμ ἐρέω ὁ ἐπαγγελία καί ὁ σπέρμα αὐτός οὐ λέγω καί ὁ σπέρμα ὡς ἐπί πολύς ἀλλά ὡς ἐπί εἷς καί ὁ σπέρμα σύ ὅς εἰμί Χριστός οὗτος δέ λέγω διαθήκη προκυρόω ὑπό ὁ θεός ὁ μετά τετρακόσιοι καί τριάκοντα ἔτος γίνομαι νόμος οὐ ἀκυρόω εἰς ὁ καταργέω ὁ ἐπαγγελία εἰ γάρ ἐκ νόμος ὁ κληρονομία οὐκέτι ἐκ ἐπαγγελία ὁ δέ Ἀβραάμ διά ἐπαγγελία χαρίζομαι ὁ θεός
τίς οὖν ὁ νόμος ὁ παράβασις χάριν προστίθημι ἄχρι ὅς ἔρχομαι ὁ σπέρμα ὅς ἐπαγγέλλω διατάσσω διά ἄγγελος ἐν χείρ μεσίτης ὁ δέ μεσίτης εἷς οὐ εἰμί ὁ δέ θεός εἷς εἰμί
ὁ οὖν νόμος κατά ὁ ἐπαγγελία ὁ θεός μή γίνομαι εἰ γάρ δίδωμι νόμος ὁ δύναμαι ζωοποιέω ὄντως ἐκ νόμος εἰμί ἄν ὁ δικαιοσύνη ἀλλά συγκλείω ὁ γραφή ὁ πᾶς ὑπό ἁμαρτία ἵνα ὁ ἐπαγγελία ἐκ πίστις Ἰησοῦς Χριστός δίδωμι ὁ πιστεύω
πρό ὁ δέ ἔρχομαι ὁ πίστις ὑπό νόμος φρουρέω συγκλείω εἰς ὁ μέλλω πίστις ἀποκαλύπτω ὥστε ὁ νόμος παιδαγωγός ἡμᾶς γίνομαι εἰς Χριστός ἵνα ἐκ πίστις δικαιόω ἔρχομαι δέ ὁ πίστις οὐκέτι ὑπό παιδαγωγός εἰμί πᾶς γάρ υἱός θεός εἰμί διά ὁ πίστις ἐν Χριστός Ἰησοῦς ὅσος γάρ εἰς Χριστός βαπτίζω Χριστός ἐνδύω οὐ ἔνι Ἰουδαῖος οὐδέ Ἕλλην οὐ ἔνι δοῦλος οὐδέ ἐλεύθερος οὐ ἔνι ἄῤῥην καί θῆλυς ἅπας γάρ ὑμεῖς εἷς εἰμί ἐν Χριστός Ἰησοῦς εἰ δέ ὑμεῖς Χριστός ἄρα ὁ Ἀβραάμ σπέρμα εἰμί κατά ἐπαγγελία κληρονόμος
λέγω δέ ἐπί ὅσος χρόνος ὁ κληρονόμος νήπιος εἰμί οὐδείς διαφέρω δοῦλος κύριος πᾶς εἰμί ἀλλά ὑπό ἐπίτροπος εἰμί καί οἰκονόμος ἄχρι ὁ προθέσμιος ὁ πατήρ οὕτω καί ἡμᾶς ὅτε εἰμί νήπιος ὑπό ὁ στοιχεῖον ὁ κόσμος εἰμί δουλόω ὅτε δέ ἔρχομαι ὁ πλήρωμα ὁ χρόνος ἐξαποστέλλω ὁ θεός ὁ υἱός αὐτός γίνομαι ἐκ γυνή γίνομαι ὑπό νόμος ἵνα ὁ ὑπό νόμος ἐξαγοράζω ἵνα ὁ υἱοθεσία ἀπολαμβάνω ὅτι δέ εἰμί υἱός ἐξαποστέλλω ὁ θεός ὁ πνεῦμα ὁ υἱός αὐτός εἰς ὁ καρδία ἡμᾶς κράζω Ἀββᾶ ὁ πατήρ ὥστε οὐκέτι εἰμί δοῦλος ἀλλά υἱός εἰ δέ υἱός καί κληρονόμος διά θεός
ἀλλά τότε μέν οὐ εἴδω θεός δουλεύω ὁ φύσις μή εἰμί θεός νῦν δέ γινώσκω θεός μᾶλλον δέ γινώσκω ὑπό θεός πῶς ἐπιστρέφω πάλιν ἐπί ὁ ἀσθενής καί πτωχός στοιχεῖον ὅς πάλιν ἄνωθεν δουλεύω θέλω ἡμέρα παρατηρέω καί μήν καί καιρός καί ἐνιαυτός φοβέω ὑμεῖς μήπως εἰκῆ κοπιάω εἰς ὑμεῖς
γίνομαι ὡς ἐγώ ὅτι κἀγώ ὡς ὑμεῖς ἀδελφός δέομαι ὑμεῖς οὐδείς ἐγώ ἀδικέω εἴδω δέ ὅτι διά ἀσθένεια ὁ σάρξ εὐαγγελίζω ὑμεῖς ὁ πρότερον καί ὁ πειρασμός ὑμεῖς ἐν ὁ σάρξ ἐγώ οὐ ἐξουθενέω οὐδέ ἐκπτύω ἀλλά ὡς ἄγγελος θεός δέχομαι ἐγώ ὡς Χριστός Ἰησοῦς ποῦ οὖν ὁ μακαρισμός ὑμεῖς μαρτυρέω γάρ ὑμεῖς ὅτι εἰ δυνατός ὁ ὀφθαλμός ὑμεῖς ἐξορύσσω δίδωμι ἐγώ ὥστε ἐχθρός ὑμεῖς γίνομαι ἀληθεύω ὑμεῖς ζηλόω ὑμεῖς οὐ καλῶς ἀλλά ἐκκλείω ὑμεῖς θέλω ἵνα αὐτός ζηλόω καλός δέ ζηλόω ἐν καλός πάντοτε καί μή μόνον ἐν ὁ πάρειμι ἐγώ πρός ὑμεῖς τέκνον ἐγώ ὅς πάλιν ὠδίνω μέχρι ὅς μορφόω Χριστός ἐν ὑμεῖς θέλω δέ πάρειμι πρός ὑμεῖς ἄρτι καί ἀλλάσσω ὁ φωνή ἐγώ ὅτι ἀπορέω ἐν ὑμεῖς
λέγω ἐγώ ὁ ὑπό νόμος θέλω εἰμί ὁ νόμος οὐ ἀκούω γράφω γάρ ὅτι Ἀβραάμ δύο υἱός ἔχω εἷς ἐκ ὁ παιδίσκη καί εἷς ἐκ ὁ ἐλεύθερος ἀλλά ὁ μέν ἐκ ὁ παιδίσκη κατά σάρξ γεννάω ὁ δέ ἐκ ὁ ἐλεύθερος διά ὁ ἐπαγγελία ὅστις εἰμί ἀλληγορέω οὗτος γάρ εἰμί δύο διαθήκη εἷς μέν ἀπό ὄρος Σινᾶ εἰς δουλεία γεννάω ὅστις εἰμί Ἄγαρ ὁ γάρ Σινᾶ ὄρος εἰμί ἐν ὁ Ἀραβία συστοιχέω δέ ὁ νῦν Ἱερουσαλήμ δουλεύω γάρ μετά ὁ τέκνον αὐτός ὁ δέ ἄνω Ἱερουσαλήμ ἐλεύθερος εἰμί ὅστις εἰμί μήτηρ ἡμᾶς γράφω γάρ εὐφραίνω στείρος ὁ οὐ τίκτω ῥήγνυμι καί βοάω ὁ οὐ ὠδίνω ὅτι πολύς ὁ τέκνον ὁ ἔρημος μᾶλλον ἤ ὁ ἔχω ὁ ἀνήρ ὑμεῖς δέ ἀδελφός κατά Ἰσαάκ ἐπαγγελία τέκνον εἰμί ἀλλά ὥσπερ τότε ὁ κατά σάρξ γεννάω διώκω ὁ κατά πνεῦμα οὕτω καί νῦν ἀλλά τίς λέγω ὁ γραφή ἐκβάλλω ὁ παιδίσκη καί ὁ υἱός αὐτός οὐ γάρ μή κληρονομέω ὁ υἱός ὁ παιδίσκη μετά ὁ υἱός ὁ ἐλεύθερος διό ἀδελφός οὐ εἰμί παιδίσκη τέκνον ἀλλά ὁ ἐλεύθερος
ὁ ἐλευθερία ἡμᾶς Χριστός ἐλευθερόω στήκω οὖν καί μή πάλιν ζυγός δουλεία ἐνέχω
ὁράω ἐγώ Παῦλος λέγω ὑμεῖς ὅτι ἐάν περιτέμνω Χριστός ὑμεῖς οὐδείς ὠφελέω μαρτύρομαι δέ πάλιν πᾶς ἄνθρωπος περιτέμνω ὅτι ὀφειλέτης εἰμί ὅλος ὁ νόμος ποιέω καταργέω ἀπό Χριστός ὅστις ἐν νόμος δικαιόω ὁ χάρις ἐκπίπτω ἡμᾶς γάρ πνεῦμα ἐκ πίστις ἐλπίς δικαιοσύνη ἀπεκδέχομαι ἐν γάρ Χριστός Ἰησοῦς οὔτε περιτομή τὶς ἰσχύω οὔτε ἀκροβυστία ἀλλά πίστις διά ἀγάπη ἐνεργέω
τρέχω καλῶς τίς ὑμεῖς ἐγκόπτω ἀλήθεια μή πείθω ὁ πεισμονή οὐ ἐκ ὁ καλέω ὑμεῖς μικρός ζύμη ὅλος ὁ φύραμα ζυμόω ἐγώ πείθω εἰς ὑμεῖς ἐν κύριος ὅτι οὐδείς ἄλλος φρονέω ὁ δέ ταράσσω ὑμεῖς βαστάζω ὁ κρίμα ὅστις ἐάν εἰμί ἐγώ δέ ἀδελφός εἰ περιτομή ἔτι κηρύσσω τίς ἔτι διώκω ἄρα καταργέω ὁ σκάνδαλον ὁ σταυρός ὄφελον καί ἀποκόπτω ὁ ἀναστατόω ὑμεῖς
ὑμεῖς γάρ ἐπί ἐλευθερία καλέω ἀδελφός μόνον μή ὁ ἐλευθερία εἰς ἀφορμή ὁ σάρξ ἀλλά διά ὁ ἀγάπη δουλεύω ἀλλήλων ὁ γάρ πᾶς νόμος ἐν εἷς λόγος πληρόω ἐν ὁ ἀγαπάω ὁ πλησίον σύ ὡς σεαυτοῦ εἰ δέ ἀλλήλων δάκνω καί κατεσθίω βλέπω μή ὑπό ἀλλήλων ἀναλίσκω
λέγω δέ πνεῦμα περιπατέω καί ἐπιθυμία σάρξ οὐ μή τελέω ὁ γάρ σάρξ ἐπιθυμέω κατά ὁ πνεῦμα ὁ δέ πνεῦμα κατά ὁ σάρξ οὗτος γάρ ἀλλήλων ἀντίκειμαι ἵνα μή ὅς ἐάν θέλω οὗτος ποιέω εἰ δέ πνεῦμα ἄγω οὐ εἰμί ὑπό νόμος φανερός δέ εἰμί ὁ ἔργον ὁ σάρξ ὅστις εἰμί πορνεία ἀκαθαρσία ἀσέλγεια εἰδωλολατρεία φαρμακεία ἔχθρα ἔρις ζῆλος θυμός ἐριθεία διχοστασία αἵρεσις φθόνος μέθη κῶμος καί ὁ ὅμοιος οὗτος ὅς προλέγω ὑμεῖς καθώς προέπω ὅτι ὁ ὁ τοιοῦτος πράσσω βασιλεία θεός οὐ κληρονομέω
ὁ δέ καρπός ὁ πνεῦμα εἰμί ἀγάπη χαρά εἰρήνη μακροθυμία χρηστότης ἀγαθωσύνη πίστις πραΰτης ἐγκράτεια κατά ὁ τοιοῦτος οὐ εἰμί νόμος ὁ δέ ὁ Χριστός Ἰησοῦς ὁ σάρξ σταυρόω σύν ὁ πάθημα καί ὁ ἐπιθυμία εἰ ζάω πνεῦμα πνεῦμα καί στοιχέω μή γίνομαι κενόδοξος ἀλλήλων προκαλέομαι ἀλλήλων φθονέω
ἀδελφός ἐάν καί προλαμβάνω ἄνθρωπος ἐν τὶς παράπτωμα ὑμεῖς ὁ πνευματικός καταρτίζω ὁ τοιοῦτος ἐν πνεῦμα πραΰτης σκοπέω σεαυτοῦ μή καί σύ πειράζω ἀλλήλων ὁ βάρος βαστάζω καί οὕτω ἀναπληρόω ὁ νόμος ὁ Χριστός εἰ γάρ δοκέω τὶς εἰμί τὶς μηδείς εἰμί φρεναπατάω ἑαυτοῦ ὁ δέ ἔργον ἑαυτοῦ δοκιμάζω ἕκαστος καί τότε εἰς ἑαυτοῦ μόνος ὁ καύχημα ἔχω καί οὐ εἰς ὁ ἕτερος ἕκαστος γάρ ὁ ἴδιος φορτίον βαστάζω
κοινωνέω δέ ὁ κατηχέω ὁ λόγος ὁ κατηχέω ἐν πᾶς ἀγαθός μή πλανάω θεός οὐ μυκτηρίζω ὅς γάρ ἐάν σπείρω ἄνθρωπος οὗτος καί θερίζω ὅτι ὁ σπείρω εἰς ὁ σάρξ ἑαυτοῦ ἐκ ὁ σάρξ θερίζω φθορά ὁ δέ σπείρω εἰς ὁ πνεῦμα ἐκ ὁ πνεῦμα θερίζω ζωή αἰώνιος ὁ δέ καλός ποιέω μή ἐκκακέω καιρός γάρ ἴδιος θερίζω μή ἐκλύω ἄρα οὖν ὡς καιρός ἔχω ἐργάζομαι ὁ ἀγαθός πρός πᾶς μάλιστα δέ πρός ὁ οἰκεῖος ὁ πίστις
ὁράω πηλίκος ὑμεῖς γράμμα γράφω ὁ ἐμός χείρ ὅσος θέλω εὐπροσωπέω ἐν σάρξ οὗτος ἀναγκάζω ὑμεῖς περιτέμνω μόνον ἵνα ὁ σταυρός ὁ Χριστός μή διώκω οὐδέ γάρ ὁ περιτέμνω αὐτός νόμος φυλάσσω ἀλλά θέλω ὑμεῖς περιτέμνω ἵνα ἐν ὁ ὑμέτερος σάρξ καυχάομαι ἐγώ δέ μή γίνομαι καυχάομαι εἰ μή ἐν ὁ σταυρός ὁ κύριος ἡμᾶς Ἰησοῦς Χριστός διά ὅς ἐγώ κόσμος σταυρόω κἀγώ κόσμος οὔτε γάρ περιτομή τὶς εἰμί οὔτε ἀκροβυστία ἀλλά καινός κτίσις καί ὅσος ὁ κανών οὗτος στοιχέω εἰρήνη ἐπί αὐτός καί ἔλεος καί ἐπί ὁ Ἰσραήλ ὁ θεός
ὁ λοιποῦ κόπος ἐγώ μηδείς παρέχω ἐγώ γάρ ὁ στίγμα ὁ Ἰησοῦς ἐν ὁ σῶμα ἐγώ βαστάζω
ὁ χάρις ὁ κύριος ἡμᾶς Ἰησοῦς Χριστός μετά ὁ πνεῦμα ὑμεῖς ἀδελφός ἀμήν
Public Domain — общественное достояние.
Novum Testamentum Graece, Editio Octava. Constantin von Tischendorf.
© 1869−1872.